Γιώργος Σολωμού: Μια δυσλειτουργική Βουλή θα μας οδηγήσει ένα βήμα πριν το χάος

Σαφές το μήνυμά του σε μια συγκυρία στην οποία κυρίαρχο στοιχείο είναι η εικόνα: «Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από την εικόνα, μιας και ζούμε στην εποχή της εικόνας, αλλά να έχουμε την ικανότητα να βλέπουμε πίσω από αυτήν». Ο γενικός γραμματέας του Δημοκρατικού κόμματος Γιώργος Σολωμού παραδέχεται κομματικά λάθη στα προειδοποιητικά μηνύματα της κοινής γνώμης που δόθηκαν όχι μια φορά σε πολιτειακές εκλογικές αναμετρήσεις και τονίζει πως: Η αλλαγή έρχεται μέσα από τα κόμματα όταν υπάρχει θέληση και τόλμη.
Στη συνέντευξή του στο «Φ», δηλώνει πως με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και ειλικρίνεια, μπορούν ως κόμμα να ανασυγκροτηθούν οργανωτικά και ουσιαστικά και θεωρεί απόλυτα εφικτό να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους και να διατηρήσουν την φωνή του Κέντρου ζωντανή, ενισχυμένη και δυνατή. Πιστεύει ότι είναι εφικτό να συγκεντρώσουν διψήφιο ποσοστό έστω και αν οι δημοσκοπήσεις κρατούν το ΔΗΚΟ σε μονοψήφιο νούμερο. Το στοίχημα όπως το θέτει ο ίδιος είναι το 11% που συγκέντρωσαν στις εκλογές του 2021. Αγγίζει και το ζήτημα των συνεργασιών όπως απασχολεί το δημόσιο διάλογο και στέλνει το μήνυμα προς πολλούς αποδέκτες και εντός του κόμματός του πως οι συνεργασίες δεν είναι πλέον μια απλή μαθηματική εξίσωση, καθώς οι ψηφοφόροι μετακινούνται πλέον με μεγάλη ευκολία και δεν ανήκουν στα κόμματα με την λογική του παρελθόντος. Ο Γ. Σολωμού δηλώνει πως δεν είναι ρίψασπις, θα είναι παρών στη μάχη ενάντια στο λαϊκισμό, για να μην προκύψει μια Βουλή-Βαβέλ, δυσλειτουργική που μπορεί να μας οδηγήσει ως κράτος ένα βήμα πριν από το χάος.
–Ζούμε στην εποχή της ριζοσπαστικοποίησης και των άκρων στην Ευρώπη, ισχύει αυτό και στην Κύπρο; Ως κεντρώα δύναμη νιώθετε πίεση και πως αντιδράτε;
-Πράγματι, τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε στην Ευρώπη μια ισχυρή άνοδο, κυρίως της άκρας δεξιάς. Δεν πρόκειται για ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο, καθώς έχει εμφανιστεί και στο παρελθόν. Η άνοδος αυτή τροφοδοτείται κυρίως από την κοινωνικο-δημογραφική και οικονομική πίεση που βιώνουν οι πολίτες, με αποτέλεσμα την επικράτηση συναισθημάτων απογοήτευσης και οργής που με την σειρά τους οδηγούν τους πολίτες σε θυμική ψήφο σε κόμματα και σχηματισμούς διαμαρτυρίας.
Οι εκάστοτε ηγεσίες και τα παραδοσιακά κόμματα φέρουν μερίδιο ευθύνης, καθώς απέτυχαν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας, ενδεχομένως επειδή δεν μπόρεσαν να αφουγκραστούν και να κατηγοριοποιήσουν τις ανησυχίες των πολιτών. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι μετριοπαθείς τάσεις που εκφράζονται από το Κέντρο δέχονται αναπόφευκτα πλήγμα. Η πίεση είναι αισθητή και την αντιλαμβανόμαστε πλήρως. Οφείλουμε, ωστόσο, να παραμείνουμε ειλικρινείς και στοχοπροσηλωμένοι, να ακούσουμε τις ανάγκες του λαού, να δώσουμε λύσεις και, εκεί όπου κάναμε λάθη, να τα αναγνωρίσουμε και να τα διορθώσουμε.
