Καθώς πλησιάζουμε προς τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου, το πολιτικό σκηνικό φαντάζει σκηνικό κωμικοτραγωδίας. Κωμικό για τις μεθόδους που τα κόμματα υιοθετούν για να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους τους και τραγικό για την διαφαινόμενη σύνθεση της βουλής την 25ην Μαΐου.
Αυτό που επικρατεί θυμίζει ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα. Ξεφύγαμε πλέον εντελώς. Αν και το κριτήριο της καλής ή κακής πορείας ενός κόμματος θα έπρεπε να ήταν το πόσους ψηφοφόρους κέρδισε ή έχασε, πλέον μετρά η σειρά κατάταξης.
Ο ΔΗΣΥ έθεσε στόχο την πρωτιά, ανεξάρτητα του πόσους ψηφοφόρους θα χάσει. Στο ΑΚΕΛ θα είναι πανευτυχείς αν τερματίσουν πρώτοι αλλά και η «έξοδος στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα» θα θεωρηθεί καλό αποτέλεσμα.
Το ΕΛΑΜ είναι ειδική περίπτωση. Αυτοί νίκησαν στις εκλογές πριν τις εκλογές. Όταν όλοι χορεύουν σε ρυθμούς ΕΛΑΜ, αποδεδειγμένα είναι οι νικητές των εκλογών πριν την 24η Μαΐου. Καλώς ή κακώς, σίγουρα κακώς για μένα, το κατεξοχήν κόμμα του απορριπτισμού θα είναι ο ρυθμιστής των πολιτικών εξελίξεων στο εσωτερικό.
Ο ΔΗΣΥ, βλέποντας τις σημαντικές διαρροές ψηφοφόρων προς το κόμμα της άκρας δεξιάς, προσπαθεί να προβάλλει θέσεις όχι πλησίον των αρχών και αξιών του αλλά θέσεις που να συγγενεύουν προς το ΕΛΑΜ. Η πάλαι ποτέ υπερήφανη παράταξη του Γλαύκου Κληρίδη βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση από ιδρύσεώς της. Όλοι παίρνουν ψήφους από τον ΔΗΣΥ. Εμπάτε σκύλοι αλέστε. Η πανωλεθρία των προεδρικών εκλογών του 2023 άφησε ανεπούλωτες πληγές. Η αποστασία έπληξε ανεπανόρθωτα την παράταξη. Δυστυχώς ακόμα να καταλάβουν ότι στις εκλογές του 2023 υπήρξαν δύο αποστάτες. Ο τυπικά αποστάτης, ο ΠτΔ Νίκος Χριστοδουλίδης αλλά και ο ουσιαστικά αποστάτης, ο τέως ΠτΔ Νίκος Αναστασιάδης ο οποίος δούλεψε εναντίον του επίσημου υποψηφίου του κόμματος Αβέρωφ Νεοφύτου. Συνεχίζουν να προκαλούν την νοημοσύνη των ψηφοφόρων τους. Πως είναι δυνατόν ο αποστάτης να καλεί σε συσπείρωση του κόμματος; Τραγική φιγούρα η πρόεδρος της παράταξης Αννίτα Δημητρίου. Προσπαθεί αλλά δυστυχώς τα κτυπήματα που δέχεται από το εσωτερικό του κόμματος είναι δύσκολο να τα αντιμετωπίσει. Μια νέα έντιμη πολιτικός κινδυνεύει να καταλήξει ο αποδιοπομπαίος τράγος για την συρρίκνωση του κόμματος. Δυστυχώς, εκτός της προέδρου της παράταξης, η οποία είναι συνειδητοποιημένη της Κληριδικής σχολής σκέψης, δύσκολα βρίσκεις στην ηγεσία ανθρώπους που να εργάζονται για την καλή πορεία του κόμματος. Δούρειοι ίπποι του ενός και του άλλου είναι.
Στο ΑΚΕΛ τα πράγματα πάνε καλύτερα από πριν. Με έναν ΔΗΣΥ να παραπαίει, θα μπορούσαν να πάνε πολύ καλύτερα. Όμως οι ιδεολογικές τους αγκυλώσεις δεν τους αφήνουν. Συνεχίζουν το ίδιο τροπάρι. Δηλώνουν κομουνιστές την στιγμή που κομουνισμός δεν υπάρχει. Με τα ίδια αποτυχημένα συνθήματα, εδώ και δεκαετίες, προσπαθούν να απευθυνθούν σε ένα ακροατήριο που δεν υπάρχει.
