Ξανά στο εδώλιο η Ρούλα Πισπιρίγκου – Διεκδικεί πλήρη ανατροπή της καταδίκης

Στο Εφετείο επιστρέφει η υπόθεση της Ρούλας Πισπιρίγκου, μία από τις πλέον πολυσυζητημένες και φορτισμένες υποθέσεις της σύγχρονης ελληνικής Δικαιοσύνης, σηματοδοτώντας την έναρξη της δεύτερης και καθοριστικής δικαστικής κρίσης.
Σήμερα, η Ρούλα Πισπιρίγκου αναμένεται μετά την αναβολή της εκδίκασης σε δεύτερο βαθμό της περασμένης Άνοιξης, να βρεθεί και πάλι απέναντι από τους δικαστές διεκδικώντας όχι απλώς μια δεύτερη ακρόαση, αλλά την πλήρη ανατροπή της καταδίκης που τη φόρτωσε με ισόβια κάθειρξη για τον θάνατο της κόρης της, Τζωρτζίνας και των δύο μικρότερων παιδιών της, Μαλένας και Iριδας,
Μετά τον θάνατο του Αλέξη Κούγια την υπεράσπιση της Ρούλας Πισπιρίγκου έχει αναλάβει η γνωστή ποινικολόγος Βάσω Πανταζή η οποία προσέρχεται στο Εφετείο με διαφορετική στρατηγική από εκείνη της πρωτόδικης διαδικασίας. Στόχος είναι η πλήρης κατάρριψη του κατηγορητηρίου, με αιχμή τα επιστημονικά δεδομένα γύρω από την κεταμίνη που εντοπίστηκε στον οργανισμό της Τζωρτζίνας. Σύμφωνα με την υπερασπιστική γραμμή η ουσία αυτή δεν συνδέεται με εγκληματική ενέργεια της μητέρας, αλλά με ιατρικούς χειρισμούς εντός νοσοκομειακού περιβάλλοντος, κάτι που –όπως υποστηρίζεται– δεν αξιολογήθηκε επαρκώς στην πρώτη δίκη.
Ισόβια για τη δολοφονία της Τζωρτζίνας
Με την πρωτόδικη απόφαση η Ρούλα Πισπιρίγκου οδηγήθηκε σε ισόβια κάθειρξη με ομόφωνη απόφαση καθώς δεν κατάφερε να πείσει τους Δικαστές ότι δεν ευθύνεται για όσα της αποδόθηκαν, παρά την επιμονή της στην αθωότητά της.
Σύμφωνα με την απόφαση, οι ισχυρισμοί της κατηγορούμενης κρίθηκαν αβάσιμοι, ενώ οι δικαστές σκιαγράφησαν την εικόνα μιας γυναίκας αποκομμένης από κάθε ουσιαστικό συναίσθημα. Όπως επισημαίνεται, το ενδιαφέρον της δεν επικεντρωνόταν στα παιδιά της, αλλά σχεδόν αποκλειστικά στη διατήρηση της σχέσης της με τον τότε σύζυγό της, Μάνο Δασκαλάκη, τον οποίο φοβόταν ότι χάνει.
Η Τζωρτζίνα χρησιμοποιήθηκε ως μέσο πίεσης για τον πατέρα της
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στον ρόλο της μικρής Τζωρτζίνας, η οποία –κατά την κρίση του δικαστηρίου– μετατράπηκε σε μέσο χειρισμού. Το παιδί χρησιμοποιήθηκε, όπως αναφέρεται, για να ασκηθεί πίεση στον πατέρα του, σε μια προσπάθεια να αποτραπεί η απομάκρυνσή του. Όταν όμως η κατηγορούμενη συνειδητοποίησε ότι η σχέση είχε φτάσει στο τέλος της, το κορίτσι έπαψε να εξυπηρετεί τον σκοπό αυτό και αντιμετωπίστηκε ως βάρος που έπρεπε να φύγει από τη μέση.
Οι δικαστές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πρόθεση της κατηγορούμενης ήταν ενιαία και σταθερή, ανεξάρτητα από το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα στην πρώτη απόπειρα στο Καραμανδάνειο Νοσοκομείο και τον θάνατο της Τζωρτζίνας στο Νοσοκομείο Παίδων στην Αθήνα. Από τον Απρίλιο του 2021 και μετά, όπως σημειώνεται, δεν εγκατέλειψε ποτέ την επιδίωξη του μοιραίου αποτελέσματος, διατηρώντας το παιδί στη ζωή μόνο όσο το θεωρούσε χρήσιμο για τους προσωπικούς της στόχους.
Τέλος, το δικαστήριο συνέδεσε άμεσα τις κρίσιμες επιδείνωσεις της υγείας του παιδιού με τις εξελίξεις στην προσωπική της ζωή. Και στις δύο καθοριστικές χρονικές στιγμές, τον Απρίλιο του 2021 και τον Ιανουάριο του 2022, οι δραματικές εξελίξεις συνέπεσαν με την ξεκάθαρη πρόθεση του Μάνου Δασκαλάκη να αποχωρήσει από τη σχέση. Σύμφωνα με το σκεπτικό, η κατηγορούμενη κατάφερε και τις δύο φορές να τον φέρει προσωρινά πίσω μέσω της ασθένειας και, αργότερα, μέσω του πένθους, ενός πένθους που, όπως σημειώνεται, η ίδια δεν βίωσε ποτέ ουσιαστικά.
Η υπόθεση Πισπιρίγκου απέκτησε διεθνή διάσταση
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στο διάστημα που μεσολάβησε από την αναβολή της εκδίκασης την Άνοιξη του 2025 μέχρι σήμερα, η υπόθεση απέκτησε και διεθνή διάσταση. Το podcast του Observer πριν από λίγους μήνες γύρω από περιπτώσεις γυναικών που καταδικάστηκαν για τον θάνατο των παιδιών τους και αργότερα δικαιώθηκαν μέσω εξελιγμένων γενετικών ελέγχων, έφερε στο προσκήνιο το ερώτημα κατά πόσο η σύγχρονη Δικαιοσύνη αξιοποιεί πλήρως τα εργαλεία της επιστήμης. Η σύγκριση της υπόθεσης Πισπιρίγκου με την υπόθεση της Κάθλιν Φόλμπιγκ στην Αυστραλία λειτούργησε ως υπενθύμιση ότι η στατιστική υποψία δεν ισοδυναμεί πάντα με ενοχή. Στην ελληνική δίκη, το αίτημα για εκτεταμένη γονιδιωματική ανάλυση απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι τα υπάρχοντα ιατρικά δεδομένα ήταν επαρκή.
Πηγή: iefimerida.gr