Δεν ξέρω αν έχουμε όλοι συνειδητοποιήσει πόσο βαρυσήμαντη είναι η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης να ανταποκριθεί θετικά στην έκκληση του Νίκου Χριστοδουλίδη να παρέχει ηθική και υλική υποστήριξη στην Κύπρο· θωρακίζοντας την άμυνα της. Κατά την ταπεινή μου άποψη, πέραν από την εθνική ανάταση που έφερε στους Έλληνες η εδώ παρουσία των Ελληνικών στρατευμάτων…
Το ιστορικής σημασίας μνημειώδες γεγονός είναι άλλο!
Μέχρι χθες το καντάρι που στάθμιζε την στρατιωτική δύναμη της πολεμοχαρούς Τουρκίας και της Ελλάδας, αναντίρρητα έγερνε προς «ανατολάς!» Με αποτέλεσμα, εδώ και 52 χρόνια η ματωμένη χαντζάρα των Τούρκων να αιωρείται απειλητικά πάνω από τα νησιά του Αιγαίου, την Θράκη και την ελεύθερη Κύπρο.
Υπενθυμίζω ότι…
Το 1995, η Τουρκική Εθνοσυνέλευση εξέδωσε απόφαση που αναφέρει ότι αν η Ελλάδα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια, αυτό θα αποτελέσει casus belli – Αιτία πολέμου!
Επιπρόσθετα ο φωνακλάς και τσαμπουκαλής Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανερυθρίαστα δήλωνε πως εάν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί, και αν δεν κάτσει φρόνιμα… «θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ»…
Αυτά και πολλά άλλα τρομοσενάρια εκτόξευαν και συνεχίζουν να εκτοξεύουν καθημερινά εναντίον της Ελλάδας και της «Νότιας Κύπρου» οι αρειμάνιοι γείτονες μας. Και εμείς, οι «γκιαούρηδες» της ελεύθερης Κύπρου, με σκυφτό κεφάλι όλα αυτά τα χρόνια αποδεχόμαστε τους τσαμπουκάδες και τα νταηλίκια των Τούρκων με ραγιαδισμό και ηττοπάθεια. Τι άλλο να κάναμε; Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει μια αποξεχασμένη, υποδουλωμένη και στρατιωτικά ξεβράκωτη Κύπρος;
Κι Ελλάδα;
Το μοναδικό μας αντιστύλι; Μητέρα του έθνους και εγγυήτρια δύναμη της Κυπριακής Δημοκρατίας; Που ήταν όλα αυτά τα χρόνια, δικαιολογημένα μέμφονται κάποιοι. Που «κρυβότανε» όταν η Τουρκία εκτόξευε απειλές και μας έπρηζε το συκώτι στέλνοντας τουρκικά πολεμικά πλοία να περιπολούν ανοιχτά της Κύπρου· αμφισβητώντας τα κυριαρχικά μας δικαιώματα; Που «έπαιζε κρυφτούλι» όταν το ιταλικό πλοίο «Odin Finder» πραγματοποιούσε εργασίες για την πόντιση ειδικού καλωδίου νότια της Κύπρου, όταν παρενοχλήθηκε από πυραυλάκατο του τουρκικού στόλου αναγκάζοντας το να αποχωρήσει;
Δυστυχώς, η σκληρή πραγματικότητα δεν είναι άλλη από το… ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕ και «έπαιζε κρυφτούλι»! Γιατί αν την δεδομένη στιγμή η Ελλάδα αντιπαρατασσόταν στρατιωτικά με την Τουρκία, κακά τα ψέματα. Θα έκανε χαρακίρι. Θα έχανε το πόλεμο, κι η Τουρκία…
Θα έπαιρνε όλο το νησί!
Είναι σε όλους γνωστό πως μετά το οικονομικό στραπάτσο που υπέστη η Ελλάδα, στον απόηχο της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης του 2008,
ανάγκασε την κυβέρνηση να θεσπίσει σειρά μέτρων φορολογικών μεταρρυθμίσεων και περικοπές δαπανών. Και στο πλαίσιο εφαρμογής των τριών προγραμμάτων διάσωσης, τα λεγόμενα “μνημόνια”, δεν είχε την «πολυτέλεια» να επενδύσει στην αναβάθμιση της άμυνα της. Σε αντίθεση με την Τουρκία της οποίας οι στρατιωτικές δαπάνες, το ίδιο διάστημα, εκτοξεύθηκαν από 5 δισ. δολάρια, στα 60 δισ. δολάριαετησίως!
Αναπόφευκτα, η αδυναμία της Ελλάδας να ανταποκριθεί αδείλιαστα στο σκληρό ροκ, τις λεκτικές αντιπαραθέσεις και γραφιδοπόλεμο των πολεμοκάπηλων Τούρκων, είχε σαν αποτέλεσμα να επιφέρει ρήγμα στον Ελληνισμό της Κύπρου. Διαχωρίζοντας τον σε τρεις διαμετρικά αντίθετες σχολές σκέψης…
· (Α) Στους «ρεαλιστές» Νέο-Κύπριους οι οποίοι υιοθετούν την άποψη πως, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να αποδεχτούμε τις «σημερινές πραγματικότητες». «Να τα βρούμε» με τους Τουρκοκύπριους συμπατριώτες μας προσφέροντας στην Τουρκία τα πλείστα από όσα μας ζητά. Προικοδοτώντας την με τα «λάφυρα πολέμου» που της απέφερε η «ειρηνική επιχείρηση του 1974». Χαμπαριάζοντας στο γεγονός πως ένας τέτοιος οδυνηρός συμβιβασμός θα έχει σαν αποτέλεσμα να καταστήσει την Κύπρο Τούρκικο αφεντάτο!
