Το άρθρο δημοσιεύθηκε χθές στην εφημερίδα «Πολίτης»
Τελευταία μέρα του Καρναβαλιού η σημερινή τζαι την τιμούμε ως είθισται. Παναΐρκα, πελλόμασκες, πάρτι, τόνοι ποτού τζαι φαγητού, στίβες σκουπιθκιών, πολυπολιτισμικά άσματα, κίνηση που δαμαι μέχρι τον Άρη τζαι χορός λες τζαι είμαστεν ούλλοι δεκαπεντάχρονα των οποίων τα οστά δεν τρίζουν στην κάθε μας κίνηση. Τίποτε δεν μπορεί να μας στερήσει το καρναβάλι μας. Ούτε καν πριν 13 χρόνια όταν η χώρα σχεδόν επτώχευσεν. Πόσω μάλλον τωρά που υποτίθεται πως η οικονομία μας πετά. Ποιος σ' αρωτά σιόρ για σκάνδαλα, συγκαλύψεις, παραλήψεις, αθωώσεις και, και κετελαπόνγκο, κετελαπόνγκο.
Η αλήθκεια ένει πως είμαι μεγάλη φαν του Καρναβαλιού. Κάθε χρόνον αν δεν φορήσω έστω τζαι μιαν στολή για μιαν μέραν παθαίνω στέρηση σιηρόττερα που τους Χριστουγεννάκηδες. Με δεδομένον τούτον όμως δεν σημαίνει πως θέλω να ζω σε έναν διαρκές Καρναβάλιν με τον κάθε αχάπαρον να υποδύεται ρόλους επειδή φορεί μιαν «στολήν». Τζαι που λέτε πάλε εγίναμεν μάρτυρες σε δικές άνευ καταδίκων διότι δεν υπήρχαν αρκετές αποδείξεις μας είπαν οι υποδυόμενοι την εξουσία, οι οποίοι όφειλαν να αποδείξουν πως το τι είδαν τα μαθκια μας δεν ήταν μαζικό Mandela effect. Να θυμούμαστεν δηλαδή μαζικά κάτι που δεν συνέβηκεν ποττέ. Όμως η εξουσία απεφάνθη πως όι μόνον δεν είδαμεν αλλά ούτε τζαι ακούσαμεν τη διαπλοκή. Τη δε επόμενη μέρα εθυμώσαν μας τζαι που πάνω διότι δεν τους στηρίζουμεν τζαι τους κακολοούμεν ενώ κινδυνέφκει η ζωή τους που τον υπόκοσμον καθημερινά. Παρολίον ήταν να λουθώ του κλαμάτου όταν το άκουσα. Ένιωσα τον πόνον τους μες τα εσώψυχά μου. Μετά αθυμήθηκα πως δεν είναι ταινία επιστημονικής φαντασίας που έβλεπα αλλά τες υποτιθέμενες ειδήσεις.
Για να έχουμεν καλόν ερώτημαν όμως, ποιου δουλειά ένει να μπουν οι παρανομούντες φυλακή τζαι να μεν κινδυνέφκει η δικαστική ή η εκτελεστική εξουσία; Δική μου; Είναι δυνατόν να μας λαλούν πως ο υπόκοσμος ασκεί έλεγχο τζαι τρομοκρατία που τη φυλακή τζαι να θεωρείται τούτον επιχείρημα; Ρε τι ζούμεν. Υπήρξαν πολλές στιγμές στην ζωήν μου που πολλοί με ενθάρρυναν να αναλάβω διάφορα καθήκοντα, θέσεις κ.λπ. τζαι τα απέρριψα διότι θεώρησα εαυτόν ως μη επαρκή για την ανάληψη τέθκοιων καθηκόντων. Οπόταν ιδού η Ρόδος ιδού τζαι το πήδημαν. Αν σου περνά, καλώς. Αν όι, πιάσε πάνταν να αναλάβουν άλλοι. Άλλωστε η δουλειά έν' αρκετά καλοπληρωμένη, τζαι καλά κάμνει λέω εγώ, δεν είναι όμως υποχρεωτική. Αν θέλεις αναλαμβάνεις, γνωρίζοντας όμως τα ρίσκα. Η κοινωνία δεν έθεσε ποττέ θέμα μισθού επειδή ακριβώς αναγνωρίζει τον κίνδυνο. Θέτει όμως θέμα ικανότητας, αντικρουομένων συμφερόντων τζαι περιπαίξιμον της νοημοσύνης της. Μπορεί το IQ μας να μεν φτάνει το 100 του μέσου όρου αλλά τα βασικά βρίσκουμεν να τα κάμνουμεν ακόμα.
