Μπαγτζίογλου: Βλέπει κενά ναυτικής ισχύος στο Αιγαίο

Με αιχμή τις εξελίξεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ο απόστρατος αξιωματικός, βουλευτής και αντιπρόεδρος του CHP αρμόδιος για θέματα άμυνας, Γιανκί Μπαγτζίογλου, επανέρχεται με δημόσια παρέμβαση που αμφισβητεί ευθέως τις πρόσφατες αποφάσεις της κυβέρνησης Ερντογάν για πωλήσεις πολεμικών πλοίων, που είχαν σχεδιαστεί για τις ανάγκες του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, σε μία συγκυρία μάλιστα που οι ‘γείτονες’ χώρες, όπως η Ελλάδα, εξοπλίζονται με σύγχρονες φρεγάτες.
«Σε μια περίοδο όπου οι στρατιωτικοί και γεωπολιτικοί κίνδυνοι στην περιοχή του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου αυξάνονται και ο στόλος βρίσκεται υπό πίεση λόγω του αριθμού των πλατφορμών και της γήρανσης των πλοίων, η πώληση των κύριων πολεμικών πλοίων χωρίς να έχουν επιτευχθεί οι στρατιωτικοί στόχοι δεν είναι αποδεκτή από την άποψη της εθνικής ασφάλειας», γράφει σε ανάρτησή του στο Χ.
Πλοία σχεδιασμένα για πόλεμο, όχι για εξαγωγή
Ο Μπαγτζίογλου θέτει το ερώτημα της στρατιωτικής λογικής πίσω από τις αποφάσεις αυτές. Όπως σημειώνει, «η αμυντική βιομηχανία δεν είναι ένας τομέας που μπορεί να αξιολογηθεί μόνο με βάση το εμπορικό κέρδος!!». Υπενθυμίζει ότι πλοία, όπως το ανοικτής θαλάσσης τύπου Ακχισάρ, που παρήχθη για το τουρκικό πολεμικό ναυτικό, πωλήθηκαν στη Ρουμανία, παρά τις προειδοποιήσεις, ενώ συζητείται και η πώληση δύο φρεγατών (TCG Σμύρνη, TCG Ιτσέλ).
Υπαινιγμοί... Μπελαρά
Η αναφορά στη συνέχεια του Μπαγτζίογλου σε «απειλές που δεν έχουν αλλάξει» και σε «κινδύνους που αυξάνονται στα γύρω μας ύδατα» δύσκολα διαβάζεται αποκομμένα από τις πρόσφατες ελληνικές εξοπλιστικές επιλογές. Σε ένα σκηνικό όπου, όπως σημειώνει, η Αθήνα προχώρησε στην αγορά φρεγάτας από τη Γαλλία και «οι πολιτικοί της έχουν σκληρύνει ακόμα και τη ρητορική τους», η παραχώρηση δύο φρεγατών που κατασκευάστηκαν για εθνικούς σκοπούς χαρακτηρίζεται «μεγάλη αντίφαση».
Όπως υπογραμμίζει, ο σχεδιασμός των συγκεκριμένων πλοίων βασίστηκε σε πολυετή, αναλυτική και επιστημονική μελέτη: αξιολόγηση απειλών, επιχειρησιακές ανάγκες, προβλέψεις προσωπικού και αντικατάσταση γερασμένων πλατφορμών. Με αυτά τα δεδομένα, ο Μπαγτζίογλου διερωτάται ποια στρατιωτική λογική δικαιολογεί την εκποίησή τους;
Προτεραιότητες υπό αμφισβήτηση
Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται στο ζήτημα της ιεράρχησης. Σε ένα περιβάλλον όπου κύρια πολεμικά πλοία παραχωρούνται με το επιχείρημα ότι «δεν υπάρχει επείγουσα ανάγκη», ο Μπαγτζίογλου βλέπει αντίφαση στη διάθεση πόρων προς ακριβά αεροπλανοφόρα. Για τον ίδιο, αυτό συνιστά προβληματικό προγραμματισμό σε μια περίοδο αυξημένων κινδύνων.
Εθνική ασφάλεια έναντι οικονομικού οφέλους
Ο Μπαγτζίογλου αναγνωρίζει ότι οι εξαγωγές της αμυντικής βιομηχανίας ενισχύουν την οικονομική ισχύ και την επιρροή της Τουρκίας. Θέτει, όμως, σαφή όρο: να προηγείται η πλήρης κάλυψη των αναγκών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων ή, τουλάχιστον, να μην υπονομεύονται αυτές οι ανάγκες. Η προειδοποίησή του είναι απόλυτη: «τα πλοία που προορίζονται για το τουρκικό πολεμικό ναυτικό δεν είναι εμπορικά προϊόντα, αλλά βασικά στοιχεία εθνικής ασφάλειας. Η επιχειρησιακή μας αποτελεσματικότητα και η αποτρεπτική μας ισχύς δεν μπορούν να θυσιαστούν ενώπιον βραχυπρόθεσμων οικονομικών λογικών».
Διαβάστε επίσης: Η Λιβύη χαρίζει «οικόπεδα» στην Τουρκία – Χτίζουν ενεργειακή σύμπραξη