–Mε τις ακραίες δυνάμεις να πολιορκούν τις ευρωπαϊκές δημοκρατίες πιστεύετε ότι ο κεντρώος χώρος που στην Κύπρο φαίνεται να πνέει τα λοίσθια, μπορεί να ανακτήσει ρόλο ρυθμιστή στο κυπριακό πολιτικό σκηνικό;
-Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να προσπαθήσουμε να πείσουμε για την αναγκαιότητα της μετριοπαθούς φωνής του Κέντρου και των ξεκάθαρων θέσεων που πρεσβεύει, αν δεν θέλουμε να οδηγηθεί η χώρα σε αδιέξοδο. Αν και οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν μια δύσκολη εικόνα, οι δημοσκοπήσεις δεν είναι εκλογές. Έχουμε μπροστά μας τέσσερις μήνες για να πετύχουμε τον στόχο μας, που δεν είναι άλλος από τη διατήρηση του ρυθμιστικού μας ρόλου ως το κατεξοχήν κόμμα του κέντρου.
–Πολλοί οι σκόπελοι που έχετε να περάσετε για να ανακτήσετε δυνάμεις. Αλήθεια πιστεύετε ότι είναι αυτό εφικτό; Και πώς;
-Αν ήταν εύκολο, δεν θα χρειαζόταν συζήτηση. Η κούραση, η καχυποψία, ο θυμός, η σοβαροφάνεια, ο λαϊκισμός και η απογοήτευση αποτελούν σημαντικά εμπόδια τα οποία πρέπει να υπερκεράσουμε πείθοντας τους πολίτες ότι η αλλαγή έρχεται μέσα από τα κόμματα όταν υπάρχει θέληση και τόλμη. Παρόλα αυτά, με σοβαρότητα, υπευθυνότητα και πάνω απ’ όλα ειλικρίνεια, μπορούμε να ανασυγκροτηθούμε οργανωτικά και ουσιαστικά. Θεωρώ απόλυτα εφικτό να ανακτήσουμε τις δυνάμεις μας και να διατηρήσουμε την φωνή του Κέντρου ζωντανή, ενισχυμένη και δυνατή.
–Ο λαϊκισμός που έχει εισχωρήσει οριζοντίως σε όλους τους χώρους ανεξαρτήτως ιδεολογίας αντιμετωπίζεται και πώς όταν το παιγνίδι δεν είναι πλέον συλλογικό, κομματικό, είναι περισσότερο προσωπικό;
-Το συλλογικό καλό πρέπει πάντα να τίθεται υπεράνω του προσωπικού οφέλους. Λαϊκιστές και σοβαροφανείς συναντά κανείς σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Όσον αφορά το ΔΗΚΟ, επειδή εμείς διαθέτουμε δομημένα συλλογικά όργανα, πιστεύω ότι μπορούμε να περιορίσουμε και ως ένα βαθμό να αντιμετωπίσουμε τέτοια φαινόμενα εντός του «δικού μας σπιτιού». Σε τελική ανάλυση, η πορεία του καθενός μας —τόσο η πολιτική όσο και η επαγγελματική— καθορίζει την αξιοπιστία αυτού που πρεσβεύει ο καθένας μας. Στην εποχή των ΜΚΔ όλα είναι στο φως και με μια αναδρομή μπορείς να δεις το παρελθόν ενός εκάστου. Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε από την εικόνα, μιας και ζούμε στην εποχή της εικόνας, αλλά να έχουμε την ικανότητα να βλέπουμε πίσω από αυτήν. Δυστυχώς βλέπουμε και θα δούμε πολλούς τόσο λαϊκιστές όσο και σοβαροφανείς να φοράνε προσωπεία για αυτό πρέπει να ψάχνουμε για την ειλικρίνεια, την εντιμότητα και την αυθεντικότητα.
