Turkish Analyst: “Let’s Share Revenues, Not Borders” in Aegean and Eastern Mediterranean

Την ανάγκη εγκατάλειψης της αντιπαράθεσης για τα θαλάσσια σύνορα και στροφής σε ένα μοντέλο κοινής εκμετάλλευσης των ενεργειακών πόρων σε Αιγαίο και ανατολική Μεσόγειο υποστηρίζει ο Τούρκος αναλυτής, Αϊντίν Σεζέρ, προτείνοντας τη δημιουργία κοινοπραξιών ως ρεαλιστική διέξοδο από το αδιέξοδο των τελευταίων δεκαετιών.
«Το κεφάλαιο είναι δειλό»
Ο Αϊντίν Σεζέρ εκτιμά ότι η τουρκική εξωτερική πολιτική στο ζήτημα των θαλάσσιων δικαιοδοσιών έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο αντιπαραθέσεων χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα στην εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.
Όπως σημειώνει, «σχεδιάζουμε χάρτες, η άλλη πλευρά σχεδιάζει χάρτες. Ναυτικά περιπολούν το Αιγαίο και τη Μεσόγειο, αλλά στο τέλος, ούτε φυσικό αέριο ούτε πετρέλαιο εξορύσσεται. Γιατί; Επειδή ξεχνάμε τον χρυσό κανόνα της ενεργειακής γεωπολιτικής: Το κεφάλαιο είναι δειλό. Κανένας διεθνής ενεργειακός γίγαντας δεν θα έφερνε και δεν θα ανέπτυσσε μια πλατφόρμα δισεκατομμυρίων δολαρίων σε μια θάλασσα με αμφισβητούμενο νομικό καθεστώς και κίνδυνο πολέμου».
Στο πλαίσιο αυτό, θέτει ως κεντρικό ερώτημα: «Λοιπόν, ποια είναι η λύση;».
Ανατολική Μεσόγειος: «Είμαστε μόνοι μας»
Αναφερόμενος στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ο Τούρκος αναλυτής υποστηρίζει ότι η Άγκυρα έχει μείνει εκτός περιφερειακών σχηματισμών.
Όπως σημειώνει, «η Τουρκία λέει ‘είμαι εδώ’ με ανακοινώσεις NAVTEX και ερευνητικά σκάφη, αλλά ποιο είναι το αποτέλεσμα; Είμαστε μόνοι μας».
Κατά τον ίδιο, η δημιουργία Κοινών Ζωνών Ανάπτυξης (JDZs) αποτελεί αναγκαία προσαρμογή της πρότασης του 1974 στα σημερινά δεδομένα.
«Εκτός αν δημιουργήσουμε Κοινές Ζώνες Ανάπτυξης (JDZs), αφήνοντας στην άκρη τη διαμάχη ‘είναι δική σας ή δική μου’ και λέγοντας ότι ‘από τις κάθε 100 λίρες που προέρχονται από εδώ, οι 50 είναι δικές σας και οι 50 είναι δικές μου’».
«Η ειρήνη είναι βιώσιμη μόνο εάν έχει οικονομικό ισοδύναμο»
Ο Σεζέρ επισημαίνει ότι η αβεβαιότητα αποτελεί τον μεγαλύτερο αποτρεπτικό παράγοντα για επενδύσεις και θεωρεί ότι η μεταφορά των αμφισβητούμενων περιοχών σε μια «Κοινή Εταιρεία» χωρίς παραίτηση από αξιώσεις κυριαρχίας θα μπορούσε να αποτελέσει διέξοδο.
Όπως τονίζει, «Η ειρήνη είναι βιώσιμη μόνο εάν έχει ένα οικονομικό ισοδύναμο».
Πρόταση για «γιγαντιαία Κοινή Εταιρεία Ανάπτυξης» με συμμετοχή ΕΕ
Σε μια πιο ριζοσπαστική κατεύθυνση, προτείνει τη δημιουργία μιας ευρείας «Κοινής Εταιρείας Ανάπτυξης» που θα περιλαμβάνει Τουρκία, Ελλάδα και Κύπρο, ενδεχομένως υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κατά τον ίδιο, σε ένα περιβάλλον τελωνειακής ένωσης και οικονομικής αλληλεξάρτησης, η διαμάχη για το «δικό σου και δικό μου» συνιστά «ξεπερασμένο εθνικισμό του 20ού αιώνα».
Υποστηρίζει επίσης ότι μια τέτοια ενεργειακή σύμπραξη θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο επίλυσης του Κυπριακού και να επιταχύνει την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.
«Διπλωματία, όχι ρητορική» – Το δίλημμα της Άγκυρας
Ο Αϊντίν Σεζέρ θέτει, τέλος, το στρατηγικό δίλημμα για την Τουρκία, αναφέροντας: «Η Τουρκία αντιμετωπίζει δύο δρόμους: Είτε θα συνεχίσουμε να εκμεταλλευόμαστε την εγχώρια κοινή γνώμη κουνώντας χάρτες της Γαλάζιας Πατρίδας, οδηγώντας σε απομόνωση και φτώχεια στο εξωτερικό, είτε θα θυμηθούμε το όραμα του Ετζεβίτ το 1974 και του Οζάλ το 1988 και θα στραφούμε σε μια στρατηγική «Ανάπτυξης μέσω της Κοινής Χρήσης».
Καταλήγοντας, σημειώνει: «Ας μην ξεχνάμε ότι το πιο ακριβό αέριο είναι το αέριο που δεν μπορεί να εξαχθεί. Και το μεγαλύτερο όριο είναι το όριο στο μυαλό μας».