Στο ΔΗΚΟ φυσά ψυχρός αέρας. Δίνουν αγώνα δρόμου για να τερματίσουν πάνω από το κόμμα του Φειδία Παναγιώτου. Αυτή είναι η κατάντια του κόμματος του Νικόλα Παπαδόπουλου. Φειδίας ή Νικόλας, Νικόλας ή Φειδίας. Από ρυθμιστής έγινε ο φτωχός συγγενής, ο κομπάρσος στο πολιτικό σκηνικό. Ένα κόμμα που πάντα στηριζόταν στο βόλεμα και στο ρουσφέτι ήρθε ο καιρός να πληρώσει για τα κακά που έκανε σε αυτόν τον τόπο. Ήρθε ο καιρός να πληρώσει, αν και αργά, την διακυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού και την αντεθνική πολιτική του Τάσου Παπαδόπουλου. Το κόμμα που εκμεταλλεύτηκε τόσο πολύ το εθνικό θέμα για να επιβιώσει, ήρθε η ώρα να εισπράξει αυτό που του αξίζει.
Η ΕΔΕΚ ένα από τα ιστορικότερα κόμματα της Κύπρου, τουλάχιστον όπως δείχνουν όλες οι δημοσκοπήσεις, αποχαιρετά την πολιτική ζωή του τόπου ως κοινοβουλευτικό κόμμα. Το πέρασμα του «τυφώνα» Μαρίνος έφερε το καίριο πλήγμα. Για να είμαστε όμως δίκαιοι δεν είναι μόνο ο Μαρίνος Σιζόπουλος υπεύθυνος. Ήρθε ο καιρός να πληρώσουν τον λαϊκισμό που διαχρονικά υιοθετούσαν. Από τον μέντορα του λαϊκισμού Βάσσο Λυσσαρίδη στον άχρωμο και άοσμο Γιαννάκη Ομήρου και στον καταστροφικό Μαρίνο Σιζόπουλο. Δεν κτίζεις παράταξη με γερά θεμέλια με κούφια συνθήματα. «Θα ρίξω τα μαλλιά μου πίσω», «κάθε σπίτι και κάστρο». Αυτές είναι οι κούφιες παρακαταθήκες της ΕΔΕΚ. Στην πολιτική τίποτα δεν παραγράφεται. Αργά ή γρήγορα έρχεται ο λογαριασμός.
Το ΑΛΜΑ, του τέως Ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη, θα μπει στην βουλή με σημαντική παρουσία. Ένα κόμμα που στηρίζεται μόνο σε ένα θέμα, την διαφθορά. Σίγουρα ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης έχει στο ενεργητικό του αξιοσημείωτες μάχες στην καταπολέμηση της διαφθοράς όμως άλλο η ελεγκτική υπηρεσία και άλλο η πολιτική αρένα. Τα μονοθεματικά κόμματα ή κινήσεις δεν έχουν πολιτικό μέλλον. Έχουν σημαντικό παρόν αλλά δυσοίωνο μέλλον. Σε σημαντικά θέματα όπως το κυπριακό, οι θέσεις του «Άλμα» είναι ακαταλαβίστικες.
Ο Φειδίας Παναγιώτου επανέρχεται, σίγουρα όχι δριμύτερος. Τα ποσοστά που παίρνει στις διάφορες μετρήσεις, αν και πολύ πίσω από αυτά που πήρε στις ευρωεκλογές, του δίνουν σίγουρη την είσοδό του στην βουλή. Αν και μονοψήφιος αριθμός θα είναι μεγάλη επιτυχία αν λάβει κανείς υπ’ όψη τις γκάφες στις οποίες υπέπεσε.
Στο κόμμα των πρασίνων, στους οικολόγους, το πράσινο ξεθώριασε. Κάθε άλλο παρα κόμμα των πρασίνων μπορεί να θεωρηθεί. Είναι ένα μείγμα μεταξύ πράσινου και μαύρου. Το πράσινο να δηλώνει την προέλευσή τους και το μαύρο είναι το μαύρο που θα πέσει στις εκλογές.
Στην ΔΗΠΑ υπάρχει τουλάχιστον σταθερότητα. Όλες σχεδόν οι μετρήσεις τους δείχνουν στην μονάδα. Το επόμενο βήμα είναι να αποφασίσουν πότε θα κλείσουν το μαγαζί. Ο Μάριος Καρογιάν και πάλι πρωτοτυπεί. Δεν κατέρχεται ο ίδιος στις εκλογές. Νομίζω δεν υπήρξε ξανά τέτοιο προηγούμενο. Ο αρχηγός στα μετόπισθεν. Ό αρχηγός της ΔΗΠΑ είναι από τις περιπτώσεις πολιτικών αρχηγών που μόνο στην υποανάπτυκτη πολιτικά Κύπρο θα μπορούσαν να επιβιώσουν. Όταν ένας πρώην αρχηγός του ΔΗΚΟ, πρώην πρόεδρος της βουλής δεν μπορεί πλέον ούτε στην χώρα των πολιτικάντηδων να επιβιώσει, το συμπέρασμα είναι προφανές.