–Η οργή του κόσμου κτυπά κόκκινο και οι προειδοποιήσεις για εκδίκηση στην κάλπη δεν είναι τωρινό φαινόμενο. Ξαναδόθηκαν μηνύματα σε σειρά πολιτειακών εκλογικών αναμετρήσεων αλλά τα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα δεν έδειξαν να έχουν αντανακλαστικά και να προβούν σε διόρθωση της πυξίδας τους. Γιατί ο ψηφοφόρος να τα πιστέψει τώρα και να στραφεί προς αυτά;
-Έχετε δίκαιο, τα προειδοποιητικά σημάδια υπήρχαν από το 2021, όταν το 15% του πληθυσμού στράφηκε σε νέους σχηματισμούς που τελικά δεν εισήλθαν στη Βουλή. Το μήνυμα εστάλη ξανά το 2024, αλλά φαίνεται πως πέρα από το τυποποιημένο «λάβαμε το μήνυμα», δεν λάβαμε δραστικά μέτρα για να να αφουγκραστούμε αυτό το κόσμο και να αναχαιτίσουμε την οργή.
Πρέπει να εγκαταλείψουμε τις παλαιοκομματικές πρακτικές και τακτικές που κούρασαν το κόσμο, όπως για παράδειγμα οι άγονες αντιπαραθέσεις για σκοπούς συσπείρωσης. Ο πολίτης απαιτεί ειλικρίνεια, λύσεις στην καθημερινότητα και εκπροσώπους που εργάζονται για το λαϊκό συμφέρον και όχι για το προσωπικό τους. Εντούτοις, επειδή υπάρχουν βουλευτές και αξιωματούχοι που πράγματι εργάζονται σκληρά, η ισοπέδωση και ο μηδενισμός δεν είναι η λύση. Η κριτική σκέψη πρέπει να επικρατήσει, ώστε οι πολίτες να επιλέξουν τους ικανότερους για το μέλλον των παιδιών μας.
–Οι βουλευτικές εκλογές κρίνονται καθοριστικές για τη σύνθεση της νέας Βουλής. Πολλοί εκτιμούν ότι θα έχουμε Βουλή-Βαβέλ, διόλου λειτουργική με κόστος στη λειτουργία του κράτους. Σας απασχολεί;
-Αν δεν με απασχολούσε, δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι στην πολιτική. Ο πολιτικός στίβος δεν είναι ούτε κουκλοθέατρο ούτε κινηματογράφος για να αστειευόμαστε ή να προάγουμε ακραίες θέσεις. Η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση είναι το κέντρο λήψης αποφάσεων που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή μας. Απαιτείται γνώση, τιμιότητα, υπευθυνότητα, ειλικρίνεια και ικανότητα διαχείρισης μεγάλου όγκου εργασίας. Το αν θα καταλήξουμε σε μια «Βουλή-Βαβέλ» εξαρτάται από τις επιλογές των πολιτών. Ο κίνδυνος αυτός είναι υπαρκτός αν η ψήφος καθοδηγηθεί αποκλειστικά από τον θυμό και την αντίδραση, κάτι που πρέπει να αποφύγουμε, καθώς μια δυσλειτουργική Βουλή θα μας οδηγήσει ένα βήμα πριν το χάος.
–Είναι καθοριστική αυτή η αναμέτρηση και για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Τους σχεδιασμούς σας για τις βουλευτικές, έχει κι αυτό το κομμάτι τη σημασία του;
-Πιστεύω πως όχι. Όσοι κάνουν τέτοιους σχεδιασμούς, ανεξαρτήτως κόμματος, αποδεικνύουν ότι εμμένουν σε έναν παρωχημένο τρόπο σκέψης. Στόχος μας είναι οι βουλευτικές εκλογές σε τέσσερις μήνες και όχι τι θα συμβεί σε δύο χρόνια. Οι συνεργασίες δεν είναι πλέον μια απλή μαθηματική εξίσωση, καθώς οι ψηφοφόροι μετακινούνται πλέον με μεγάλη ευκολία και δεν ανήκουν στα κόμματα με την λογική του παρελθόντος.