Η άχρονη μάχη για την ελευθερία

Είναι σήμερα η Διεθνής Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος και η στήλη θέλει να εστιάσει στην άγνωστη στους πολλούς (εκτός Γερμανίας) δράση και ιστορική παρακαταθήκη της τότε παράνομης αντιστασιακής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο», της πρώτης και μοναδικής αντι-ναζιστικής κίνησης που προερχόταν από απλούς Γερμανούς πολίτες, μέσα στη Γερμανία του χιτλερισμού.
Την ίδρυσαν το 1942 η 21χρονη Γερμανίδα φοιτήτρια Βιολογίας και Φιλοσοφίας, Sophie Scholl, ο 23χρονος αδελφός της Hans, φοιτητής Ιατρικής και οι συμφοιτητές τους στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, Christoph Probst, Alexander Schorell, Willi Graf μαζί με τον καθηγητή τους Kurt Huber, που τους δίδασκε Ψυχολογία και Φιλοσοφία. «Είναι οι Γερμανοί της “άλλης” Γερμανίας των ποιητών και των φιλοσόφων» όπως έγραψε ο συγγραφέας Richard Hansen στο βιβλίο του «A Noble Treason» (1979). Για πολλούς μήνες από το καλοκαίρι του 1942 μέχρι τον Φεβρουάριο 1943 τα αδέλφια Sophie και Hans Scholl και οι τέσσερις προαναφερθέντες τρέλαναν κυριολεκτικά το ναζιστικό καθεστώς με έξι αντι-ναζιστικές προκηρύξεις που τύπωσαν και διένειμαν κρυφά στο Μόναχο (αλλά και που ταχυδρομούσαν σε όλη τη Γερμανία και την Αυστρία).
Στην πρώτη προκήρυξη που έγραψαν όταν άρχισαν οι μαζικές απελάσεις και η εξολόθρευση Εβραίων από το καθεστώς, ανέφεραν μεταξύ άλλων: «Τίποτα δεν είναι πιο ανάξιο για ένα έθνος από το να επιτρέπει στον εαυτό του να κυβερνάται χωρίς αντίλογο από μια κλίκα που απευθύνεται στα χαμηλότερα ένστικτα… ο Δυτικός πολιτισμός πρέπει ν’ αμυνθεί εναντίον του φασισμού και να κάνει παθητική αντίσταση, πριν ο τελευταίος νεαρός άντρας χύσει το αίμα του σε κάποιο πεδίο μάχης».
Τόσο τα φυλλάδια όσο και τα συνθήματα που έγραφαν στους τοίχους κτηρίων του Μονάχου «Κάτω ο Χίτλερ!», «Χίτλερ δολοφόνε!», «Ελευθερία!», προκάλεσαν μια φρενίτιδα λυσσασμένης οργής στους ναζιστές, που ξεχύθηκαν σε όλη την πόλη για να ανακαλύψουν τους «προδότες».
Τελικά, στις 18 Φεβρουαρίου 1943 η Sophie και ο Hans Scholl συνελήφθησαν από τη φοβερή Γκεστάπο να διανέμουν αντι-ναζιστικά φυλλάδια στον πανεπιστημιακό χώρο. Σύντομα, συνελήφθη και ο Christoph Probst και οι τρεις κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν σε θάνατο για «προδοσία» – εκτελέστηκαν με αποκεφαλισμό(!) τέσσερις μέρες αργότερα, μετά την παρωδία μιας άθλιας δίκης. Λίγες μέρες αργότερα, συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν και οι υπόλοιποι τρεις της βασικής ομάδας.
Σήμερα, όλοι οι Γερμανοί ξέρουν την ιστορία του «Λευκού Ρόδου». Σε μια πλατεία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου δόθηκε το όνομα Hans και Sophie Scholl, ενώ πολλοί δρόμοι, πλατείες και σχολεία, πήραν τα ονόματα των μελών του «Λευκού Ρόδου», αφού, όπως τονίζει ο συγγραφέας Richard Hansen, «οι πράξεις τους, τους ανέδειξαν σε διαχρονικά σύμβολα της παγκόσμιας και άχρονης μάχης για την ελευθερία του ανθρώπινου πνεύματος, όταν και όπου απειλείται».