Η Isnotgallery παρουσιάζει την έκθεση «Α-Ω: Στέλιος Βότσης»

Η isnotgallery contemporary παρουσιάζει την έκθεση Α-Ω: Στέλιος Βότσης, μια επιμελημένη επιλογή έργων από διαφορετικές περιόδους της δημιουργικής διαδρομής του Στέλιου Βότση (1929-2012) από τη συλλογή της οικογένειας του καλλιτέχνη.
Isnotgallery contemporary presents the exhibition The Alpha and the Omega, a curated selection of works from different periods of Stelios Votsis’s creative journey (1929-2012) from the artist’s family collection.
Εγκαίνια / Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου, 19:30
Opening / Wednesday, February 25th, 19:30
**English text follows
Η έκθεση Α-Ω: Στέλιος Βότσης προτείνει μια ανάγνωση του έργου του Στέλιου Βότση μέσα από το πρίσμα της κοσμολογίας και της συγκρότησης της μοντέρνας ταυτότητας στην Κύπρο. Ο τίτλος δεν υποδηλώνει απλώς χρονική αρχή και τέλος· λειτουργεί ως φιλοσοφική συνθήκη. Στο έργο του Βότση, η αρχή και το τέλος συνυπάρχουν ως συνεχής ροή.
Ο Βότσης υπήρξε από τους πρώτους Κύπριους καλλιτέχνες που ενστερνίστηκαν οργανικά την αφαίρεση όχι ως μίμηση ενός διεθνούς ρεύματος, αλλά ως υπαρξιακή και κοσμολογική αναγκαιότητα. Στην αφηρημένη γλώσσα διείδε τη δυνατότητα να αποδώσει εκείνο που υπερβαίνει την ορατή πραγματικότητα: την αόρατη δομή που συνέχει το σύμπαν. Η γραμμή, επαναλαμβανόμενη και επίμονη, δεν είναι διακοσμητικό στοιχείο·είναι φορέας δόνησης, καταγραφή συχνοτήτων, οπτικοποίηση της ενέργειας.
Η εμμονή του στις γραμμικές συνθέσεις επί έξι δεκαετίες συγκροτεί ένα συνεκτικό εικαστικό σύστημα. Οι δομές του μοιάζουν ταυτόχρονα αυστηρές και εκρηκτικές: ένα σύμπαν σε ισορροπία και διαρκή κίνηση. Όπως ο ίδιος σημείωνε, «τα πάντα βρίσκονται σε ενέργεια· τα πάντα είναι ακτινοβολία». Τα έργα του συγκροτούν ένα επίμονο, σχεδόν χειρουργικό εικαστικό σύστημα.
Σε ένα μεταποικιακό πλαίσιο, η υιοθέτηση της αφαίρεσης αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Η Κύπρος της δεκαετίας του 1960 διαμορφώνει την κρατική και πολιτισμική της ταυτότητα. Μέσα σε αυτή τη συγκυρία, η επιλογή ενός μη αναπαραστατικού ιδιώματος δεν συνιστά φυγή από την πραγματικότητα, αλλά διατύπωση μιας νέας οικουμενικότητας. Ο Βότσης συνδιαλέγεται με τα διεθνή ρεύματα του μοντερνισμού, μεταφέροντας στο τοπικό πλαίσιο μια γλώσσα που υπερβαίνει τα εθνικά αφηγήματα και επανατοποθετεί την κυπριακή τέχνη σε ένα κοσμοπολίτικο πεδίο.
Στην Α-Ω: Στέλιος Βότσης, το έργο του Στέλιου Βότση αναδεικνύεται ως ένα διαρκές σύστημα ενέργειας: ένα εικαστικό σύμπαν όπου η αρχή και το τέλος συνυπάρχουν σε μια αέναη, παλλόμενη ενότητα.
Άντρος Ευσταθίου
Isnotgallery Contemporary
Σχετικά με τον καλλιτέχνη /
Γεννημένος στη Λάρνακα στις 21 Νοεμβρίου 1929, επέδειξε από νωρίς το ταλέντο του στη ζωγραφική και διοργάνωσε εκθέσεις ενώ ήταν ακόμα μαθητής λυκείου στην Παγκύπρια Εμπορική Σχολή. Μετά την αποφοίτησή του, ταξίδεψε στην μεταπολεμική Αγγλία το 1949 για να κυνηγήσει το όνειρό του να σπουδάσει τέχνη. Οι σπουδές του τον οδήγησαν στη Σχολή Καλών Τεχνών Saint Martin, στο Κολλέγιο Sir John Cass, στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών και στη Σχολή Καλών Τεχνών Slade. Όπως σημείωσε ο φίλος του, ο αείμνηστος Stass Paraskos: «Στο Slade, δίδαξε ο William Coldstream, και στα πρώτα του έργα ο Βότσης επηρεάστηκε από τη Σχολή Euston Road, μια ομάδα αριστερών ρεαλιστών καλλιτεχνών, συμπεριλαμβανομένου του Coldstream».
