Είναι το στήριγμα των αδικημένων

ΣΕ τι κόσμο ζούμε; Σε ένα κόσμο συμφερόντων, γεωπολιτικών, ανταγωνισμών με απώτερο στόχο την επικράτηση των ισχυρών. Και αυτά τα φαινόμενα, δεν είναι τωρινά, αλλά διαχρονικά. Εκείνο που ενίοτε αλλάζει δεν είναι η ουσία αλλά η μεθοδολογία. Εκείνο που αλλάζει είναι ο τρόπος που επιβάλλονται σχεδιασμοί και πολιτικές επιδιώξεις.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕ τα όσα συνέβησαν στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Προέδρου της χώρας, Νικολάς Μαδούρο από Αμερικανούς κομάντος. Πρόκειται για μια ενέργεια, που δεν χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμού. Έχουν αναφερθεί πολλά με βασικό στοιχείο, το γεγονός ότι η ενέργεια αυτή, κατά ομολογία των περισσοτέρων, συνιστά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου. Κι αυτό, ανεξαρτήτως πώς κρίνεται το καθεστώς Μαδούρο. Είναι κι αυτό ένα κομμάτι του πάζλ, πλην όμως τώρα κρίνεται η συγκεκριμένη ενέργεια, η απαγωγή.
Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ παρακολουθεί και κρίνει. Κρίνει και αξιολογεί και ο προβληματισμός αφορά πρωτίστως τι θα ακολουθήσει. Ποια θα είναι η επόμενη κίνηση από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών, του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Αν και εφόσον υπάρξουν επόμενες κινήσεις. Παρακολουθώντας, ωστόσο, τα όσα δηλώνονται από την Ουάσινγκτον, από τους αρμόδιους, η τακτική αυτή θα συνεχισθεί.
ΜΙΚΡΑ κράτη, όπως είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, θα πρέπει να δηλώνουν απερίφραστα ότι στηρίζουν το Διεθνές Δίκαιο. Κι αυτό γιατί στηρίζονται σε αυτό. Ειδικά, κράτη όπως η Κύπρος, που είναι θύμα παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου, με την τουρκική εισβολή το 1974 και την έκτοτε κατοχή εδαφών μας από την Τουρκία. Η Λευκωσία αυτό πράττει διαχρονικά. Αυτό πράττει και σήμερα.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Δημοκρατία έχει αναπτύξει- και πολύ σωστά- καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ. Και μάλιστα τα τελευταία χρόνια αυτές οι σχέσεις έχουν προχωρήσει σημαντικά. Έχουμε διαμορφώσει μια συνεργασία με στρατηγικό περιεχόμενο. Ο ρόλος μας στην περιοχή δεν περνά απαρατήρητος από την Ουάσινγκτον εξ ου και το ενισχυμένο και αναβαθμισμένο επίπεδο συνεργασίας.
ΤΟΥΤΟ δεν επηρεάζει προφανώς την όποια αξιολόγηση μας για ένα γεγονός, με το οποίο σαφώς και δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Με ενέργειες που δεν συνάδουν με το Διεθνές Δίκαιο.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και όλοι γνωρίζουν πως τα συμφέροντα των ισχυρών επιβάλλονται και επικρατούν. Μόνο αφελείς δεν το γνωρίζουν. Αυτό, όμως, τι σημαίνει; Ότι δεν θα έχουμε άποψη και δεν θα εκφράζουμε την αντίθεσή μας σε ενέργειες, οι οποίες αντίκεινται σε θέσεις αρχών;
ΤΟ Διεθνές Δίκαιο, θα το επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά, είναι το στήριγμα των αδυνάτων και των αδικημένων.