Οργή για υποθέσεις Φαίδωνος: Από το 2022 οι καταγγελίες αλλά τώρα… σπεύδουν Ν.Υ., Αστυνομία, ΥΠΕΣ

Κάθε φορά που στην Κύπρο ξεσπά ένα μεγάλο σκάνδαλο, η εξουσία παριστάνει την έκπληκτη. «Δεν γνωρίζαμε», «τώρα μαθαίνουμε», «θα διερευνήσουμε». Μόνο που στην περίπτωση του δημάρχου Πάφου Φαίδωνα Φαίδωνος, αυτή η δικαιολογία ουδόλως στέκει.
Γιατί εδώ δεν μιλάμε για καταγγελίες που προέκυψαν χθες. Μιλάμε για σοβαρότατες υποθέσεις, που αφορούν ενδεχόμενη κατάχρηση εξουσίας στο Δήμο Πάφου, οι οποίες καταγγέλθηκαν στην Αστυνομία από το 2022 και παρέμειναν μέχρι τώρα στα συρτάρια της Νομικής Υπηρεσίας. Χωρίς ποτέ να οδηγήσουν σε κάποια ποινική δίωξη, αν βεβαίως, αυτό δικαιολογείτο από τα στοιχεία τα οποία συγκεντρώθηκαν. Δεν απερρίφθη, όμως, το ενδεχόμενο. Αυτό από μόνο του συνιστά σκάνδαλο, εξίσου σοβαρό με τις καταγγελίες.
Τουρκοκυπριακή περιουσία που υπεκμισθώθηκε αυθαίρετα για καφετέρια, σε αντίθεση με γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας. Προσλήψεις στον Δήμο Πάφου μέχρι και την κλίμακα Α13, με διαδικασίες που ξεκίνησαν πριν δοθεί οποιαδήποτε έγκριση από τα αρμόδια υπουργεία. Παράνομη χρήση υπηρεσιακού οχήματος, με δημοτικούς υπαλλήλους να φέρονται να πληρώνονται υπερωρίες για να λειτουργούν ως συνοδεία. Και, τέλος, οικειοποίηση εκ μέρους του Δήμου, €1,5 εκατ. από το ταμείο συντάξεων των δημοτικών υπαλλήλων για αγορά τεμαχίου, το οποίο μεταβιβάστηκε στον Δήμο με παράνομο τρόπο για ανέγερση φοιτητικών εστιών.
Για την παράνομη χρήση υπηρεσιακού οχήματος, ο κ. Φαίδωνος το παραδέχθηκε δημόσια. Δεν μιλάμε λοιπόν για «φήμες» ή «σκοτεινές καταγγελίες», αλλά για πράξεις που αναγνωρίζονται από τον ίδιο τον καταγγελλόμενο.
Το πιο εξοργιστικό, όμως, είναι άλλο. Η Νομική Υπηρεσία είχε ενώπιόν της τις καταγγελίες από το 2022! Μάλιστα, ζήτησε και τη συνδρομή της Ελεγκτικής Υπηρεσίας. Η τελευταία διενήργησε έλεγχο και απέστειλε τα ευρήματά της στο ΤΑΕ Πάφου. Κι όμως, ούτε τότε κρίθηκε σκόπιμο να κινηθεί οποιαδήποτε ποινική διαδικασία. Ούτε τότε είδαμε κατηγορητήριο. Ούτε τότε τέθηκε θέμα αναστολής καθηκόντων.
Το τι γίνεται τώρα είναι εκπληκτικό. Μετά από τις αποκαλύψεις του «Φ» και του συναδέλφου Φάνη Μακρίδη τις τελευταίες μέρες, ακούσαμε ότι το Υπουργείο Εσωτερικών στέλνει κλιμάκιο στην Πάφο για έλεγχο στις τουρκοκυπριακές περιουσίες. Ο γενικός διευθυντής του ΥΠΕΣ Ελλίκος Ηλία μιλά για «εκστρατεία εξορθολογισμού» και «δειγματοληπτικούς ελέγχους». Όλα αυτά είναι μεν καλοδεχούμενα, αλλά έρχονται κατόπιν εορτής.
