Violanta's Financial Standing Before the Deadly Explosion

Της Ξανθής Γούναρη
Στις 12 Ιανουαρίου 2026 ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης έκλεισε τα 52. Στη Βιολάντα, τη μπισκοτοποιία που ίδρυσε το 2003, με αφετηρία τον φούρνο του πεθερού του Μόδεστου Τσίνα στα Τρίκαλα, όλα έδειχναν να πηγαίνουν ρολόι. Η προηγούμενη χρονιά είχε κλείσει ξανά με επιτυχία και η εταιρεία με τα τρία εργοστάσια – στα Τρίκαλα, στο Μακρυχώρι Λάρισας και στο 12ο χλμ Τρικάλων–Λάρισας, όπου παράγονται τα προϊόντα Vita Free – ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την 23η οικονομική της χρήση.
Δεκατέσσερις ημέρες αργότερα, τα ξημερώματα της 26ης Ιανουαρίου, μια διαρροή προπανίου που οδήγησε σε τεράστια έκρηξη ισοπέδωσε τμήμα του κεντρικού εργοστασίου στα Τρίκαλα και σκότωσε πέντε εργαζόμενες της νυχτερινής βάρδιας. Από εκείνη τη στιγμή, η πορεία της εταιρείας αντιστράφηκε βίαια.
Ο ιδιοκτήτης και διευθύνων σύμβουλος της Βιολάντα κατηγορείται για κακούργημα με ενδεχόμενο δόλο και κρατείται στις φυλακές Τρικάλων, έπειτα από συμφωνία εισαγγελέα και ανακριτή για την προφυλάκισή του. Το κεντρικό εργοστάσιο της εταιρείας, που έγινε ο τάφος των πέντε εργαζομένων, στο 6ο χλμ της Τρικάλων–Καρδίτσας, παραμένει προσωρινά κλειστό, καθώς κρίθηκε ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και του προσωπικού.
Λουκέτο έχει μπει και στο άλλο εργοστάσιο των Τρικάλων, λόγω έλλειψης απαραίτητων εγγράφων πυρασφάλειας, ενώ το τρίτο εργοστάσιο στη Λάρισα ελέγχεται για μια αδήλωτη αποθήκη. Παράλληλα, δεν αποκλείεται η άσκηση ποινικών διώξεων σε βάρος και τρίτων προσώπων που τυχόν φέρουν ευθύνη για τη φονική έκρηξη, η οποία υπολογίστηκε ισοδύναμη με 185 κιλά TNT. Στην αγορά, οι πωλήσεις των προϊόντων καταρρέουν, η φήμη της εταιρείας έχει συντριβεί και τα στοκ στα ράφια τελειώνουν.
Από τον φούρνο στη βιομηχανία
Η ιστορία της Βιολάντα ξεκίνησε όταν ο Κ. Τζιωρτζιώτης και η σύζυγός του άρχισαν να προμηθεύουν φούρνους και ζαχαροπλαστεία της Θεσσαλίας και των όμορων νομών με κουλουράκια και μπισκότα. Το πρώτο μεγάλο βήμα ήρθε με την παραγωγή private label για μια μεγάλη αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Αλλά το πραγματικό άλμα έγινε την τελευταία δεκαετία.
Το 2016, η Βιολάντα ήταν μια μικρή αλλά υγιής περιφερειακή εταιρεία: τζίρος 9,07 εκατ. ευρώ, EBITDA 1,98 εκατ. ευρώ, ίδια κεφάλαια 7,12 εκατ., και εξαγωγές μόλις 746.472 ευρώ, το 8,2% του τζίρου. Δύο χρόνια μετά, ο τζίρος ξεπέρασε τα 20 εκατ., το 2019 τα 25 εκατ. ευρώ, και παρά τις αναταράξεις της πανδημίας το 2020, έφτασε τα 25,54 εκατ. ευρώ. Το 2021 η εταιρεία κατέγραψε 29,73 εκατ. ευρώ με EBITDA 6,03 εκατ., το υψηλότερο λειτουργικό αποτέλεσμα μέχρι τότε, ενώ το 2022, με τις πληθωριστικές πιέσεις να χτυπούν πρώτες ύλες και ενέργεια, οι πωλήσεις έφτασαν τα 34,3 εκατ. ευρώ. Το 2023 η Βιολάντα ανέβηκε στα 39,55 εκατ., και το 2024 έφτασε σε νέα κορυφή: ο τζίρος της Βιολάντα Α.Ε. έφτασε τα 37,79 εκατ., με EBITDA 5,54 εκατ., καθαρά κέρδη 3,32 εκατ. και μικτό περιθώριο 35,3%. Στο επίπεδο ομίλου, οι πωλήσεις ανήλθαν σε 44,95 εκατ., με EBITDA 6,78 εκατ. και ίδια κεφάλαια 35,56 εκατ., ενώ το σύνολο ενεργητικού ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 49 εκατ. ευρώ.
Η στροφή στις διεθνείς αγορές ήταν εξίσου εντυπωσιακή. Οι εξαγωγές του 2024 έφτασαν τα 7,35 εκατ., αντιπροσωπεύοντας το 19,4% του τζίρου, σχεδόν δεκαπλάσιες σε σχέση με το 2016.
Ο συνολικός τραπεζικός δανεισμός στα τέλη του 2024 ανερχόταν σε 2,25 εκατ. ευρώ, με την καθαρή θέση στα 29,17 εκατ. ευρώ. Στο ταμείο βρίσκονταν 9,53 εκατ. ευρώ, ενώ το 2024 για πρώτη φορά στην ιστορία της, η εταιρεία μοίρασε μέρισμα 1,62 εκατ. ευρώ.
Οι εμπορικές απαιτήσεις εισπράττονταν κατά μέσο όρο σε 95 ημέρες (από 101 ημέρες το 2023) και οι προμηθευτές πληρώνονταν σε 103,6 ημέρες (από 112,3 ημέρες).
246 εργαζόμενοι — πέντε δεν γύρισαν σπίτι
Η ανάπτυξη δεν ήταν μόνο λογιστική. Το προσωπικό της Βιολάντα, η οποία είχε καταφέρει να σπάσει το κατεστημένο των Αθηνών (Μπισκότα Παπαδοπούλου – Elbisco Αλλατίνη), από 80 άτομα το 2016 έφτασε τους 246 στο τέλος του 2024 – 58 διοικητικό και 188 εργατοτεχνικό προσωπικό. Το μισθολογικό κόστος αυξήθηκε από 1,02 εκατ. ευρώ σε 4,81 εκατ. ευρώ.
Πέντε από τους εργαζόμενους δεν επέστρεψαν σπίτι τους το πρωί της 26ης Ιανουαρίου 2026.
Η ανάπτυξη ήταν αδιαμφισβήτητη και τα νούμερα δεν λένε ψέματα. Αυτό που δεν φαινόταν στις χρηματοοικονομικές καταστάσεις ήταν το τι συνέβαινε κάτω από τα πόδια των εργαζομένων: ένα αδήλωτο υπόγειο, σωληνώσεις προπανίου σε κακή κατάσταση και μια διαρροή που, σύμφωνα με καταθέσεις δεκάδων μαρτύρων, μύριζε για μήνες πριν γίνει έκρηξη.