“Are we watching him fade away?” – Mother of 2-year-old devastated by failed transplant in Italy

Η Πατρίτσια Μερκολίνο, μητέρα του μικρού, εξηγεί πώς την ενημέρωσαν οι γιατροί για την αδυναμία νέας μεταμόσχευσης – «Ήξερα ότι η κατάσταση ήταν περίπλοκη, αλλά είναι διαφορετικό όταν ακούς το «όχι»» είπε μεταξύ άλλων
«Τελείωσε ο χρόνος της ελπίδας». Αυτή τη φράση ψυθίρισε, σχεδόν χωρίς να ακούγεται, η Πατρίτσια Μερκολίνο, μητέρα του μικρού Ντομένικο, αμέσως μετά τη σύσκεψη της ιατρικής ομάδας στο προσκέφαλο του παιδιού της σε νοσοκομείο της Νάπολης, σχετικά με το πρόβλημα που παρουσιάστηκε με τη μεταμόσχευση καρδιάς.
Μετά το ιατρικό λάθος με το μόσχευμα, οι ειδικοί απέκλεισαν το ενδεχόμενο νέας μεταμόσχευσης: οι πιθανότητες επιτυχίας ήταν σχεδόν μηδενικές, κάτω από το 10% για το οποίο είχε γίνει λόγος τις προηγούμενες ημέρες. Η μικρή καρδιά που ήταν διαθέσιμη θα χτυπήσει πλέον στο στήθος ενός άλλου παιδιού, που βρίσκεται στη λίστα αναμονής.
Η Πατρίτσια έμεινε όλη την ημέρα έξω από τη μονάδα εντατικής θεραπείας. Όρθια στον διάδρομο, με την πλάτη ακουμπισμένη στον τοίχο και τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος, σαν να προσπαθούσε να συγκρατήσει τα συναισθήματά της. Όταν έφτασε ο καρδινάλιος της Νάπολης, Μίμο Μπατάλια, κάθισαν σε μια γωνιά του τμήματος, προσευχήθηκαν μαζί και έκλαψαν σιωπηλά.
C’è la sanità pubblica che ha curato Vonn e quella che ha bruciato il cuore di Domenico…Eccellenza e cialtronaggine convivono; forse inevitabilmente
Patrizia Mercolino: «no» al trapianto per figlio Domenico: «Finché respira non lo lascio
No altri pareri» https://t.co/WdbcH0aymI— Gianluigi Rossi (@rossi_gianluigi) February 19, 2026
«Είναι διαφορετικό να ακούς το “όχι”»
«Τον κοιτούσα από τον διάδρομο με τα μάτια ανοιχτά, μετά από όλες αυτές τις ημέρες. Η καταστολή είχε σχεδόν υποχωρήσει» είπε η μητέρα του μικρού. Η ετυμηγορία της ιατρικής ομάδας ήρθε με την αμείλικτη ακρίβεια των κλινικών δεδομένων. «Ήταν σαν να δέχθηκα μια γροθιά στο στήθος. Ήξερα ότι η κατάσταση ήταν περίπλοκη, ότι οι συνθήκες του Ντομένικο έκαναν τα πάντα πιο δύσκολα, αλλά το να ακούς ένα “όχι” είναι κάτι διαφορετικό».
Προσπάθησε να αντιδράσει, να βγει από την ασφυκτική ακινησία στην οποία είχε βυθιστεί. Ρώτησε γιατί. Ρώτησε τι άλλο μπορούσε να γίνει, γιατί δεν μπορούσε αυτή να είναι η κατάληξη της ιστορίας. Η απάντηση των κορυφαίων στις μεταμοσχεύσεις και της διοίκησης του νοσοκομείου ήταν, παρά την ανθρώπινη προσέγγιση, χωρίς περιθώρια ερμηνείας. Καμία εναλλακτική, κανένα περιθώριο συνέχειας. Της ζήτησαν να βρει δύναμη, να σκεφτεί τα δύο παιδιά που την περίμεναν στο σπίτι.
