Με την οικονομία δεν παίζουμε

Στην Κύπρο έχουμε μάθει με οδυνηρό τρόπο ότι στην οικονομία εύκολα χαλάς αλλά δύσκολα κτίζεις. Εύκολα χαλάς με ανεύθυνες επιλογές που οδηγούν στην αποσταθεροποίηση της οικονομίας, αλλά δύσκολακτίζεις με επίπονη πολιτική προσπάθεια και μέσα από τους κόπους και τις θυσίες των πολιτών.
Πριν από 12 μόλις χρόνια, δίναμε ως κοινωνία τον μεγαλύτερο μας αγώνα μετά το 1974, για να αποφύγουμε την πλήρη κατάρρευση. Αςθυμηθούμετην βαθιά και παρατεταμένη ύφεση,τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα και την εκτόξευση του χρέους, την ανεργίακαι τα κοινωνικά παντοπωλεία. Τα ταμεία του κράτους είχανδεν είχαν τους πόρους για να καλύψουν μισθούς και συντάξεις για ένα μήνα και το κούρεμα καταθέσεων ήταν αναπόφευκτο, λόγω της κατάστασης των τραπεζών.
Σήμερα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η οικονομία μας βρίσκεται σε μια σαφώς βελτιωμένη και σταθερή πορεία, η οποίαδεν είναι παρά αποτέλεσμα των δύσκολων αλλά σωστών αποφάσεων που λήφθηκαν μετά το 2013, αλλά κυρίωςλόγω του βάρους που ανέλαβαν οι πολίτες.
Και είναι ακριβώς λόγω αυτών των βελτιωμένων μακροοικονομικών συνθηκών, που πολλοί έχουνσήμερα την ευχέρεια και την άνεση να διαγωνίζονται στον λαϊκισμό, τάσσοντας στους πολίτες λαγούς και πετραχήλια, χωρίς να υπολογίζουν το δημοσιονομικό κόστος. Ή να καταθέτουν την μια επικίνδυνη πρόταση μετά την άλλη, τόσο εντός του Κοινοβουλίου όσο και εκτός. Επιβεβαιώνεται όμως έτσι ότι, για κάποιους, τα παθήματα του παρελθόντος δεν έγιναν μαθήματα. Και ότι τίποτα δεν έχουν διδαχθεί από τα δικά τους λάθη που τόσο πολύ μας κόστισαν.
Και για να γίνω πιο σαφής, εάν μέσα από τις ανεύθυνες προτάσεις κάτι πάλι πάει στραβά με το χρηματοπιστωτικό μας σύστημα, δεν είναι τα λεγόμενα golden boys που θα την πληρώσουν, αλλά οι καταθέτες που έχουν μαζέψει από την αρχή τους κόπους μιας ζωής, τα νεαρά ζευγάρια που θέλουν να δημιουργήσουν το σπίτι τους, οι οικογένειες που θέλουν να σπουδάσουν τα παιδιά τους, οι νέες και οι νέοι μας που επιθυμούν να κάνουν το δικό τους ξεκίνημα. Και εάν κάτι πάλι πάει στραβά στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών, οι πρώτοι που θα επηρεαστούν είναι οι ευάλωτες ομάδες, τα άτομα με αναπηρία, οι χαμηλοσυνταξιούχοι, οι χρόνιοι ασθενείς, οι λιγότερο προνομιούχοι συμπολίτες μας.
Υπάρχουν βεβαίως και αυτοί που θεωρούν ότι μπορούν να κτίσουν πολιτική καριέρα, αμφισβητώντας τα πάντα και μηδενίζοντας όλα όσα με τόσο κόπο κτίσαμε μαζί τα τελευταία 12 χρόνια. Και είναι καιρός να πούμε τα πράγματα με το όνομα τους. Ναι, ζούμε στην εποχή της λασπολογίας, στην εποχή της παραπληροφόρησης, της μεγάλης τοξικότητας, του λαϊκισμού και της φαιδρότητας. Και ναι, είναι δυστυχώς αυτά τα φαινόμενα που χαϊδεύουν τα αυτιά των πολιτών, δημιουργώντας υπέρμετρες και ανέφικτες προσδοκίες, που κάνουν την μεγάλη ζημιά στην οικονομία, αλλά και στην κοινωνία ευρύτερα.
Οφείλουμε συνεπώς να προβληματιστούμε.Τι Βουλή θέλουμε για τα επόμενα πέντε χρόνια; Πως επιτέλους θα λαμβάνονται οι αποφάσεις; Πόσα πολιτικά παιχνίδια θα επιτρέψουμε να παιχτούνεις βάρος της οικονομία του τόπου; Και τι αντίκτυπο θα έχουν τελικά όλες αυτές οι ανευθυνότητες στους πολίτες και στην κοινωνία; Επειδή αυτό είναι το πραγματικό διακύβευμα των επερχόμενων εκλογών. Είτε θα κρατήσουμε τον τόπο μας σε μια πορεία σταθερότητας και προόδου, είτε οιπροσπάθειες και οι κόποι του λαού μας θακινδυνεύσουν να πάνε χαμένοι λόγω της ανευθυνότητας κάποιων.
*Αντιπρόεδρος και Βουλεύτρια ΔΗΣΥ Λευκωσίας