Νοσηλεία βρέφους από ταρακούνημα: Παρέμβαση Επιτρόπου για δικαιώματα παιδιού

Την ανάγκη άμεσης, ουσιαστικής κρατικής παρέμβασης υπογραμμίζει η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού Έλενα Περικλέους, με αφορμή τη νοσηλεία βρέφους ως συνέπεια ταρακουνήματος. Όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνση, πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη πρακτική που θέτει σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή και την υγεία των παιδιών και δεν μπορεί να γίνει ανεκτή σε καμία περίπτωση.
Η Επίτροπος τονίζει ότι η διερεύνηση κάθε τέτοιου περιστατικού και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία του παιδιού αποτελούν αδιαπραγμάτευτη υποχρέωση της Πολιτείας και των αρμόδιων φορέων. Ωστόσο, το πρόσφατο περιστατικό αναδεικνύει ένα βαθύτερο και διαχρονικό πρόβλημα: την απουσία ενός ουσιαστικού και λειτουργικού υποστηρικτικού δικτύου για νέους γονείς, οι οποίοι μετά τη γέννηση ενός παιδιού καλούνται να διαχειριστούν έντονο άγχος, σωματική και ψυχολογική εξάντληση, κυρίως λόγω της στέρησης ύπνου.
Σύμφωνα με την τοποθέτηση της Επιτρόπου, τέτοιες συνθήκες μπορούν σωρευτικά να οδηγήσουν σε απώλεια ελέγχου, γεγονός που καθιστά σαφές ότι η αποκλειστική εστίαση στην ποινική δίωξη μετά το συμβάν δεν επαρκεί. Η τιμωρία του γονέα, όσο αναγκαία κι αν είναι, δεν αντιμετωπίζει τη ρίζα του προβλήματος. Αντιθέτως, η Πολιτεία οφείλει να παρέμβει προληπτικά, εντοπίζοντας και αντιμετωπίζοντας τους παράγοντες που ενδέχεται να οδηγούν σε ακραίες ή κακοποιητικές συμπεριφορές, ώστε παρόμοια περιστατικά να προλαμβάνονται.
Η Επίτροπος επισημαίνει ότι η ουσιαστική αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί έγκαιρη ενημέρωση, πρόληψη και συστηματική στήριξη των οικογενειών και των φροντιστών. Η αναγνώριση των πιέσεων, της κοινωνικής απομόνωσης και της εξάντλησης που συχνά συνοδεύουν τη φροντίδα ενός βρέφους αποτελεί βασική προϋπόθεση για την προστασία των παιδιών. Σε αυτό το πλαίσιο, ζητείται η ενίσχυση των δικτύων υποστήριξης, καθώς και η εκπαίδευση γονέων και φροντιστών τόσο σε τεχνικές καθησυχασμού των βρεφών όσο και στις τραγικές συνέπειες του ταρακουνήματος.
Παράλληλα, γίνεται σαφής αναφορά στις υποχρεώσεις του κράτους βάσει της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού, και ειδικότερα στο Άρθρο 18(2), το οποίο προβλέπει την παροχή κατάλληλης βοήθειας στους γονείς για την ανατροφή των παιδιών και τη δημιουργία υπηρεσιών που μεριμνούν για την ευημερία τους. Η πρώιμη φροντίδα και στήριξη των οικογενειών με βρέφη, όπως σημειώνεται, δεν μπορεί να περιορίζεται σε γενικές στρατηγικές ή αποσπασματικά μέτρα.
Η Επίτροπος καταλήγει τονίζοντας την ανάγκη για προσβάσιμες, επαρκώς στελεχωμένες και αποτελεσματικές υπηρεσίες πρώιμης παρέμβασης, οι οποίες θα λειτουργούν καθολικά, έγκαιρα και χωρίς στιγματισμό. Υπηρεσίες που θα βρίσκονται δίπλα στους γονείς από τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση, προσφέροντας πρακτική καθοδήγηση, ψυχοκοινωνική στήριξη και έγκαιρη αναγνώριση κινδύνων. Μόνο μέσα από ένα τέτοιο συνεκτικό σύστημα φροντίδας, υπογραμμίζει, μπορεί η Πολιτεία να ανταποκριθεί ουσιαστικά στην ευθύνη της να προλαμβάνει την κακοποίηση και να διασφαλίζει στην πράξη το δικαίωμα κάθε παιδιού στη ζωή, την υγεία και την ασφάλεια.