«Μόνο ο θάνατος έμεινε για μένα»: Από την κορυφή του στίβου στον εθισμό – Η συγκλονιστική μάχη για επιστροφή

Ο αργυρός Ολυμπιονίκης από τη Νότια Αφρική ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά κι έχει αποκλειστεί μετά από αντιντόπινγκ τεστ δύο φορές στην καριέρα του, όμως τώρα επιστρέφει στη δράση.
Είναι 35 χρονών, τρία χρόνια καθαρός από κάθε μορφή ουσίας και έτοιμος να επιστρέψει σε αυτό που αγαπά πραγματικά, τον στίβο και το άλμα εις μήκος.
Είχε τιμωρηθεί δύο φορές στην καριέρα του μετά από αντιντόπινγκ κοντρόλ, πρώτα το 2012 για 18 μήνες κι έπειτα το 2020 για τέσσερα χρόνια. Οι ποινές δεν τον πτόησαν κι ο ίδιος συνέχισε τη χρήση για χρόνια.
Πλέον είναι καθαρός από το 2023 και έχει το εισιτήριο συμμετοχής του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κλειστού στίβου στο Τορούν της Πολωνίας στα χέρια του, «Αν ξαναπάρω ναρκωτικά, είναι θάνατος για μένα».
Ο εθισμός και η χρήση ουσιών που τον οδηγούσε στον θάνατο
Ο Μανιόνγκα ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά όσο θυμόταν τον εαυτό του, αναζητώντας πρόσκαιρες απολαύσεις που αν και δεν είχαν ουδεμία σχέση με τις ουσίες βελτίωσης και την απόδοσή του, τον οδήγησαν δύο φορές σε αποκλεισμό. Πρώτα για 18 μήνες κι έπειτα για 4 χρόνια.
Κάποιες φορές κατάφερνε οριακά να ελέγξει τη συνήθειά του, κάποιες άλλες όχι.
Ποτέ δεν είχε τον έλεγχο για μεγάλα διαστήματα κι ούτε καν όταν βρισκόταν στην κορυφή της καριέρας του. Παρόλα αυτά, προσπάθησε και κράτησε τα «χαλινάρια» αρκετά ώστε να μπορέσει να κερδίσει το πρώτο παγκόσμιο χρυσό της Νότιας Αφρικής στο μήκος στο Λονδίνο το 2017, έναν χρόνο μετά το ασημένιο Ολυμπιακό μετάλλιο στο Ρίο.
Το καλύτερό του άλμα, 8,65 μ. λίγους μήνες πριν από εκείνο το παγκόσμιο χρυσό ήταν το κορυφαίο στον κόσμο για σχεδόν μια δεκαετία, και ο ίδιος είχε δηλώσει ότι στόχος του ήταν να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που θα φτάσει τα εννέα μέτρα.
Δεν φαινόταν ακατόρθωτο.
Ο Μανιόνγκα ήταν παγιδευμένος σε έναν φαύλο κύκλο, αναζητώντας συνεχώς την ευφορία της επόμενης δόσης. Αφού είχε ήδη εκτίσει ποινή αποκλεισμού 18 μηνών το 2012 για χρήση «tik» (μορφή κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης), τιμωρήθηκε ξανά με τετραετή αποκλεισμό στα τέλη του 2020 επειδή δεν ενημέρωνε για την τοποθεσία του στους ελέγχους ντόπινγκ, καθώς ο εθισμός του τον βύθιζε ξανά στο χάος.
Ο άνθρωπος που ως έφηβος πηδούσε αυτοκίνητα για πλάκα και είχε κερδίσει τους φιλάθλους παγκοσμίως με την εκρηκτική του προσωπικότητα, άρχισε να βυθίζεται όλο και πιο βαθιά στον κόσμο των ναρκωτικών.
Μετά τον θάνατο της μητέρας του, χωρίς στήριξη και μακριά από τον αθλητισμό ο Μανιόνγκα κατέρρευσε.
«Μετά τον θάνατο της μητέρας μου, αποφάσισα ότι η ζωή μου είχε τελειώσει. Ήταν ο πυλώνας της ζωής μου. Με κρατούσε όρθιο. Το κάρο έχασε τις ρόδες του και όλα πήραν την κατηφόρα».
