Ρητορικά ερωτήματα στο επίκεντρο των πολιτικών συζητήσεων για τον αφθώδη πυρετό – Τι θα γινόταν αν οι Αρχές προχωρούσαν σε εμβολιασμό ζώων από τον Δεκέμβριο; – Ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις και το κόστος σε αυτή την περίπτωση;
Στις δυνατότητες πρόληψης και το κόστος διαχείρισης της κρίσης επικεντρώνεται η πολιτική συζήτηση γύρω από την εξάπλωση του αφθώδους πυρετού στην Κύπρο. Κόμματα της αντιπολίτευσης ασκούν έντονη κριτική στις αρμόδιες Αρχές και την Κυβέρνηση, υποστηρίζοντας πως αν λαμβάνονταν επαρκή μέτρα τον Δεκέμβριο (μετά τον εντοπισμό κρουσμάτων στα κατεχόμενα) η κατάσταση σήμερα θα ήταν εντελώς διαφορετική.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν κόμματα της αντιπολίτευσης, μετά τη χθεσινή συζήτηση για το θέμα στη Βουλή. Θεωρούν πως η Κυβέρνηση γνώριζε έγκαιρα τι έπρεπε να γίνει, ωστόσο δεν έπραξε τα δέοντα. Μιλούν για αποτυχημένη πολιτική πρόληψης και ανεπαρκή προετοιμασία του μηχανισμού.
Το κόμμα της Πινδάρου ανέφερε σε γραπτή δήλωση πως «δυστυχώς η Κυβέρνηση δεν υιοθέτησε έγκαιρα τις πρώτες προτάσεις που είχε υποβάλει ο Δημοκρατικός Συναγερμός ως προς την πρόληψη αλλά και ως προς τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού. Οι ευθύνες είναι εκεί και ο ΔΗΣΥ το είπε ευθαρσώς και ευθέως».
«Θα έπρεπε να υπήρχε επικοινωνία με την τουρκοκυπριακή κοινότητα για τα μέτρα που χρειαζόταν να ληφθούν από τον Δεκέμβριο. Αν είχε γίνει αυτό, η εξέλιξη της νόσου θα ήταν διαφορετική», δήλωσε χθες ο Βουλευτής του ΑΚΕΛ και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας, Γιαννάκης Γαβριήλ.
Και το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών λέει πως «η κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες της γιατί από τον περασμένο Δεκέμβριο αρνήθηκε- για να εξυπηρετήσει τα οικονομικά συμφέροντα- να διεκδικήσει το δικαίωμα για καθολικό εμβολιασμό των ζώων επικαλούμενη το επικίνδυνο πολιτικό επιχείρημα ότι τα κατεχόμενα είναι εκτός της Κυπριακής επικράτειας».
Η άλλη όψη
Οι Οικολόγοι αναφέρονται στην απάντηση που έδωσε ενώπιον της Επιτροπής Γεωργίας ο Διευθυντής των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, Χριστόδουλος Πίπης, ότι οι εμβολιασμοί μπορούσαν να εφαρμοστούν μόνο μετά τον εντοπισμό του πρώτου κρούσματος στις περιοχές που ελέγχονται από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες.
Το πραγματικό δίλημμα ήταν πως αν γίνονταν προληπτικοί εμβολιασμοί τον Δεκέμβριο, η Κύπρος θα έχανε αυτόματα το καθεστώς της ελεύθερης από τον αφθώδη πυρετό χώρας, αντιμετωπίζοντας από τότε τις εξαγωγικές συνέπειες.
Υπάρχει μια σχολή σκέψης που λέει πως σε αυτή την περίπτωση οι επιπτώσεις θα ήταν χρονικά πιο περιορισμένες και η ζημιά μικρότερη. Πλέον κάθε ζώνη για να ανοίξει θα πρέπει να περάσουν 6-9 μήνες μετά την απολύμανση και της τελευταίας μονάδας στην περιοχή. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα προκύψουν νέα περιστατικά μέσα σε αυτή την περίοδο.
The 'Ifs' of Prevention and the Bill from Foot-and-Mouth Disease
The spread of foot-and-mouth disease in Cyprus has sparked intense political reactions and discussions regarding prevention and crisis management. Opposition parties criticize the government for inadequate preventive measures, arguing that if animal vaccination had been carried out from December, the situation would have been different. They point out that the government knew the prevention needs but did not act promptly. The DISY party states that the government did not adopt its proposals for prevention and control of the virus in a timely manner, while AKEL emphasizes the need for communication with the Turkish Cypriot community to take measures from December. The Citizens' Movement accuses the government of refusing universal vaccination for economic reasons, overlooking the right to protect animals. However, there is another side to the issue. The Veterinary Services report that vaccinations could only be carried out after the detection of the first case in the areas under their control. The main dilemma was that Cyprus would lose its status as a foot-and-mouth disease-free country if preventive vaccinations were carried out, resulting in export consequences. There is the view that the effects of a preventive vaccination would have been limited in time and the damage smaller. However, the current situation requires 6-9 months of disinfection and control to open each zone, provided that no new cases occur. The discussion focuses on the responsibilities and consequences of the decisions made or not made to address the foot-and-mouth disease.
