Έκρηξη Μαρί: Στρατιώτης υπέστη μόνιμες βλάβες «Μάχη» στο Ανώτατο για τις αποζημιώσεις

Το Ανώτατο Δικαστήριο προχώρησε σε αναπροσαρμογή των αποζημιώσεων προς στρατιώτη που τραυματίστηκε κατά την καταστροφική έκρηξη στη ναυτική βάση «Ευάγγελος Φλωράκης» στο Μαρί, την 11η Ιουλίου 2011. Με την απόφασή του, το Ανώτατο απέρριψε την έφεση της Κυπριακής Δημοκρατίας για μείωση των αποζημιώσεων και αποδέχθηκε την αντέφεση του τραυματία, αυξάνοντας το ποσό των γενικών αποζημιώσεων από €80.000 σε €90.000.
Σύμφωνα με την απόφαση, από το συνολικό ποσό των €90.000, τα €50.000 αφορούν κατ’ αποκοπή αποζημίωση για μελλοντικές απώλειες εισοδήματος, ενώ τα υπόλοιπα €40.000 καλύπτουν πόνο, ταλαιπωρία και απώλεια ανέσεων. Το πρωτόδικο ποσό κρίθηκε από το Ανώτατο ανεπαρκές σε σχέση με τη μόνιμη φύση των βλαβών που υπέστη ο τότε 19χρονος στρατιώτης.
Το ιστορικό της υπόθεσης
Ο τραυματίας, υπηρετώντας σε εντεταλμένη υπηρεσία στη ναυτική βάση, βρέθηκε μέσα στη ζώνη της έκρηξης, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρή ζημιά στην ακοή και στα δύο αυτιά. Οι ιατρικές εξετάσεις κατέδειξαν μόνιμη ελαφριά βαρηκοΐα στις χαμηλές και μεσαίες συχνότητες και σοβαρού βαθμού βαρηκοΐα στις υψηλές συχνότητες, ενώ καταγράφηκαν και μόνιμες εμβοές.
Μετά την αγωγή που καταχώρησε το 2011, ζήτησε τόσο γενικές όσο και ειδικές αποζημιώσεις, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας μελλοντικών εισοδημάτων. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας είχε αρχικά επιδικάσει €80.000 σε γενικές αποζημιώσεις και €168,79 σε ειδικές.
Η δικαστική αντιπαράθεση
Η απόφαση δεν ικανοποίησε καμία πλευρά. Η Δημοκρατία άσκησε έφεση υποστηρίζοντας ότι το ποσό ήταν υπερβολικό, ενώ ο τραυματίας υπέβαλε αντέφεση με τρεις λόγους:
1) ότι το ποσό ήταν ανεπαρκές σε σχέση με τα ευρήματα,
2) ότι δεν υπολογίστηκαν οι μελλοντικές απώλειες εισοδήματος,
3) ότι το δικαστήριο απέρριψε εσφαλμένα τις ψυχολογικές επιπτώσεις.
Το Ανώτατο απέρριψε τον ισχυρισμό περί μόνιμων ψυχολογικών τραυμάτων, κρίνοντας ότι η ψυχιατρική μαρτυρία δεν υποστήριζε τέτοιο συμπέρασμα. Ωστόσο, δέχθηκε ότι ο τραυματισμός επηρεάζει ουσιαστικά τη μελλοντική επαγγελματική του πορεία, καθώς η βαρηκοΐα τον εμποδίζει να εργαστεί σε επαγγέλματα που συνεπάγονται έκθεση σε θόρυβο, όπως ο υδραυλικός ή ο μηχανικός αυτοκινήτων—επαγγέλματα στα οποία είχε εκπαιδευτεί.
Η κρίση του Ανωτάτου
Το Ανώτατο κατέληξε ότι η πρωτόδικη απόφαση δεν προσδιόρισε επαρκώς την απώλεια μελλοντικών εισοδημάτων, ότι υπήρχε ανάγκη για ξεχωριστή αποτίμηση της μειωμένης ικανότητας εργασίας και πως η μόνιμη απώλεια ακοής και οι εμβοές επηρεάζουν σημαντικά την ποιότητα ζωής ενός νέου ανθρώπου.
Λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία και τη σοβαρότητα των μόνιμων καταλοίπων, το Ανώτατο καθόρισε δίκαιο και λογικό ποσό γενικών αποζημιώσεων στα €90.000.
Επιπλέον, επιδικάστηκαν €4.000 έξοδα υπέρ του εφεσίβλητου.