Γιατί όταν μια υπόθεση κάθεται τρία χρόνια στα συρτάρια της Νομικής Υπηρεσίας, όταν εμπλέκεται η Ελεγκτική Υπηρεσία και στέλνει ευρήματα στην Αστυνομία χωρίς αποτέλεσμα, τότε δεν έχουμε απλή αδράνεια. Έχουμε το λιγότερο θεσμική κωλυσιεργία, η οποία μπορεί να κριθεί από τον κάθε καχύποπτο και ως προσπάθεια συγκάλυψης.
Ο Φαίδωνας δεν λειτουργούσε σε άλλο πλανήτη. Λειτουργούσε σε ένα περιβάλλον όπου οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ήταν εύκολο να διαπιστώσουν αν οι καταγγελίες είχαν βάση ή όχι. Όπου οι αρμόδιες αρχές είχαν μπροστά τους όλα τα στοιχεία. Ένα περιβάλλον όπου ο ισχυρός αιρετός φαίνεται να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τον απλό πολίτη.
Έτσι γεννιούνται τα «κάστρα εξουσίας». Όχι επειδή κάποιοι είναι παντοδύναμοι, αλλά επειδή οι θεσμοί επιλέγουν να είναι ανίσχυροι και άτολμοι. Το μήνυμα προς την κοινωνία είναι εξαιρετικά επικίνδυνο: Μπορεί να είσαι υπό διερεύνηση για χρόνια, να υπάρχουν ευρήματα, καταθέσεις, έγγραφα, ενδεχομένως και παραδοχές, αλλά παρ’ όλα αυτά, να συνεχίζεις ανενόχλητος, επειδή τυγχάνει να βρίσκεσαι σε κάποιο πολιτικό στάτους.
Τώρα που το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται δημόσια, κανείς δεν ξέρει πού θα σταματήσει. Αυτό ακριβώς είναι που φοβίζει το σύστημα. Γιατί όταν σπάει η σιωπή σε ένα «κάστρο», τότε αποκαλύπτεται ότι δεν ήταν ποτέ μόνο του. Ήταν μέρος ενός μηχανισμού που έμαθε να προστατεύει την εξουσία.
Το πρόβλημα δεν είναι αν ο Φαίδωνας έκανε κατάχρηση εξουσίας. Το πρόβλημα είναι ότι αν το έκανε, το έκανε μέσα σε ένα σύστημα που του το επέτρεψε.
Γιατί όταν καταγγελίες κατατίθενται στην Αστυνομία από το 2022, όταν η Νομική Υπηρεσία τις κρατά στα συρτάρια μέχρι και τώρα, όταν ζητείται έλεγχος από την Ελεγκτική Υπηρεσία και τα ευρήματα καταλήγουν στο ΤΑΕ Πάφου χωρίς να υπάρχει τελικό αποτέλεσμα και μόλις τώρα, μετά τις αποκαλύψεις στα ΜΜΕ, σπεύδουν οι αρμόδιοι να ψάξουν τα στοιχεία, τότε δεν μιλάμε για γραφειοκρατία. Μιλάμε για κρατικό έλεγχο με καφενόβιο σύστημα.
Αυτή η ατιμωρησία είναι που μετατρέπει αξιωματούχους σε «άρχοντες». Που τους κάνει να πιστεύουν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν δημόσιο χρήμα, υπηρεσιακά οχήματα, τουρκοκυπριακές περιουσίες και ταμεία συντάξεων σαν προσωπικά τους εργαλεία.
Αυτό είναι το πιο τοξικό μήνυμα που μπορεί να στείλει ένα κράτος στους πολίτες του: Ότι υπάρχουν δύο κατηγορίες πολιτών. Αυτοί που διώκονται αμέσως και αυτοί που «διερευνώνται» επ’ αόριστον.
Αν αυτή η υπόθεση μείνει και πάλι μισή, αν χαθεί με «διοικητικούς ελέγχους» και «εκστρατείες εξορθολογισμού», τότε το μήνυμα θα είναι τραγικό. Θα επιβεβαιωθεί πως στην Κύπρο δεν κυβερνά ο νόμος. Κυβερνούν τα κάστρα.