Στο δεύτερο έτος του στο Slade, κέρδισε το πρώτο βραβείο σε έναν πανεπιστημιακό διαγωνισμό σχεδίου, αλλά αρνήθηκε το βραβείο, εξηγώντας ότι δεν θεωρούσε το έργο του άξιο. Τα ίδια αυστηρά πρότυπα τον οδήγησαν να καταστρέψει σχεδόν όλους τους πίνακες που δημιούργησε κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αφού υπέμεινε οικονομικές δυσκολίες και μάλιστα μια κρίση φυματίωσης, αποφοίτησε από το Slade το 1955. Με την επιστροφή του στην Κύπρο ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Επιμελητηρίου Καλών Τεχνών Κύπρου (Ε.ΚΑ.ΤΕ). Έκτοτε, έχει επίσης εκθέσει σε πολλές άλλες διεθνείς εκδηλώσεις. Αρκετά ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκαν για τον καλλιτέχνη και κατά καιρούς παρουσιάζονται στην δημόσια τηλεόραση του ΡΙΚ (Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου) μαζί με δημόσιες εμφανίσεις του καλλιτέχνη.
Η συμμετοχή του σε σημαντικές διεθνείς εκδηλώσεις (όπως η Μπιενάλε της Αλεξάνδρειας, η Μπιενάλε της Βενετίας, η Ινδική Τριενάλε και η Μπιενάλε του Σάο Πάολο) επιβεβαιώνει την ένταξή του σε έναν ευρύτερο παγκόσμιο διάλογο. Τιμήθηκε με το βραβείο Raskin στο σχέδιο και το χάλκινο μετάλλιο στον ευρωπαϊκό διαγωνισμό που διεξήχθη στην Οστάνδη του Βελγίου το 1973. Οι πίνακές του βρίσκονται σε συλλογές στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, στο Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας, στην Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδας, στο Μουσείο Βορρέ στην Αθήνα, στο Προεδρικό Μέγαρο της Κύπρου, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρνακας, στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, στην Τράπεζα Κύπρου, στην Λαϊκή Τράπεζα Marfin, στην Ελληνική Τράπεζα Κύπρου και σε πολλές άλλες δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό.
Σήμερα, η επιστροφή στο έργο του δεν είναι απλώς μια ιστορική αναδρομή. Αποτελεί μια επαναδιατύπωση ενός ερωτήματος που παραμένει επίκαιρο: πώς μπορεί η ζωγραφική να καταστήσει το αόρατο;
The exhibition The Alpha and the Omega proposes a reading of the work of Stelios Votsis through the prism of cosmology and the construction of modern identity in Cyprus. The title does not simply indicate a temporal beginning and end; it functions as a philosophical condition. In Votsis’s work, beginning and end coexist as a continuous flow.
Votsis was one of the first Cypriot artists to organically embrace abstraction not as an imitation of an international trend, but as an existential and cosmological necessity. In abstract language, he saw the possibility of rendering that which transcends visible reality: the invisible structure that holds the universe together. The line, repeated and persistent, is not a decorative element; it is a carrier of vibration, a recording of frequencies, a visualization of energy.
His obsession with linear compositions over six decades constitutes a coherent visual system. His structures seem at once rigorous and explosive: a universe in balance and constant movement. As he himself noted, «everything is in energy; everything is radiation». His works constitute a persistent, almost surgical visual system.
In a postcolonial context, the adoption of abstraction acquires particular significance. Cyprus in the 1960s is shaping its national and cultural identity. In this context, the choice of a non-representational idiom is not an escape from reality, but a formulation of a new universality. Votsis engages with international modernist movements, transferring to the local context a language that transcends national narratives and repositions Cypriot art in a cosmopolitan field.
In The Alpha and the Omega, the work of Stelios Votsis emerges as a continuous system of energy: a visual universe where the beginning and the end coexist in a perpetual, pulsating unity.
Andros Efstathiou
Isnotgallery Contemporary
About the artist /
Born in Larnaca 21 November 1929, he demonstrated an aptitude for painting early on and staged exhibitions while still a high-school student at the Pancypriot Commercial School. Upon graduation, he travelled to post-war England in 1949 to pursue his dream of studying art. His studies took him to Saint Martin’s School of Art, Sir John Cass College, the Royal Academy of Fine Arts and the Slade School of Art. As his friend the late Stass Paraskos noted: “At the Slade, he was taught by William Coldstream, and in his early work Votsis was influenced by the Euston Road School, a group of leftwing realist artists including Coldstream”.
In his second year at the Slade, he won first prize in a university-wide drawing competition but declined the prize, explaining that he did not deem his work deserving. Those same exacting standards lead him to destroy almost all the paintings he produced during this period. After enduring financial hardship and even a bout of tuberculosis, he graduated from the Slade in 1955.
Upon his return to Cyprus he was one of the founder members of the (EKATE – Επιμελητηριο Καλών Τεχνών), The Chamber of Fine Arts Cyprus. Since then he has also exhibited in many other international events. Several documentaries were created for the artist and occasionally they are presented on the public television of CyBC (Cyprus Broadcasting Corporation) along with public appearances of the artist.
His participation in major international events (such as the Alexandria Biennale, the Venice Biennale, the Indian Triennale and the São Paulo Biennale) confirms his inclusion in a broader global dialogue.
He was awarded the Raskin prize in drawing and the bronze medal in the European contest which was held in Ostand, Belgium in 1973
His paintings are found in collections in Greece National Gallery in Athens, the National Bank of Greece, the Greek Ministry of Culture, the Commercial Bank of Greece, the Vorre Museum in Athens, the Cyprus Presidential Palace, Larnaca Municipal Gallery, the Cyprus Ministry of Education and Culture, the Bank of Cyprus, the Marfin Popular Bank, the Hellenic Bank Cyprus and many-many other public and private collections in Greece, Cyprus and abroad.
Today, the return to his work is not simply a historical retrospective. It constitutes a restatement of a question that remains relevant: how can painting render the invisible?