Παρά το ότι η λέξη «βιντεογκέιτ», που παραπέμπει σε σκάνδαλο μεγατόνων, έχει γίνει κομμάτι της κυπριακής πολιτικής ορολογίας που ακούεται και γράφεται καθημερινά και η φράση cash only έχει γίνει καθημερινό ανέκδοτο και viral στα ΜΚΔ, εντούτοις η κυβέρνηση επιμένει στο αρχικό της αφήγημα περί υβριδικού πολέμου: Το βίντεο είναι φτιαχτό με ψευδές περιεχόμενο, ετοιμάστηκε από υπηρεσίες των εχθρικών χωρών Ρωσίας και Τουρκίας που επιβουλεύονται την πατρίδα μας και το σενάριο αυτό επαναλαμβάνεται σε όλους τους τόνους. Όσο πιο πολλές φορές το επαναλάβεις τόσο ευκολότερα το χωνεύει ο λαός και τόσο πιο πιστευτό γίνεται.
Παρ' όλο που το περιεχόμενό του μιλά αφεαυτού, για ακόμη μια φορά υποτιμάται η νοημοσύνη του κόσμου και οι άρχοντες της Πολιτείας καταφεύγουν σε τακτικές προπαγάνδας άλλων εποχών, κάνουν πως δεν υπάρχει θέμα και πιστεύουν πως έχουν εξοφλήσει με τις δύο γνωστές παραιτήσεις των συγγενών. Ο δε Πρόεδρος χαρακτήρισε την παραίτηση του διευθυντή του Γραφείου του ως «πράξη αυτοπεποίθησης και εμπιστοσύνης» (sic!), ό,τι και να εννοεί. Και μπαίνει στην αντεπίθεση απειλώντας τα κόμματα που τον στηρίζουν ότι με τη στάση τους θα ωθήσουν τους ψηφοφόρους τους προς τα αντισυστημικά κόμματα, τα οποία προσφάτως ευδοκιμούν λόγω της διαφθοράς που παρατηρείται σε όλη την πολιτική ζωή. Δηλαδή, με άλλα λόγια, ο Πρόεδρος ισχυρίζεται ότι αν τα κόμματα αυτά πάρουν σωστή θέση απέναντι στα γεγονότα σύμφωνα με την πολιτική ηθική και δηλώσουν αυτό που αντιλαμβάνεται όλος ο κόσμος, τότε, θα έχουν ζημιά και θα χάσουν ψήφους! Ωσάν να τους λέει «μείνετε μαζί μου αλλά κάνετε πως δεν βλέπετε»! Το τεράστιο ζήτημα για το οποίο σε άλλες χώρες Πρόεδροι μπήκαν στη φυλακή δεν τον ενδιαφέρει, τον νοιάζει μόνον να μην χάσει τους υποστηρικτές του και να παραμένει στην εξουσία.
Η άρνησή του να δεχτεί το αυτονόητο, να μηχανεύεται σενάρια φαντασίας και να μην οσμίζεται τη βρομιά που αναδύεται από τον περίγυρό του επηρεάζει ανακλαστικά τους δηλωμένους χριστοδουλιδικούς που δεν χρησιμοποιούν την κρίση τους και δέχονται άκριτα ό,τι τους σερβίρει. Η δήλωση υπουργού της συγκυβέρνησης ότι «ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει καθαρά χέρια» και ότι
«το κόμμα του δεν πρόκειται να αποχωρήσει από την κυβέρνηση» ουδόλως εκπλήττει αφού το κόμμα του ανέκαθεν έκανε τα πάντα για να βρίσκεται μέσα στην εκάστοτε κυβέρνηση -για το ΔΗΚΟ και τον υπουργό του δεν προκύπτει κανένα δίλημμα.
Στο μεταξύ ο Γενικός Εισαγγελέας, με καθυστέρηση πέντε ημερών, προχώρησε στον διορισμό ανεξάρτητου ποινικού ανακριτή για ολοκλήρωση της έρευνας «το συντομότερο δυνατόν». Θα ερευνηθούν οι συνθήκες παραγωγής του βίντεο, η αυθεντικότητα, η προέλευση, τα κίνητρα και οποιοδήποτε άλλο θέμα μαζί με το περιεχόμενο. Επισημαίνεται ότι το περιεχόμενο, που αποτελεί την ουσία του βίντεο, τίθεται τελευταίο στη σειρά που έθεσε ο Γ.Ε. Μήπως αυτό υποδηλώνει τη σημασία και τη βαρύτητα που αποδίδουν οι θεσμοί στην όλη υπόθεση; Το περιεχόμενο είναι ήσσονος σημασίας σε σχέση με τις συνθήκες παραγωγής του βίντεο;
Με βάση την εμπειρία του παρελθόντος, τέτοιες έρευνες δεν καταλήγουν συνήθως σε αποτελέσματα, διεξάγονται για να κερδίζεται χρόνος, να ξεφουσκώνει η υπόθεση και στην πράξη επέρχεται η συγκάλυψη. Και στην παρούσα περίπτωση τρεις μήνες είναι πολύς χρόνος. Δεν προδικάζεται οτιδήποτε παρόλο που αναμέναμε πολύ διαφορετική την αντίδραση της Πολιτείας.
Η έρευνα αυτή θα αποτελέσει τη λυδία λίθο που θα αποκαλύψει την αξιοπιστία όλων των θεσμών που εμπλέκονται. Θα καταδείξει κατά πόσον Εισαγγελία, Αστυνομία και Εκτελεστική Εξουσία θα δώσουν την αλήθεια ή θα επικρατήσουν οι σκοπιμότητες. Η μέχρι τώρα διαχείριση του ζητήματος αφήνει κενά και ερωτήματα.
Είναι βέβαιο ότι στον χρόνο που θα διαρρεύσει θα αναφυούν νέα προβλήματα που θα απασχολήσουν την κοινή γνώμη και το βίντεο θα έχει ατονήσει, αν όχι ξεχαστεί. Σε αυτό στοχεύει η κυβέρνηση, γνωρίζει ότι ο κόσμος έχει βραχεία μνήμη. Ήδη τα ΜΜΕ ασχολούνται με την πρόσκληση Τραμπ για συμμετοχή της Κύπρου στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα και τις απειλές του Αμερικανού Προέδρου προς τη Γροιλανδία.
Politis
In the Aftermath of the Video
Published January 24, 2026, 07:18
The article refers to the “videogate” scandal in Cyprus and the government's reaction, which insists that the video is false and a product of hybrid warfare by hostile countries. The author challenges this view, arguing that the intelligence of the public is underestimated and that the government is resorting to propaganda tactics. He also criticizes the resignation of relatives of those involved as an insufficient solution and the President for threatening the parties that support him, warning them that their criticism will drive their voters towards anti-establishment parties. Furthermore, he comments on the President's refusal to acknowledge the obvious truth and the lack of transparency.
