Ξεκούρδιστη μπάντα η εξουσία στα χέρια των κυβερνώντων

Του Χρήστου Χαραλάμπους
Με τον ήχο που βγάζουν οι χορδές σε ένα ξεκούρδιστο όργανο θα μπορούσε να συγκριθεί η εξουσία στα χέρια των κυβερνώντων. Στο άκουσμα ενός φρικτού ηχητικού αποτελέσματος, ο σωστός ακροατής σηκώνεται και φεύγει από μια συναυλία ή, έστω, βρίσκει άλλους τρόπους για να εκφράσει την απογοήτευση και τη διαμαρτυρία του για το φιάσκο.
Στην προκειμένη περίπτωση, αποδέκτης του εξωφρενικού κονσέρτου των διαδόχων της προηγούμενης δεκαετούς διακυβέρνησης είναι ο λαός, ο οποίος βρίσκεται καθημερινά αντιμέτωπος με την ανικανότητα και τη διαφθορά που χαρακτηρίζει και τις μέρες εξουσίας του Νίκου Χριστοδουλίδη και των «ριζωμάτων» που άφησε πίσω του ο Αναστασιάδης.
Καίριοι τομείς, όπως εκείνος της υγείας, της παιδείας αλλά και της ασφάλειας, βρίσκονται σε κατάσταση αποσύνθεσης ή δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε προς όφελος της κοινωνίας και της χώρας· λειτουργούν σαν ξεκούρδιστες χορδές στα όργανα της κυβερνητικής ορχήστρας.
Αυτή, δυστυχώς, είναι η πραγματικότητα που καταγράφεται στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια και η οποία συνεχώς διευρύνεται. Οι κυβερνώντες παίζουν κορώνα γράμματα την τύχη και το μέλλον του τόπου και του κόσμου, με τους πολίτες, από τη μία, να αγανακτούν και να βρίσκονται σε απόγνωση και το κράτος, με τους αξιωματούχους και τις υπηρεσίες του, από την άλλη, να σφυρίζουν αδιάφορα και να προσπαθούν να πείσουν ότι όλα βαίνουν καλώς και ότι αυτά που βλέπουμε να αποκαλύπτονται δεν είναι αυτά που νομίζουμε. Υποτιμούν, δηλαδή, και τη νοημοσύνη μας στον μέγιστο βαθμό.
Η τελευταία αποκάλυψη με το περιβόητο βίντεο, με την εμπλοκή του σύγαμπρου και διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου, του Λακκοτρύπη και του εθνικού εργολάβου, και η εμπλοκή του επίσης περιβόητου Φορέα, και βέβαια ο τρόπος με τον οποίο τόσο ο ίδιος ο Πρόεδρος και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης όσο και η Πρώτη Κυρία αντιμετώπισαν την όλη υπόθεση, αποτελεί το κερασάκι στην τούρτα της διαφθοράς και της διαπλοκής.
Αυτά τα πράματα και θάματα, που θα έλεγε και ο Μακρυγιάννης, συμβαίνουν την ώρα που οι κυβερνώντες υπερηφανεύονται για την ανάπτυξη και τις ιδιωτικές επενδύσεις που βρίσκονται στα φόρτε τους, ενώ στην αντίπερα όχθη η κοινωνία βουλιάζει στην ανέχεια.
Περηφανεύονται οι κυβερνώντες και για το επίπεδο των παροχών στον τομέα της υγείας, αλλά φαίνεται ότι ή ζουν σε άλλη χώρα ή εθελοτυφλούν. Για την ασφάλεια του τόπου και των πολιτών, από όπου και να το πιάσεις, θα καείς. Ελλείψεις, ανικανότητα και προχειρότητα έχουν δημιουργήσει ένα κοκτέιλ ιδανικό μόνο για να ικανοποιεί τα γούστα και τους στόχους του οργανωμένου εγκλήματος, που πλέον έχει ξεφύγει, όπως οι ίδιοι οι αρμόδιοι παραδέχονται.
Με αυτά τα δεδομένα, μήπως ο κόσμος της Κύπρου θα έπρεπε ήδη να αντιδράσει σαν ακροατής μιας ξεκούρδιστης μπάντας;