Άφησα τελευταίο το Volt γιατί θα ήθελα να τελειώσω το παρόν άρθρο με ένα ελπιδοφόρο μήνυμα. Το Volt, αν και νέο κόμμα, ξέρει που πατά. Προσγειωμένοι και ταυτόχρονα με σοβαρό και καθαρό πολιτικό λόγο. Χωρίς υπεκφυγές ξέρουν να επαινέσουν το σωστό και να επικρίνουν, όπως αρμόζει, το λάθος. Στο Volt δεν διστάζουν να πάρουν θέση σε όλα τα θέματα. Το κριτήριό τους είναι η αλήθεια και όχι το κομματικό συμφέρον. Επιπρόσθετα, το ψηφοδέλτιο του Volt περιλαμβάνει ότι καλύτερο μπορεί επιδείξει η σημερινή κυπριακή κοινωνία. Εκτός των καθαρών τους θέσεων στο κυπριακό, η πάταξη της διαφθοράς είναι αδιαπραγμάτευτη θέση. Στο Volt δεν υπάρχουν οι δικοί μας και οι ξένοι διεφθαρμένοι. Η διαφθορά δεν έχει χρώμα και προέλευση. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Μακάριος Δρουσιώτης, ο κατεξοχήν πολέμιος της διαφθοράς, συμπεριλαμβάνεται στους υποψήφιους βουλευτές του Volt στην επαρχία Λευκωσίας. Με τις μέχρι τώρα μετρήσεις, το Volt εισέρχεται στην νέα βουλή κάτι που αποτελεί ελπίδα. Ένα γεγονός που αποδεικνύει ότι ακόμα υπάρχουν στον τόπο μας άνθρωποι με σαφέστατο πολιτικό προσανατολισμό χωρίς παλινδρομήσεις. Η είσοδος του Volt στην βουλή είναι μια ηλιαχτίδα στον συννεφιασμένο πολιτικό ουρανό.
Εν κατακλείδι οι βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως οι εκλογές κάθαρσης της πολιτικής ζωής του τόπου. Αυτοί που για χρόνια ταλαιπώρησαν την πατρίδα είτε θα συρρικνωθούν είτε θα παύσουν να έχουν λόγο και κοινοβουλευτική παρουσία. Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές θα είναι ένα χαστούκι στους διάφορους πολιτικάντηδες, στους πολιτικά κατεργαραίους που έμαθαν να παίρνουν από την πολιτική χωρίς να δίνουν. Σε αυτούς που είχαν δεδομένη την πολιτική τους παρουσία ανεξάρτητα της πενιχρής ή και μηδενικής προσφοράς τους.
Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής μετρήσεις το μήνυμα που φαίνεται ότι θα δώσει το εκλογικό σώμα θα είναι το, «Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του».
Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του
Η προσέγγιση των βουλευτικών εκλογών της 24ης Μαΐου χαρακτηρίζεται από μια κωμικοτραγική κατάσταση, με τα κόμματα να υιοθετούν διάφορες μεθόδους για να συσπειρώσουν τους ψηφοφόρους τους. Ο ΔΗΣΥ επιδιώκει την πρωτιά, ανεξάρτητα από την απώλεια ψηφοφόρων, ενώ το ΑΚΕΛ θα είναι ικανοποιημένο με μια καλή θέση. Το ΕΛΑΜ, λόγω της αυξανόμενης επιρροής του, αναμένεται να διαδραματίσει ρόλο ρυθμιστή. Ο ΔΗΣΥ, αντιμετωπίζοντας διαρροές ψηφοφόρων προς το ΕΛΑΜ, προσπαθεί να υιοθετήσει θέσεις πιο κοντά στην άκρα δεξιά, απομακρυνόμενος από τις αρχές του. Η ηγεσία του κόμματος αντιμετωπίζει εσωτερικές διαφωνίες και η πρόεδρος Αννίτα Δημητρίου βρίσκεται υπό πίεση. Το ΑΚΕΛ παραμένει αγκυλωμένο σε παλιά ιδεολογικά στερεότυπα, ενώ το ΔΗΚΟ αγωνίζεται να διατηρήσει τη θέση του στο πολιτικό σκηνικό.