Μητσοτάκης-Ερντογάν: Το θετικό πρόσημο και τα άλυτα ζητήματα

Θετικό πρόσημο, συγκεκριμένα δεδομένα που συντείνουν στην αποκατάσταση ενός ικανοποιητικού επιπέδου επικοινωνίας στον άξονα Αθήνας – Αγκυρας, αλλά και σαφής επίγνωση των δυσκολιών για την αντιμετώπιση των μεγάλων ζητημάτων που βρίσκονται στον πυρήνα των ελληνοτουρκικών: σε αυτό το πλαίσιο κινείται ο απολογισμός που γίνεται από την πλευρά της κυβέρνησης για την επίσκεψη του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, στην Αγκυρα, τη συνάντησή του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και τη συνεδρίαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας – Τουρκίας.
Στην Αθήνα επικρατεί συγκρατημένη αισιοδοξία ότι το καλό κλίμα που αποτυπώθηκε στη διάρκεια της συνάντησης και η ενδυνάμωση της συνεργασίας διαμορφώνουν ένα ικανοποιητικό και λειτουργικό πλαίσιο διμερών σχέσεων. Τι σημαίνει στην πράξη αυτό; Εκτιμάται ότι οι δίαυλοι επικοινωνίας που έχουν διαμορφωθεί μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά για την εκτόνωση δυνητικών κρίσεων. «Ενα επίπεδο σχέσεων που αφενός μας επιτρέπει να αποτρέπουμε ή να διαχειριζόμαστε εντάσεις και αφετέρου καλλιεργεί τις αναγκαίες συνθήκες ώστε να επιδιώξουμε την εξέταση πιο δύσκολων ζητημάτων», όπως αναφέρουν κυβερνητικές πηγές.
Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι δεν παραμένουν τα μεγάλα προβλήματα και τα άλυτα ζητήματα, καθώς και η διαφορετική προσέγγιση για το περιεχόμενο των διαφορών που μπορεί να παραπεμφθεί προς επίλυση με βάση το διεθνές δίκαιο. Αποτυπώθηκαν με απόλυτη σαφήνεια στις δημόσιες τοποθετήσεις των κ. Μητσοτάκη και Ερντογάν.
Φαίνεται, όμως, ότι διαπιστώθηκαν προηγουμένως και στη διάρκεια της συνάντησης που είχαν, όπου και κάθε πλευρά έβαλε στο τραπέζι τις θέσεις της. Ετσι, με βάση τη συνολική αποτίμηση, κυβερνητικές πηγές επισημαίνουν ότι σίγουρα η θετική ατμόσφαιρα και η αποκατάσταση λειτουργικών διαύλων επικοινωνίας έχουν τη σημασία και την αξία τους, ωστόσο «αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει το επίπεδο ωριμότητας που απαιτείται ώστε να πάμε ένα βήμα μπροστά, δηλαδή να ανακληθεί το casus belli που χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, να συζητήσουμε τη μοναδική διαφορά μας, την οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο, διαφορά από την οποία πηγάζουν πολλά προβλήματα». Από την επισήμανση αυτή προκύπτει ότι είναι διαπιστωμένη η απροθυμία της τουρκικής πλευράς να μπει σε συζήτηση αυτή τη στιγμή για το casus belli, που η Αθήνα έχει συνδέσει με την προοπτική συμμετοχής της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή άμυνα.
Ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, επιβεβαίωσε αυτή την εκτίμηση. Οπως δήλωσε (ΕΡΤ) «συζητήθηκαν όλα τα θέματα. Ο Πρωθυπουργός έθεσε το ζήτημα της απειλής πολέμου και νομίζω ότι το έθεσε με έναν τρόπο, ο οποίος δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Εφόσον επιθυμείς να καταστείς μέρος μιας συλλογικής άμυνας, δεν μπορείς, την ίδια στιγμή, να απειλείς τα μέρη που συνθέτουν αυτή τη συλλογική άμυνα. Νομίζω ότι το επιχείρημα είναι βάσιμο, απλό, κατανοητό και πολύ δύσκολα ανταποδείξιμο. Άρα, θεωρώ ότι η θέση αυτή ακούστηκε. Δεν μπορώ να σας πω βεβαίως, ότι θα ανακληθεί το casus belli, το οποίο αποτελεί ψήφισμα της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, όπως και όλες οι τουρκικές επιδιώξεις ανατρέχουν δεκαετίες. Θέλω όμως να σας πω ότι αισθάνομαι πως αυτή την ώρα υπάρχει το επίπεδο εκείνο κατανόησης για να γίνουν μεγαλύτερα και πιο σημαντικά βήματα».
Πηγή: skai.gr