Αυξημένοι φόροι, χαμηλοί μισθοί και κοινωνική ανισότητα

Του Νεόφυτου Νεοφύτου
Τα κρατικά ταμεία συνεχίζουν να γεμίζουν από τους αυξημένους φόρους, ως αποτέλεσμα των ανατιμήσεων σε βασικά αγαθά, στην ηλεκτρική ενέργεια και στα καύσιμα. Η κυβέρνηση κομπάζει ότι οι αριθμοί ευημερούν, ωστόσο δεν εξετάζει αν ευημερούν οι άνθρωποι, πόσοι πλουτίζουν και πόσοι οδηγούνται στη φτωχοποίηση.
Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του κράτους καταδεικνύουν ότι ένας στους τρεις συμπολίτες μας ζει με λιγότερα από 1.500 ευρώ ακαθάριστο μισθό. Τα ποσοστά είναι ακόμη υψηλότερα στις γυναίκες εργαζόμενες, οι οποίες αμείβονται σημαντικά λιγότερο από τους άνδρες. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, μόλις το 3,8% λαμβάνει απολαβές άνω των 3.000 ευρώ, ενώ μόνο το 5% ξεπερνά τις 6.000 ευρώ μηνιαίως. Είναι σαφές ότι μια μικρή ομάδα εργαζομένων αμείβεται πλουσιοπάροχα, την ώρα που η πλειοψηφία αδυνατεί να ανταποκριθεί στις καθημερινές ανάγκες.
Η κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη, τόσο μέσω της φορολογικής μεταρρύθμισης όσο και με άλλες πολιτικές της αποφάσεις, εξυπηρετεί κυρίως αυτή τη μικρή ομάδα των προνομιούχων, γυρίζοντας την πλάτη σε χιλιάδες νοικοκυριά και εργαζόμενους που ζουν με μισθούς των 1.000 ή 1.300 ευρώ τον μήνα. Μισθούς που δεν επαρκούν για να καλύψουν βασικές ανάγκες, όπως ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τρόφιμα, καύσιμα και θέρμανση.
Οι κυβερνητικές πολιτικές στηρίζουν τον πλούτο και όχι τα φτωχά και μεσαία στρώματα. Αρνούνται την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων και ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, περιοριζόμενες σε έναν κουτσουρεμένο κατώτατο μισθό και σε κουτσουρεμένη ΑΤΑ. Την ίδια ώρα, δεν διστάζουν να κάνουν πλάτες για επιπρόσθετα κέρδη και υπερκέρδη των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων.
Η κυβέρνηση αρνείται να στηρίξει τα νεαρά ζευγάρια που στερούνται στέγης και πληρώνουν δυσβάσταχτα ενοίκια, τα οποία συχνά απορροφούν έως και τα δύο τρίτα του μισθού τους. Η αδιαφορία επεκτείνεται και στους συνταξιούχους, καθώς και σε όλες τις ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης περιορίζεται σε υποσχέσεις και επικοινωνιακές ατάκες, χωρίς πράξεις και ουσιαστική στήριξη όσων έχουν πραγματική οικονομική ανάγκη, οι οποίοι αποτελούν και την πλειοψηφία του λαού. Η άδικη κατανομή του εθνικού πλούτου μπορεί να ανατραπεί μόνο με την ισχυρή παρουσία ενός δυνατού ΑΚΕΛ στη Βουλή, που θα ασκεί πίεση προς την κυβέρνηση και θα προετοιμάσει την προοδευτική αλλαγή που έχει ανάγκη ο τόπος, μετά από 15 σχεδόν χρόνια συντηρητικών και σκληρών αντιλαϊκών πολιτικών λιτότητας.