Στα πρόθυρα λουκέτου τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία-Έκκληση για στήριξη από κράτος

Σοβαρές επιπτώσεις στη βιωσιμότητα των ιδιωτικών νηπιαγωγείων προκαλούν οι αλλαγές στη νομοθεσία για την υποχρεωτική και δωρεάν προδημοτική εκπαίδευση, οι οποίες εφαρμόζονται σταδιακά τα τελευταία 2-3 χρόνια και θα επεκταθούν πλήρως έως το 2031. Το θέμα ανέδειξε η Πρόεδρος του Συνδέσμου Ιδιωτικών Νηπιαγωγείων, Θεοδοσία Μασούρα, μιλώντας στο Μεσημέρι και Κάτι.
Όπως εξήγησε, η εφαρμογή της δωρεάν υποχρεωτικής προδημοτικής εκπαίδευσης έχει οδηγήσει στη μαζική μετακίνηση παιδιών από τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία προς τον δημόσιο τομέα. Παρότι σήμερα προβλέπεται επιδότηση μέρους των διδάκτρων για παιδιά αυτών των ηλικιών που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία, σε βάθος χρόνου, και ήδη από τα τέσσερα έτη, τα παιδιά αυτά δεν θα θεωρούνται πλέον δικαιούχα, γεγονός που πλήττει άμεσα τον ιδιωτικό τομέα.
Σύμφωνα με την κ. Μασούρα, η συντριπτική πλειοψηφία των ιδιωτικών νηπιαγωγείων βρίσκεται πλέον στα πρόθυρα κλεισίματος των προδημοτικών τμημάτων, εξέλιξη που απειλεί συνολικά τη λειτουργία τους, καθώς η οικονομική τους βιωσιμότητα βασίζεται κυρίως στις ηλικίες 4 έως 6 ετών.
Οι ηλικίες αυτές θεωρούνται, όπως σημείωσε, αναπτυξιακά περισσότερο εκπαιδεύσιμες, καθώς σε αυτό το στάδιο αποτυπώνεται με σαφήνεια το παιδαγωγικό έργο ενός ιδιωτικού νηπιαγωγείου. Η εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να οργανωθεί με δομημένο πρόγραμμα, σαφείς στόχους και μετρήσιμα μαθησιακά αποτελέσματα.
Αν τα παιδιά άνω των τεσσάρων ετών αποχωρήσουν πλήρως από τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία, τότε –όπως προειδοποίησε– πολλά σχολεία είτε θα αναγκαστούν να κλείσουν οριστικά, είτε θα περιοριστούν μόνο σε πολύ μικρές ηλικίες. Ωστόσο, η εκπαίδευση μικρότερων παιδιών απαιτεί αυξημένη φροντίδα, μεγαλύτερη αναλογία προσωπικού προς τα παιδιά, μικρότερα τμήματα και εντατικότερη παιδαγωγική εργασία, στοιχεία που αυξάνουν σημαντικά το λειτουργικό κόστος.
Η Πρόεδρος του Συνδέσμου τόνισε ότι οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες προσφέρουν τόσο ευρύτερες εκπαιδευτικές δυνατότητες όσο και μεγαλύτερη λειτουργική και οικονομική βιωσιμότητα για τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία, χωρίς αυτό να μειώνει τη σημασία και την ποιότητα της φροντίδας στις μικρότερες ηλικίες.
Ως λύση, ο Σύνδεσμος εισηγείται τη συνεργασία του ιδιωτικού τομέα με το Δημόσιο, ζητώντας είτε πρόσθετη επιχορήγηση, έστω μικρή, για παιδιά ηλικίας 4 έως 6 ετών, είτε την αγορά υπηρεσιών από ιδιωτικά νηπιαγωγεία. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, αντί το κράτος να προχωρεί στη δημιουργία προκατασκευασμένων αιθουσών, θα μπορούσε, υπό έλεγχο και εποπτεία, να αξιοποιήσει τις υφιστάμενες υποδομές των ιδιωτικών σχολείων.
Πέραν των οικονομικών πιέσεων, ιδιαίτερα έντονο είναι και το πρόβλημα στελέχωσης. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται δραματική μείωση του ενδιαφέροντος για σπουδές και εργασία στο επάγγελμα του νηπιαγωγού, με αποτέλεσμα την έλλειψη διαθέσιμου, καταρτισμένου προσωπικού. Η επέκταση του ολοήμερου σχολείου έχει επιπλέον οδηγήσει σε μετακίνηση εκπαιδευτικών από τα ιδιωτικά νηπιαγωγεία προς τον δημόσιο τομέα, λόγω μειωμένου ωραρίου και υψηλότερων απολαβών.
Η κ. Μασούρα επεσήμανε ότι οι μισθοί στα ιδιωτικά νηπιαγωγεία έχουν αυξηθεί σημαντικά και πλέον ικανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό οι απαιτήσεις του προσωπικού σε μισθό και ωράριο, ωστόσο χωρίς στήριξη από την πολιτεία η περαιτέρω βελτίωση καθίσταται δύσκολη.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στο γλωσσικό ζήτημα, καθώς το επάγγελμα προϋποθέτει άριστη γνώση της ελληνικής, γεγονός που αποκλείει την προσέλκυση προσωπικού από τρίτες χώρες ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Η Ελλάδα αποτελούσε στο παρελθόν βασική δεξαμενή στελέχωσης, ωστόσο πλέον το αυξημένο κόστος ζωής στην Κύπρο –ενοίκια, ενέργεια και βασικά έξοδα– καθιστά δύσκολη την επιβίωση ακόμη και για αυτές τις εκπαιδευτικούς.
«Το πρόβλημα δεν είναι μόνο εκπαιδευτικό, είναι βαθιά κοινωνικό και οικονομικό», κατέληξε η Πρόεδρος του Συνδέσμου, καλώντας το Υπουργείο Παιδείας να επανεξετάσει τις αποφάσεις του μέσα από διάλογο και ουσιαστική συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, πριν οι επιπτώσεις γίνουν μη αναστρέψιμες.