Ζωή με τυφλή γάτα: Συμβουλές φροντίδας και όσα πρέπει να ξέρουν οι ιδιοκτήτες

Η συμβίωση με μια τυφλή γάτα, όπως και με οποιοδήποτε κατοικίδιο που αντιμετωπίζει κάποια μορφή αναπηρίας, αποτελεί μια ξεχωριστή εμπειρία γεμάτη αγάπη, φροντίδα και αφοσίωση.
Το τελευταίο διάστημα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και να περάσω λίγες ημέρες με τη Βουλίτσα, μια υπέροχη γάτα που δεν έχει όραση. Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα να ζω μαζί με ένα τέτοιο ζώο και η εμπειρία αυτή μου χάρισε πολλά μαθήματα αλλά και έντονη συγκίνηση. Παράλληλα, δεν έλειπε και μια μικρή ανησυχία μήπως κάνω κάτι λάθος και της δημιουργήσω δυσκολία.
Παρόμοιες σκέψεις κάνουν συχνά και όσοι ζουν ήδη με μια γάτα με προβλήματα όρασης ή σκέφτονται να υιοθετήσουν μία. Η αμφιβολία για το αν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες ενός ζώου με αναπηρία και να του προσφέρουν μια ασφαλή και ποιοτική ζωή είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό.
Τι πρέπει να γνωρίζετε για τη ζωή με μια τυφλή γάτα
1. Η συμπεριφορά της δεν διαφέρει ιδιαίτερα από αυτή μιας άλλης γάτας.
Σύμφωνα με τη Βρετανική Ένωση Κτηνιάτρων (British Veterinary Nursing Association), οι γάτες που γεννιούνται χωρίς όραση δεν αντιλαμβάνονται ότι τους λείπει κάτι. Έτσι απολαμβάνουν κανονικά το παιχνίδι, χρησιμοποιούν με ευχαρίστηση τα ονυχοδρόμια και μπορούν να κινηθούν με εντυπωσιακή ευελιξία, πηδώντας από έπιπλο σε έπιπλο ή ακόμη και στην αγκαλιά του ανθρώπου τους.
2. Είναι καλό να τρώει σε ξεχωριστό σημείο από τα υπόλοιπα κατοικίδια.
Σε σπίτια με περισσότερα ζώα, τα ξεχωριστά μπολ βοηθούν ώστε να αποφεύγεται ο ανταγωνισμός για το φαγητό. Για μια τυφλή γάτα αυτό είναι ακόμη πιο σημαντικό, καθώς ένα σταθερό και ασφαλές σημείο σίτισης την βοηθά να νιώθει πιο προστατευμένη.
3. Μην αλλάζετε θέση στα βασικά της αντικείμενα.
Τα μπολ φαγητού και νερού, αλλά και η αμμολεκάνη, καλό είναι να παραμένουν στα ίδια σημεία. Η σταθερότητα στο περιβάλλον της μειώνει το άγχος, αφού δεν θα χρειάζεται να τα αναζητά κάθε φορά. Όσο για τα έπιπλα, ακόμη κι αν μετακινηθούν, η γάτα μπορεί συνήθως να προσαρμοστεί χάρη στο μέγεθός τους και την προσεκτική κίνησή της.
4. Προσοχή όταν βρίσκεται σε μπαλκόνι ή κήπο.
Είναι σημαντικό να λαμβάνονται μέτρα ώστε να παραμένει ασφαλής και να απολαμβάνει ταυτόχρονα τον εξωτερικό χώρο. Η τοποθέτηση προστατευτικού πλέγματος μπορεί να αποτελέσει μια καλή λύση, ενώ δεν θα πρέπει να μένει χωρίς επίβλεψη αν δεν έχει εξασφαλιστεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να φύγει.
5. Δώστε της χρόνο να προσαρμοστεί στις αλλαγές.
Σε περίπτωση μετακόμισης ή αλλαγής στην καθημερινότητά της, χρειάζεται υπομονή και ενθάρρυνση. Δημιουργήστε σημεία που θα λειτουργούν ως κρυψώνες ή ασφαλή καταφύγια, ώστε να αισθάνεται προστατευμένη μέχρι να εξοικειωθεί με το νέο περιβάλλον.
6. Ενισχύστε τις υπόλοιπες αισθήσεις της.
Παιχνίδια που παράγουν ήχο ή έχουν ιδιαίτερη υφή μπορούν να βοηθήσουν τη γάτα να εξερευνήσει τον χώρο. Επίσης, μετά από συμβουλή κτηνιάτρου, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και catnip – ένα φυτό της οικογένειας της μέντας που συχνά προκαλεί ευφορία και διάθεση για παιχνίδι στις γάτες.
Παρατηρείτε την τυφλή γάτα σας όπως θα κάνατε με κάθε κατοικίδιο: αν τρώει κανονικά, αν έχει διάθεση για παιχνίδι, αν αναπνέει σωστά και αν οι καθημερινές της ανάγκες είναι φυσιολογικές. Η συμβίωση με μια γάτα ή γενικότερα με ένα ζώο με ειδικές ανάγκες δεν υστερεί σε τίποτα σε σχέση με ένα ζώο χωρίς αναπηρία.
Η υιοθεσία ενός τέτοιου ζώου είναι μια βαθιά πράξη αγάπης, γιατί του δίνει την ευκαιρία να ζήσει με φροντίδα και αξιοπρέπεια.
Αν σκέφτεστε να υιοθετήσετε ένα ζώο με αναπηρία, καλό είναι να μιλήσετε με έναν κτηνίατρο ώστε να σας ενημερώσει για τις ανάγκες του και τις προκλήσεις που μπορεί να προκύψουν.