Τα επόμενα τρία χρόνια πέρασαν μέσα σε ένα θολό τοπίο ναρκωτικών, όπου ο Μανιόνγκα έκανε κυρίως χρήση «tik» (μορφή κρυσταλλικής μεθαμφεταμίνης), αλλά και περιστασιακή χρήση «κρακ» (free-base μορφή κοκαΐνης που μπορεί και να καπνιστεί).
Η μόνη υπενθύμιση της παλιάς του ζωής ήταν η ταυτότητά του, αυτή που έδειχνε για να πείσει τους γύρω του ότι ήταν ο ίδιος άνθρωπος που κάποτε είχε κατακτήσει τον κόσμο του στίβου.
Η στιγμή που τον έκανε να σκεφτεί να μείνει μακριά από τα ναρκωτικά
«Η ζωή μου ήταν τρελή. Ζούσα μόνο για την επόμενη δόση. Έφτασα να κλέβω ανθρώπους, να αρπάζω τηλέφωνα, να μπαίνω σε σπίτια. Τόσο χαμηλά έπεσα. Ήθελα απλώς να μουδιάσω τον πόνο».
Το 2023, προσπαθώντας να βρει την επόμενη δόση, έκλεψε ένα τηλέφωνο από την κόρη μέλους περιπολίας. Όταν τον έπιασαν, τον χτύπησαν με ρόπαλο.
Ξαπλωμένος στο έδαφος, δεχόμενος ξυλοδαρμό για ένα ακόμη παράπτωμά του αποφάσισε ή τουλάχιστον κατάλαβε ότι πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής.
«Δεν μπορούσα να περπατήσω για μια εβδομάδα. Τότε κατάλαβα. Είδα τη ζωή μου να περνά μπροστά από τα μάτια μου».
Η παρουσία του στο άλμα εις μήκος στο Λονδίνο, το 2017 και το πρώτο του παγκόσμιο μετάλλιο:
Η απόφαση να αλλάξει τη ζωή του
Επέλεξε να αφήσει την περιοχή του και μετακόμισε στην Ανατολική Ακτή, κάπου μακριά από τα ναρκωτικά. Έμεινε καθαρός, άφησε το έγκλημα, τις καταχρήσεις και άρχισε να προπονείται και πάλι όταν έληξε ο αποκλεισμός του το 2024.
Λίγους μήνες αργότερα, στάθηκε ξανά στον διάδρομο για άλμα εις μήκος, σε έναν μικρό αγώνα στο Στέλενμπος, «Ήταν πολύ συγκινητικό».
Το άλμα του στα 7,31 μ. απείχε πολύ από τις παλιές του επιδόσεις, αλλά ήταν μια αρχή κι ο ίδιος χρειαζόταν μόνο αυτό, την αρχή.
Με νέο προπονητή και νέα ρουτίνα, βελτιωνόταν σταθερά: 8 μέτρα τον Οκτώβριο και 8,11 μ. τον Φεβρουάριο, επίδοση που του έδωσε το εισιτήριο για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στο Τορούν της Πολωνίας.
«Είμαι άνθρωπος. Κάνω λάθη. Δεν τα ωραιοποιώ. Είχα πρόβλημα αλλά έμαθα το μάθημά μου».
Θέλει η ιστορία του να λειτουργήσει ως προειδοποίηση κι ίσως ως μάθημα: ένα παιδί που βγήκε από τη φτώχεια στη δόξα χωρίς στήριξη. Δεν τελείωσε το σχολείο, και η οικογένειά του δεν ήξερε πώς να διαχειριστεί την ξαφνική επιτυχία.
Σήμερα είναι καθαρός από το 2023
Η ενέργεια και το χαμόγελό του έχουν επιστρέψει. Στα 35 του χρόνια, επιστρέφει ως ο μεγαλύτερος ηλικακά άλτης στο πρωτάθλημα.
«Είμαι ενθουσιασμένος. Ξέρω ότι έχω ακόμα μεγάλα άλματα μέσα μου. Πρέπει να δείξω στους νεότερους. Είμαι σαν αυτοκίνητο που ήταν παρκαρισμένο τέσσερα χρόνια, ο κινητήρας είναι ακόμα καινούριος».
Έχει περάσει την κόλαση και γύρισε πίσω. Και αυτή τη φορά, δεν σκοπεύει να χάσει την ευκαιρία.
Το άλμα του στα 8μ μετά την επιστροφή του στον αθλητισμό: