Μας το λένε με έναν τρόπο ως να θέλουν να χαιρόμαστε κιόλας, διότι σε άλλες χώρες οι φόροι στα καύσιμα είναι πιο πάνω από τους δικούς μας. Θέλουν να είμαστε κι ευχαριστημένοι δηλαδή, που ακριβαίνουν τα καύσιμα διότι θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα τα πράματα.
Αυτές τις μέρες το επαναλαμβάνει όπου βρει ευκαιρία ο Μάκης Κεραυνός, καθώς άρχισαν οι διαμαρτυρίες. Τα γράψαμε κι εμείς χτες σε εκτενές ρεπορτάζ. Είναι γεγονός, αλλού έχουν πιο βαριές φορολογίες και ανεβάζουν περισσότερο τις τιμές των καυσίμων. Η απορία μου όμως είναι γιατί η σύγκριση γίνεται πάντα, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη άλλα στοιχεία, που έχουν βαρύνουσα σημασία σε αυτές τις εξελίξεις με τις αυξήσεις τιμών ή και με την κερδοσκοπία;
Δηλαδή, αν στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία ή στο Λουξεμβούργο έχουν πιο υψηλούς φόρους καυσίμων από τους δικούς μας, σημαίνει ότι για να προστατευθούμε εμείς από τις αυξήσεις λόγω του πολέμου, πρέπει να φτάσουν και οι δικοί μας φόροι στα επίπεδα των άλλων. Αυτό υπονοούν. Αλλά, στην Κύπρο, για να πω ένα παράδειγμα το οποίο πρέπει να μπαίνει στην εξίσωση, ο κατώτατος μισθός είναι 1.088 ευρώ. Να κάνουμε συγκρίσεις; Στη Γαλλία ο κατώτατος είναι €1.823, στο Βέλγιο είναι €2.112, στη Γερμανία είναι €2.343, στο Λουξεμβούργο είναι €2.704. Και δεν είναι μόνο οι πιο πλούσιες χώρες. Στην Πολωνία είναι €1.139, στη Λιθουανία €1.153 και στη Σλοβενία €1.278.
Δεν είμαι ειδικός για να κάνω τις αναλυτικές συγκρίσεις και γνωρίζω ότι σε πολλές από αυτές τις χώρες η ζωή γενικά (ενοίκια, υπηρεσίες, διατροφή κ.λπ.) είναι πολύ πιο ακριβή από την Κύπρο. Αλλά, η κοινή λογική λέει πως δεν είναι και η ορθότερη συμπεριφορά προς τον πολίτη να του υποβάλλεις ότι αλλού έχουν πιο ακριβά καύσιμα και πιο ψηλούς φόρους, άρα σκάσε και πλήρωνε.
Είναι δεδομένο ότι οι χώρες με υψηλότερους μισθούς και υψηλότερο κατώτατο μισθό, έχουν και υψηλότερες φορολογίες, όπως έχουν και υψηλότερο κόστος στέγασης και υπηρεσιών. Αν θα γίνονται συγκρίσεις για τις φορολογίες να γίνονται και για τους μισθούς!
Αλλού, πάντως, πήραν ήδη μέτρα για να βοηθήσουν τους πολίτες στη βίαιη αύξηση του κόστους ζωής λόγω του πολέμου. Σε εμάς παρακολουθούν, ετοιμάζουν σενάρια και θα πάρουν μέτρα όταν το κρίνουν απαραίτητο, λένε. Μέχρι τότε πλήρωνε κορόιδο να κάνεις ακόμα πιο πλούσιους μερικούς πλούσιους.
Σε μια χώρα που ενώ περηφανεύεται ότι η οικονομία της πετά και έχει πλεονάσματα και μαξιλαράκια αλλά το 17,1% του πληθυσμού (167.000 άτομα) βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας. Το ανακοίνωσε προχτές μόλις η Στατιστική Υπηρεσία. Σε μια χώρα με πανάκριβο ηλεκτρισμό και με αρνάκι του Πάσχα, που δεν θα μπορούν να αγοράσουν ίσως οι περισσότεροι…
…………………………………………………………………………….
