Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης του ΑΚΕΛ και του ΑΜΟΛ Λύσης για τα 125 χρόνια από τη γέννηση του σπουδαίου διαλεκτικού ποιητή, Παύλου Λιασίδη, ο Άριστος Δαμιανού, μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ και βουλευτής, εξέφρασε τον θαυμασμό του για τον μεγάλο Κύπριο ποιητή. Στην ομιλία του, ο κ. Δαμιανού αναφέρθηκε στο έργο και τη σημασία του Παύλου Λιασίδη για τον πολιτισμό και την κοινωνία της Κύπρου, υπογραμμίζοντας την αξία του για τον κυπριακό λαό.
Δήλωσε ότι πολλές φορές, όταν πρόκειται να περιγράψουμε έναν άνθρωπο που έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στην κοινωνία μας, χρησιμοποιούμε λέξεις και φράσεις που ενδέχεται να φαίνονται υπερβολικές. Ωστόσο, όπως τόνισε, το μεγαλείο του Παύλου Λιασίδη αναδεικνύεται μέσα από την απλότητα και την ταπεινότητα του χαρακτήρα του, και ότι η ποίησή του δεν χρειάζεται υπερβολές ή μεγάλα λόγια, καθώς η αξία της είναι αυτονόητη.
Αναφερόμενος στην προσωπικότητα του Παύλου Λιασίδη, τόνισε ότι υπήρξε η φωνή του κυπριακού κάμπου και με τη διαλεκτική γλώσσα του αποτύπωσε τον μόχθο, την αγάπη και τον πόνο του κυπριακού λαού. Ο κ. Δαμιανού τόνισε ότι η ζωή και το έργο του Λιασίδη αποτελούν έμπνευση για κάθε Κύπριο που αγαπά την πατρίδα και την παράδοσή μας.
Επισήμανε ότι ο Παύλος Λιασίδης γεννήθηκε το 1901 στη Λύση Αμμοχώστου, μέσα σε συνθήκες φτώχειας και αγροτικής ζωής, και ότι, παρά την ελλιπή τυπική μόρφωση του, κατάφερε να μάθει τα γράμματα της ζωής από τον κάμπο και τους ανθρώπους της υπαίθρου. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του, δήλωσε, ο Λιασίδης γνώρισε τον μόχθο της αγροτιάς και ήδη στα επτά του χρόνια έγραψε το πρώτο του ποίημα.
Ο κ. Δαμιανού αναφέρθηκε επίσης στην πορεία του Λιασίδη ως ποιητή, λέγοντας πως το έργο του περιλαμβάνει δώδεκα ποιητικές συλλογές, που καλύπτουν διάφορα θέματα, όπως ερωτικά, σατιρικά, βουκολικά και πολιτικά. Επισήμανε τις σημαντικότερες συλλογές του, όπως τα «Τα φκιόρα της καρκιάς μου» (1933), «Η παραλλαή του τζαιρού» (1937), «Χάραμαν φου» (1944), και «Να πεθάνει ο χάρος» (1966), ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί στους στίχους του ποιητή που αποτυπώνουν την αιώνια νεότητα του πνεύματός του.
Ο βουλευτής σημείωσε ότι, παρά την αγροτική του καταγωγή, το έργο του Λιασίδη φέρει μια σπάνια δύναμη και βάθος, που συνεχίζει να απευθύνεται στους Κύπριους και σε όλους τους ανθρώπους που αναζητούν δικαιοσύνη, ελευθερία και ειρήνη. Ο Παύλος Λιασίδης, συνέχισε, υπήρξε και θεατρικός συγγραφέας, δίνοντας έργα που ανέβηκαν σε θεατρικές παραστάσεις και προβάλλονταν στην τηλεόραση, όπως το «Αλαβροστοισιώτης» και «Ο Μονογιός».
Ο κ. Δαμιανού αναφέρθηκε και στην προσφορά του Λιασίδη στην Αριστερά, λέγοντας ότι ο ποιητής υπήρξε για μια ζωή εκπρόσωπος της κοινωνικής δικαιοσύνης και των μεγάλων ανθρωπιστικών αξιών. Ο Λιασίδης, δήλωσε, ήταν ο ποιητής της Κύπρου, αλλά και της Αριστεράς, με μια κοσμοθεωρία εδραιωμένη στην απόλυτη αισιοδοξία της ανάστασης των καταφρονεμένων και των καταπιεσμένων, σε έναν κόσμο κοινωνικής δικαιοσύνης.
Ο κ. Δαμιανού ολοκλήρωσε την ομιλία του με την αναφορά στον θάνατο του Παύλου Λιασίδη το 1985, τονίζοντας τη σημασία του έργου του και τονίζοντας ότι η Κύπρος του χρωστάει την αλήθεια των στίχων του, οι οποίοι συνεχίζουν να νικούν τον χρόνο. Καταλήγοντας, ανέφερε ότι η ποίηση του Λιασίδη θα παραμείνει πάντα ζωντανή και διαχρονική, υπενθυμίζοντας ότι η ποίηση γεννιέται από τον λαό και για τον λαό.
Άριστος Δαμιανού: Η ποίηση του Παύλου Λιασίδη είναι φωνή του κυπριακού λαού
Ο Άριστος Δαμιανού, βουλευτής και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ, εξέφρασε τον βαθύ του θαυμασμό για τον ποιητή Παύλο Λιασίδη σε εκδήλωση που διοργανώθηκε για τα 125 χρόνια από τη γέννησή του. Ο κ. Δαμιανού τόνισε ότι το έργο του Λιασίδη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον κυπριακό λαό και τον πολιτισμό της Κύπρου, χαρακτηρίζοντάς τον φωνή του κυπριακού κάμπου και αποτυπωτή του μόχθου, της αγάπης και του πόνου του. Υπογράμμισε ότι η απλότητα και η ταπεινότητα του χαρακτήρα του Λιασίδη αναδεικνύουν το μεγαλείο του, ενώ η ποίησή του δεν χρειάζεται υπερβολές, καθώς η αξία της είναι αυτονόητη. Ο Λιασίδης, γεννημένος σε συνθήκες φτώχειας, κατάφερε να μάθει τα γράμματα της ζωής από τον αγροτικό τρόπο ζωής και τους ανθρώπους της υπαίθρου, ξεκινώντας να γράφει ποίηση από πολύ μικρή ηλικία. Ο κ. Δαμιανού αναφέρθηκε στις δώδεκα ποιητικές συλλογές του Λιασίδη, επισημαίνοντας σημαντικά έργα όπως τα «Τα φκιόρα της καρκιάς μου», «Η παραλλαή του τζαιρού» και «Να πεθάνει ο χάρος», τονίζοντας την αιώνια νεότητα του πνεύματός του. Παρά την αγροτική του καταγωγή, το έργο του Λιασίδη διακρίνεται για τη δύναμη και το βάθος του, απευθυνόμενο σε όλους όσοι αναζητούν δικαιοσύνη, ελευθερία και ειρήνη. Επιπλέον, ο Λιασίδης υπήρξε και θεατρικός συγγραφέας, με έργα όπως το «Αλαβροστοισιώτης» και «Ο Μονογιός» να έχουν ανέβει σε θεατρικές σκηνές και να προβληθεί στην τηλεόραση. Ο κ. Δαμιανού ολοκλήρωσε την ομιλία του αναφέροντας την προσφορά του Λιασίδη στην Αριστερά και την κοινωνική δικαιοσύνη, χαρακτηρίζοντάς τον ποιητή της Κύπρου και της Αριστεράς, με μια αισιόδοξη κοσμοθεωρία για την ανάσταση των καταπιεσμένων.
