Στην Κύπρο έχουμε μάθει να γκρινιάζουμε για τα πάντα. Για την κίνηση στους δρόμους, για τις τιμές στα σούπερ μάρκετ, για τους πολιτικούς και για τη διαφθορά. Το παράπονο έχει γίνει η αγαπημένη μας συνήθεια. Όμως, υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα: οι περισσότεροι από εμάς μένουμε μόνο στα λόγια και δεν κάνουμε τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση.
Το πιο συνηθισμένο επιχείρημα που ακούμε είναι το «δεν πάω να ψηφίσω γιατί τίποτα δεν αλλάζει». Αυτή η φράση όμως είναι η μεγαλύτερη παγίδα. Όταν κάθεσαι στον καναπέ σου την ημέρα των εκλογών, ουσιαστικά δίνεις τη δύναμη σε αυτούς που ήδη κατηγορείς να συνεχίσουν να κάνουν τα ίδια. Η αποχή δεν είναι αντίσταση, είναι απλώς αδιαφορία που βολεύει το σύστημα.
Αν μπορούσα, θα αφαιρούσα το δικαίωμα της γκρίνιας από όποιον δεν ψηφίζει. Είναι πολύ εύκολο να κατηγορείς τους πάντες από το Facebook ή την καφετέρια, αλλά είναι υποκριτικό να μην αφιερώνεις δέκα λεπτά για να ρίξεις μια ψήφο. Ακόμα και αν δεν σε εκφράζει κανένας, πήγαινε και ρίξε λευκό ή άκυρο για να δείξεις ότι είσαι εκεί και προσέχεις τι γίνεται.
Η δημοκρατία θέλει πράξεις, όχι μόνο φωνές. Αν θέλεις να έχεις το κεφάλι σου ψηλά και να ζητάς ευθύνες από την κυβέρνηση, πρέπει πρώτα να κάνεις το καθήκον σου. Πήγαινε στην κάλπη, ψηφίσε και μετά έχεις κάθε δίκαιο να φωνάζεις όσο θέλεις. Αν δεν συμμετέχεις στη λύση, τότε είσαι κι εσύ μέρος του προβλήματος.