Ερωτήματα για το timing και τη δημοσιοποίηση των στοιχείων της Annie Alexui από την Αστυνομία

Με δημόσια έκκληση προς τους πολίτες για παροχή πληροφοριών, η Αστυνομία δημοσιοποίησε τα στοιχεία και τη φωτογραφία της Ιωάννας Φωτίου, γνωστής ως Annie Alexui, η οποία καταζητείται με διεθνές και ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης. Στην ανακοίνωσή της, η Δύναμη καλεί οποιονδήποτε γνωρίζει οτιδήποτε που μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της, να επικοινωνήσει με το ΤΑΕ Πάφου ή με τη Γραμμή του Πολίτη.
Η πρακτική της δημοσιοποίησης στοιχείων καταζητούμενου προσώπου, όταν συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, αποτελεί πάγια διαδικασία και στοχεύει στη συλλογή πληροφοριών για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, όταν οι Αρχές φέρονται να γνωρίζουν ήδη πού βρίσκεται το πρόσωπο, η επιλογή της δημοσιοποίησης εγείρει εύλογα ερωτήματα για τα πραγματικά της κίνητρα.
Το timing που γεννά συνειρμούς
Στην προκειμένη περίπτωση, η ίδια η Αστυνομία παραδέχεται ότι τα υπό διερεύνηση αδικήματα φέρονται να διαπράχθηκαν μεταξύ Ιανουαρίου και Οκτωβρίου 2025, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι καταγγελίες εκκρεμούσαν εδώ και μήνες. Παρά ταύτα, τα εντάλματα δημοσιοποιήθηκαν μόλις τώρα, σε μια χρονική συγκυρία κατά την οποία η Annie Alexui έχει εντείνει τις δημόσιες αναφορές της εναντίον στελεχών της Αστυνομίας και άλλων επώνυμων προσώπων.
Αρμόδιες πηγές επικαλούνται την καθυστέρηση απάντησης της Νομικής Υπηρεσίας για να δικαιολογήσουν το timing, σημειώνοντας ότι ο φάκελος βρισκόταν υπό μελέτη και ότι η τελική απόφαση για δημοσιοποίηση ελήφθη από την ηγεσία της Αστυνομίας. Παρ’ όλα αυτά, η αλληλουχία των γεγονότων καθιστά αναπόφευκτους τους συνειρμούς.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Την ίδια στιγμή, έντονο προβληματισμό προκαλεί και η σύγκριση με άλλες σοβαρές υποθέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το επεισόδιο με τη συμπλοκή και τους πυροβολισμούς έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας, υπόθεση που άπτεται του οργανωμένου εγκλήματος και της δημόσιας ασφάλειας. Παρότι η Αστυνομία κατείχε από νωρίς στοιχεία και μαρτυρίες για εμπλεκόμενα πρόσωπα, τα εντάλματα δημοσιοποιήθηκαν τρεις ημέρες αργότερα, ενώ στο μεταξύ τα ονόματα των υπόπτων είχαν ήδη αναφερθεί σε μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου.
Πηγές επιβεβαίωσαν μάλιστα ότι την ημέρα της δημοσιοποίησης είχε ήδη διαφανεί πως κάποιοι εκ των υπόπτων είχαν διαφύγει στο εξωτερικό, γεγονός που εντείνει τα ερωτήματα για τα κριτήρια και τις προτεραιότητες που εφαρμόζονται.
Επικοινωνιακό φιάσκο
Ανεξαρτήτως της αξιολόγησης των αναρτήσεων της Annie Alexui, πρόκειται για πρόσωπο με έντονη παρουσία και απήχηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα βίντεό της συγκεντρώνουν δεκάδες χιλιάδες προβολές, πολλές φορές ξεπερνώντας τις 100 ή και 200 χιλιάδες, με εκατοντάδες σχόλια και αντιδράσεις.
Η απόφαση της Αστυνομίας να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία της φαίνεται ότι λειτούργησε επικοινωνιακά ως μπούμερανγκ. Όχι μόνο δεν εξυπηρέτησε ουσιαστικά τον σκοπό του εντοπισμού, αφού η ίδια δηλώνει εδώ και μήνες ότι βρίσκεται στη Ρωσία όπου της έχει παραχωρηθεί άσυλο, αλλά ταυτόχρονα άνοιξε τον δρόμο για μαζική αναπαραγωγή και «νομιμοποίηση» του περιεχομένου της στα μέσα ενημέρωσης.
Ενδεικτικό είναι ότι τα πρώτα δύο βίντεο με τα οποία απάντησε δημόσια στην Αστυνομία κατέγραψαν μέσα σε λίγες ώρες πάνω από 400 χιλιάδες προβολές, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο την απήχησή της.
Οι καταγγελίες και τα πρόσωπα
Σε βάρος της Annie Alexui εκκρεμούν δώδεκα εντάλματα σύλληψης που αφορούν διαφορετικές υποθέσεις, με τους περισσότερους παραπονούμενους να προέρχονται από τις τάξεις της Αστυνομίας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ανώτατα και ανώτερα στελέχη της Δύναμης.
Η ίδια, μέσα από τα βίντεό της, ασχολείται συστηματικά με ζητήματα που αφορούν την Αστυνομία, κάνοντας λόγο για διαφθορά, σχέσεις με τον υπόκοσμο, «στημένες» υποθέσεις, αλλά και για ευαίσθητα θέματα όπως το πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, οι Κεντρικές Φυλακές και υποθέσεις που αγγίζουν την πολιτική και εκκλησιαστική επικαιρότητα.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι ισχυρισμοί της συνοδεύονται –κατά τους ισχυρισμούς της– από στοιχεία, τα οποία, υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο προκαταρκτικής διερεύνησης από ανεξάρτητους θεσμούς, έστω για να διαπιστωθεί αν ευσταθούν ή όχι.
Το ζητούμενο
Το κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει δεν αφορά το πρόσωπο της Annie Alexui, αλλά τον τρόπο με τον οποίο οι Αρχές διαχειρίζονται υποθέσεις που αγγίζουν ευαίσθητα ζητήματα εξουσίας, διαφάνειας και δημόσιας λογοδοσίας. Σε μια δημοκρατία, το ζητούμενο δεν είναι ποιος καταγγέλλει, αλλά αν όσα καταγγέλλονται ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και ερευνώνται με συνέπεια, ισονομία και χωρίς σκιές σκοπιμότητας.