· (Β) Σε μια πλειάδα Ελλήνων της Κύπρου οι οποίοι αποκαρδιωμένοι από τις συνεχόμενες αποτυχημένες προσπάθειες να βρεθεί «επιτέλους» μια αμοιβαία αποδεκτή λύση, με μότο «κάθε πέρσι και καλύτερα», αποδέχτηκαν πως η μόνη επιτεύξιμη λύση είναι η «επανένωση» του νησιού μέσω της Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Ισχυριζόμενοι πως αν δεν βάλουμε μυαλό…βράσταμαν! Θα χάσουμε και τα αυγά και τα καλάθια. Ενώ, αν τελικά καταλήξουμε σε μια win win λύση, θα μας επιστραφεί η Αμμόχωστος, η Μόρφου (;) και αρκετά κατεχόμενα χωριά μας.
· (Γ) Τέλος, στους ρομαντικούς Έλληνες «Δον Κιχώτες» της Κύπρου, οι οποίοι συνεχίζουν να κονταροχτυπιούνται με ανεμόμυλους, αρνούμενοι να βάλουν νερό στο κρασί τους και να συνθηκολογήσουν με οποιαδήποτε άλλη λύση, εκτός από τηνΑπελευθέρωση ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ της Κύπρου…
Το ιστορικής σημασίας κοσμογονικό γεγονός στο οποίο αναφέρθηκα στην αρχή του άρθρου μου είναι το γεγονός πως… η μέχρι χθες «φοβητσιάρα» Ελλάδα, την φορά αυτή δεν δείλιασε «να βγάλει την ουρά της απ’ τα σκέλια»,και με μια κίνηση ματ, ξάφνιασε τους πάντες!
Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να αποστείλει στην Κύπρο άμεσα δύο ελληνικές φρεγάτες και 4 αναβαθμισμένα F16 Viper, δεν ήταν ουρανοκατέβατη. Κι ούτε έγινε τυχαία! Είναι αυταπόδειχτο πως η Ελλάδα, όλα αυτά τα χρόνια, ΕΠΕΛΕΞΕ να «κάνει το κορόιδο» μέχρι να ολοκληρώσει τους αμυντικούς της σχεδιασμούς. Σχεδιασμοί οι οποίοι παρεμπιπτόντως συνεχίζονται και θα ολοκληρωθούν το 2030.
Με την αποφασιστική κίνηση που έκανε η Ελλάδα απορρέει ότι έχει ήδη ενισχυθεί στρατιωτικά, σε βαθμό, που δεν φοβάται πλέον να αντιμετωπίσει τα νταηλίκια των Τούρκων. Η δε στρατιωτική συμμαχία Ελλάδος Γαλλίας, και Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου, ενισχύουν ακόμα περισσότερο τον συλλογισμό πως η Τουρκία δεν θα τολμήσει να αντιδράσει. Αποτέλεσμα;
Η ελεύθερη Κύπρος, τα νησιά του Αιγαίου, και η Θράκη, για την ώρα μπορούν να κοιμούνται ήσυχα!
Σε άρθρο μου το οποίο δημοσιεύθηκε στον «Φιλελεύθερο» και «Σημερινή» στις 21/12 2021 είχα γράψει…
Γίναμε τραπεζοφόροι της Τουρκίας. Γραικύλοι και μαλιστάκες ξένων κέντρων αποφάσεων. Καιρός να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο της μαζικής μας αποχαύνωσης. Έφτασε η ώρα να αλλάξουμε τροπάρι. Ας βγάλουμε επιτέλους το ΒΕΤΟ απ’ το θηκάρι μας. Ας τρίξουμε και εμείς λίγο τα δόντια στους νταήδες τύραννους μας. Φτάνουν πια τα προσκυνήματα μπροστά στο σουλτάνο… Πόνεσε η μέση μου απ’ τους τεμενάδες…
Λέτε να έφτασε η ώρα που οι «γκιαούρηδες» θα σταματήσουν «ταπεινώς να υποκλίνονται;» Προσωπικά θα το πιστέψω μόνο αν οι Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις παραμείνουν στο νησί και μετά την κρίση στο Ιράν!
Σταύρος Σιδεράς
Award winning Writer, Composer,
Producer, Director, Journalist, TV Host,
Co-Founder and President of “Charisma”
Member of UNESCO Greece,
Philenews
Is it Time for the 'Giaourides' to Humbly Stop Bowing Down?
The article analyzes the decision of the Greek government to support Cyprus, strengthening its defense, as a historic event that changes the balances in the region. It points out the historical threat from Turkey and Greece's inability to counter Turkey's growing military power due to economic problems. Greece's decision is seen as a step towards regaining national pride and deterring further challenges from Turkey. The article emphasizes the need to strengthen the defense of Cyprus and to move away from the subservient mentality that has prevailed in recent years. The support of Greece is considered a message to Turkey that Greece will not remain idle in the face of its threats.