«Τι κάνουμε τώρα, τον κοιτάμε απλώς να σβήνει;»
«Μου το είπαν με σεβασμό, με ανθρωπιά, αλλά χωρίς υπεκφυγές. Και τους άκουσα. Άκουσα κάθε λέξη, εκεί σε εκείνον τον διάδρομο που ξαφνικά έγινε παγωμένος». Η παραίτηση ήταν μια λέξη που μέχρι λίγες ώρες πριν δεν άντεχε καν να ακούσει. Θα ήθελε μια τρίτη γνωμάτευση, μια ακόμη πιθανότητα, κάτι ακόμη για τον «μαχητή» της. Οι ιατρικοί λόγοι, όμως, δεν αφήνουν χώρο για αμφισβήτηση, αντίλογο ή διαπραγμάτευση. «Με το μυαλό καταλαβαίνω τους ιατρικούς λόγους. Με την καρδιά, όμως, είναι αλλιώς. Και τότε αναρωτιέμαι, τι κάνουμε τώρα; Τον κοιτάμε απλώς να σβήνει;».
Ένα ερώτημα που δεν αναζητά απάντηση, γιατί η μητέρα ήδη τη γνωρίζει. Και πονά υπερβολικά για να το εκφράσει δυνατά. Υπάρχει, τέλος, ένα ζήτημα που αυτές τις ώρες αντιμετωπίστηκε με λεπτότητα, αλλά δεν μπορούσε να αποφευχθεί. Μια νέα μεταμόσχευση στον Ντομένικο θα στερούσε μια ευκαιρία από τα άλλα παιδιά που παραμένουν στη λίστα αναμονής, τα δύο μοναδικά συμβατά που απέμεναν. Πολλοί το σχολίασαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η επιμονή της μητέρας και οι νομικές κινήσεις του δικηγόρου της θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν μια προτεραιότητα.
«Το καταλαβαίνω. Είμαι μια μητέρα που βλέπει τον πόνο των άλλων. Εκείνες οι μητέρες που περιμένουν μια καρδιά για τα παιδιά τους, εκείνες οι οικογένειες που ζουν με την αγωνία της λίστας αναμονής: ξέρω τι νιώθουν. Το ξέρω γιατί το έζησα στο πετσί μου. Κι εγώ περίμενα. Κι εγώ έβλεπα τον γιο μου να χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, ελπίζοντας ότι θα έρθει το τηλεφώνημα». Και προσθέτει, με φωνή που χαμηλώνει ακόμη περισσότερο: «Αλλά η επείγουσα ανάγκη του Ντομένικο ήταν διαφορετική, ήταν ζήτημα χρόνου. Ενός χρόνου που τώρα τελειώνει».
«Ελπίζαμε ως το τέλος», είπε ο Ιταλός υπουργός Υγείας
Μετά τη μεταμόσχευση της 23ης Δεκεμβρίου, όταν μεταμοσχεύθηκε στον Ντομένικο μια καρδιά που είχε υποστεί βλάβη κατά τη μεταφορά από το Μπολτσάνο στη Νάπολη, η κατάσταση του μικρού επιδεινώθηκε σταδιακά.
Έχοντας παραμείνει σε τεχνητό κώμα για 58 ημέρες, ο δίχρονος δεν θα επιβιώσει, σύμφωνα με τους γιατρούς, μετά από μια νέα επιστροφή του από το χειρουργείο. Έτσι, γνωστοιποιήθηκε στο Εθνικό Κέντρο Μεταμοσχεύσεων ότι η συμβατή καρδιά που είχε βρεθεί την Τρίτη το βράδυ δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τον ασθενή από τη Νάπολη.
«Η αρνητική γνωμοδότηση — είπε ο υπουργός Υγείας, Οράτσιο Σκιλκάτσι — γράφει ένα διαφορετικό επίλογο από αυτό που όλοι μας ελπίζαμε, αλλά πρέπει να ακολουθήσουμε τις υποδείξεις της επιστήμης. Μαζί με το Εθνικό Κέντρο Μεταμοσχεύσεων εργαστήκαμε με αφοσίωση και σοβαρότητα για να εξασφαλίσουμε νέες ευκαιρίες για το παιδί. Είμαστε κοντά στην οικογένεια και περιμένουμε τα αποτελέσματα των ερευνών, είναι καθήκον μας να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα».
Πηγή: Πρώτο Θέμα