ΣΤΑ ΑΛΛΑ ΜΕΤΩΠΑ…
Στα άλλα κυπριακά μέτωπα, ο υπόκοσμος συνεχίζει τη δράση του. Στη Λεμεσό τρίτη επίθεση μέσα σε λίγους μήνες εναντίον Ρώσου επιχειρηματία, με βόμβα έξω από το ταχυφαγείο του στη Λεμεσό. Πίεση για να του πουλήσουν προστασία ή κάτι τέτοιο. Τα κινητά στις Κεντρικές Φυλακές συνεχίζουν να εντοπίζονται σποραδικά, άρα δεν λύθηκε το πρόβλημα, οι αστυνομικοί δεν κουμαντάρουν τι κάνουν με τα περιπολικά τους, άλλα τους τα κλέβουν και άλλα τα έχουν για ερωτικές συνευρέσεις.
Στο πολιτικό μέτωπο, ο Φειδίας Παναγιώτου συνεχίζει να δείχνει τον νου του λες και η ζωή μας είναι τραλαλά και τραλαλό, και επειδή ο Χριστοδουλίδης έθεσε θέμα βρετανικών Βάσεων, ο Στέφανος Στεφάνου δηλώνει ότι «το πότε θα τεθεί ζήτημα που αφορά την κατάργηση των βρετανικών Βάσεων θα πρέπει να μελετηθεί πάρα πολύ σοβαρά», αφήνοντάς μας με την απορία: Όταν φωνάζει «έξω οι Βάσεις του θανάτου», εννοεί έξω αλλά αργότερα, διότι δεν το μελετήσαμε ακόμα;
Οι φόροι καυσίμων αλλού είναι πιο ψηλοί, αλλά οι μισθοί δεν συγκρίνονται
Το άρθρο επικεντρώνεται στην κριτική για την πολιτική των κυβερνήσεων σχετικά με τους φόρους καυσίμων και το κόστος ζωής. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η σύγκριση των φόρων καυσίμων με άλλες χώρες είναι παραπλανητική, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη τις σημαντικές διαφορές στους μισθούς και το γενικότερο κόστος ζωής. Επισημαίνει ότι χώρες με υψηλότερους φόρους καυσίμων έχουν και σημαντικά υψηλότερους μισθούς, κάτι που δεν ισχύει για την Κύπρο. Επιπλέον, ο συγγραφέας ασκεί κριτική στην έλλειψη άμεσων μέτρων στήριξης των πολιτών εν μέσω της αύξησης του κόστους ζωής, ενώ παράλληλα αναφέρεται στο υψηλό ποσοστό φτώχειας στην Κύπρο. Εκτός από το θέμα των καυσίμων, το άρθρο αναφέρει και άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος, όπως η εγκληματικότητα (με συγκεκριμένη αναφορά σε επιθέσεις εναντίον Ρώσων επιχειρηματιών) και η ύπαρξη κινητών τηλεφώνων στις φυλακές. Ο συγγραφέας εκφράζει την απογοήτευσή του για την κατάσταση και τονίζει την αντίφαση μεταξύ της φαινομενικής οικονομικής ευημερίας της Κύπρου και της πραγματικότητας που βιώνουν πολλοί πολίτες. Ο συγγραφέας τονίζει ότι η κυβέρνηση φαίνεται να παρακολουθεί την κατάσταση χωρίς να λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα, περιμένοντας να κρίνει πότε είναι απαραίτητο να παρέμβει. Αυτή η στάση, σύμφωνα με τον συγγραφέα, επιτρέπει σε λίγους να πλουτίζουν εις βάρος των πολλών. Συνολικά, το άρθρο αποτελεί μια έντονη κριτική της κυβερνητικής πολιτικής και της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στην Κύπρο, με έμφαση στην αδικία και την έλλειψη μέτρων στήριξης για τους πολίτες.