Όσον αφορά τωρά τους πολίτες τούτου του κράτους τι να πει κανείς. Σκίζουμε τα ιμάτιά μας για τη μη καταδίκη των όσων θεωρούμεν υπαίτιους της συνεχιζόμενης συγκάλυψης διαφόρων σκανδάλων αλλά σφυρίζουμεν αδιάφορα στο πραγματικό πρόβλημα που είναι φυσικά το σύστημα που αναπαράγει όσους ξέρουν πως να το εκμεταλλευτούν. Άτε τζαι έπιασες τον έναν, την θέσην του θα πάρουν άλλοι δέκα. Τζαι η λύση μας είναι αντί να βρούμεν τα «λάθη» του συστήματος, να ψηφίσουμεν όποιον να 'ναι για να φέρει την κάθαρση. Δεν ξέρω πώς να το θέσω για να μεν ακουστεί υπεροπτικά ελιτίστικο αλλά αν δεν μπορείς να συντάξεις μιαν πρόταση χωρίς τριανταπέντε συντακτικά τζαι ορθογραφικά λάθη, σίουρα εν θα μπορείς να θκιεβάσεις νομοθεσίες, υποσημειώσεις, τροπολογίες, τροποποιήσεις τζαι δεν συμαζέφκεται, τζαι να κάμεις ό,τι αλλαγή χρειάζεται για να κλείσουν τα παραθυράκια των κοψονούριων. Πού πάτε μάνα μου ξυπόλητοι στ’ αγκάθκια; Δαμαί φτύνουν τζαι πατούν πάνω σε ειδικούς επί των θεμάτων εσάς θα σας φαν για συνοδευτικό δίχα καν να χρειαστεί να σας εξαγοράσουν. Εν ημπόρω πιον, πραγματικά. Σταματήστε τη Γη να κατέβω. Όποια στάση νάναι, δεν με κόφτει. Ας είναι τζαι στον πρώτον κομήτη, δεν έχω πλανητικές απαιτήσεις.
Εν πάση περιπτώσει, μεν με λαμβάνετε τζαι πολλά υπόψην. Έν' τζαι κοτζιάμου Καρναβάλια. Δώστε έξω, πκιείτε, φάτε τζαι του χρόνου πάλε.
Carnival, Masks, Parties
The article is a satire on Carnival and the political situation in Cyprus. The author refers to the annual Carnival celebration, but also to the hypocrisy and disappointment he feels about the country's political and social problems. He points out the contrast between the atmosphere of joy and unrestrained fun of Carnival and the seriousness of the scandals and corruption plaguing Cyprus. He criticizes the lack of accountability and the powerlessness of the authorities to effectively tackle crime and collusion. The author expresses the feeling that citizens live in a perpetual Carnival, where people play roles and try to hide the truth. He speaks of a society that has lost its sense of reality and its ability to recognize injustice. The article concludes with a question: Who should take responsibility and improve the situation? The author implies that citizens cannot always wait for someone else to solve their problems and that they must take action.
You Might Also Like
Κύριε Λοϊζίδη, ξεπερνάς κάθε όριο, άσε τον Φυτιρή να πολεμήσει το οργανωμένο έγκλημα
Feb 10
Η ημέρα που εφευρέθηκε ο έρωτας με απόδειξη και τιμολόγιο
Feb 14
Πρόδρομος και Ζιβανάρης χρεοκόπησαν τον ΑΠΟΕΛ
Feb 15
Οικονομία σε Αποσύνθεση
Feb 17
Ακούστε, συμπατριώτες
Feb 21