Ανακαλύφθηκε απολίθωμα 95 εκατ. ετών στη Σαχάρα που θυμίζει «Μονόκερο Δράκο«

Ένα εντυπωσιακό απολίθωμα που εντοπίστηκε στην έρημο Σαχάρα έχει προκαλέσει αίσθηση στην επιστημονική κοινότητα αλλά και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς πολλοί το παρομοιάζουν με… μυθικό δράκο.
Η ανακάλυψη έγινε από ομάδα του Πανεπιστημίου του Σικάγο στον σημερινό Νίγηρα και αφορά ένα νέο είδος δεινοσαύρου, που ονομάστηκε Spinosaurus mirabilis («εκπληκτική αγκαθωτή σαύρα»). Το αρπακτικό αυτό έζησε πριν από περίπου 95 εκατομμύρια χρόνια, κατά την Κρητιδική Περίοδο, όταν η σημερινή Σαχάρα ήταν μια καταπράσινη περιοχή με ποτάμια και εσωτερικές υδάτινες οδούς.
Το κρανίο, στο μέγεθος ενήλικου ανθρώπου, διαθέτει μακρύ, ερπετοειδές σαγόνι γεμάτο αιχμηρά δόντια στο μέγεθος ανθρώπινου χεριού, διογκωμένο ρύγχος που θυμίζει κροκόδειλο, καθώς και ένα εντυπωσιακό, καμπυλωτό οστέινο «κέρατο» ύψους περίπου 50 εκατοστών πάνω από τα μάτια. Τα χαρακτηριστικά αυτά, μαζί με αγκάθια στο πίσω μέρος του κεφαλιού, προσδίδουν στο ζώο μια όψη που παραπέμπει στις παραδοσιακές απεικονίσεις δράκων.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το ζώο είχε μήκος περίπου 12 μέτρα και βάρος έως και 6 τόνους. Ανήκει στην οικογένεια των σπινοσαυρίδων, μεγάλων σαρκοφάγων δεινοσαύρων με κροκοδειλόμορφα κρανία και χαρακτηριστικό «πανί» ή ύβωμα κατά μήκος της ράχης. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Science, ενδέχεται να υπήρχαν 10 έως 17 διαφορετικά είδη σπινοσαυρίδων, με το νέο εύρημα να αποτελεί το πιο πρόσφατο που έρχεται στο φως.
Η ανακατασκευή του κρανίου, με τα αλληλοσυμπλεκόμενα δόντια και τη σπαθοειδή οστέινη ακρολοφία, οδήγησε πολλούς σχολιαστές στο διαδίκτυο να μιλήσουν για «αληθινό δράκο». Ωστόσο, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη πως τα μυθικά πλάσματα υπήρξαν ποτέ, και ότι οι αρχαίοι θρύλοι πιθανότατα εμπνεύστηκαν από απολιθώματα ή παρατηρήσεις μεγάλων ερπετών.
Η ανακάλυψη αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς το απολίθωμα βρέθηκε σε περιοχή μακριά από τη θάλασσα, γεγονός που ενδέχεται να αναθεωρεί την αντίληψη ότι οι σπινοσαυρίδες ζούσαν αποκλειστικά κοντά σε παράκτιες ζώνες. Το συγκεκριμένο σημείο είχε παραμείνει ανεξερεύνητο για περισσότερα από 70 χρόνια, από τότε που Γάλλοι γεωλόγοι είχαν εντοπίσει εκεί ένα μεμονωμένο δόντι τη δεκαετία του 1950.
Ο επικεφαλής της έρευνας, παλαιοντολόγος Πολ Σερένο, χαρακτήρισε την ανακάλυψη «συγκλονιστική και βαθιά συγκινητική», τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα εύρημα που μπορεί να αλλάξει την κατανόησή μας για την εξέλιξη και την οικολογία των μεγάλων θηρευτών της Κρητιδικής περιόδου.
Παρά τις διαδικτυακές συγκρίσεις με δράκους, η επιστήμη παραμένει σαφής: πρόκειται για έναν εντυπωσιακό, αλλά απολύτως γήινο, δεινόσαυρο.