Μετά από τις δημόσιες αναφορές της ποινικής ανακρίτριας, κατατέθηκε υπόθεση στο δικαστήριο

Μετά από αρκετούς μήνες κωλυσιεργίας και έπειτα από την πίεση που ένιωσε η Γενική Εισαγγελία από την ποινική ανακρίτρια Αλεξάνδρα Λυκούργου, η οποία μίλησε δημόσια και ενημέρωσε την κοινή γνώμη για το σοβαρό ποινικό πόρισμά της για το σκάνδαλο στην ΚΟΠ, η Νομική Υπηρεσία αναγκάστηκε χθες να προχωρήσει σε ποινική υπόθεση ενώπιον επαρχιακού δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον του τέως Προέδρου Γ. Κούμα και εναντίον δύο νομικών προσώπων σε σχέση με ενδεχόμενο ασυμβίβαστο αξιωματούχου της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Η Νομική Υπηρεσία επιβεβαίωσε στο ΡΙΚ την πληροφορία χωρίς να δώσει περαιτέρω λεπτομέρειες για το περιεχόμενο του κατηγορητηρίου αναφορικά με το ποιους ή ποια αδικήματα αφορά.
Υπενθυμίζεται ότι προηγήθηκε έκθεση της Επιτροπής Δεοντολογίας και Προστασίας του Αθλητισμού, η οποία παραδόθηκε στον Γενικό Εισαγγελέα. Με τη σειρά του, ο Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε να γίνει ποινική διερεύνηση από την Αστυνομία και διορίστηκε ως ανεξάρτητη ποινική ανακρίτρια η Αλεξάνδρα Λυκούργου, η οποία παρέδωσε την έκθεσή της στη Νομική Υπηρεσία από τον Σεπτέμβριο του 2025.
Στο μεταξύ, χθες η κα Αλεξάνδρα Λυκούργου έδωσε απάντηση σε όσους διατείνονται ότι οι δημόσιες δηλώσεις της «προσφέρουν, σε πιθανούς κατηγορουμένους, τις υπερασπίσεις της παραβίασης του τεκμηρίου της αθωότητας και της παραβίασης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη», παραπέμποντας στη διαχείριση του πορίσματος της Ερευνητικής Επιτροπής Π. Πολυβίου.
Η πρώην δικαστής σημειώνει συγκεκριμένα ότι «σε όσους διατείνονται ότι οι δημόσιες δηλώσεις μου προσφέρουν, σε πιθανούς κατηγορουμένους, τις υπερασπίσεις της παραβίασης του τεκμηρίου της αθωότητας και της παραβίασης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, επισημαίνω ότι τα κυπριακά δικαστήρια καταλήγουν στο ακριβώς αντίθετο».
«Η δημοσιοποίηση του Πορίσματος Πολυβίου (το 2011)», προσθέτει, «στο οποίο καταγράφονται σαφή ενοχοποιητικά ευρήματα και κατονομάζονται ύποπτοι, πριν από την καταχώριση του κατηγορητηρίου, κρίθηκε από το Κακουργιοδικείο και το Ανώτατο Δικαστήριο ότι δεν παραβίασε το τεκμήριο της αθωότητας και ούτε παραβίασε το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. Άρα, αφού το μείζον δεν στοιχειοθετεί τις υπερασπίσεις αυτές, πολύ περισσότερο δεν τις στοιχειοθετούν οι δικές μου ηπιότερες δηλώσεις, όπου δεν προσδιορίζονται ποινικά αδικήματα και δεν κατονομάζονται ύποπτοι».
Η ποινική ανακρίτρια αναφέρει πως «κατ’ ακολουθίαν, εφ’ όσον τα κυπριακά δικαστήρια (και, μάλιστα, το Ανώτατο Δικαστήριο) κρίνουν ότι το μείζον δεν τεκμηριώνει, αφ’ εαυτού, την υπεράσπιση της παραβίασης του τεκμηρίου της αθωότητας και την υπεράσπιση της παραβίασης του δικαιώματος της δίκαιης δίκης, το ίδιο συμβαίνει και με το έλασσον. Μάλιστα, στην περίπτωση του ελάσσονος οι πιθανότητες απόρριψης τέτοιων υπερασπίσεων παρουσιάζονται να είναι συντριπτικές«.