And So, the War – Likely – Begins Again

Η εικόνα στην Ανατολική Μεσόγειο αλλάζει αισθητά τις τελευταίες ώρες. Κινήσεις, πολλές από τις οποίες, σε άλλες περιόδους, θα μπορούσαν να περάσουν ως «συνήθεις αναπροσαρμογές», σήμερα «διαβάζονται» διαφορετικά. Και όταν μπαίνουν η μία δίπλα στην άλλη, δείχνουν μια περιοχή που μοιάζει έτοιμη να εκραγεί. Και είναι έτσι.
Δεν είναι σίγουρα η πιο θεαματική των εξελίξεων, ωστόσο είναι πολύ ενδεικτική: αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού έφτασαν στο αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν του Τελ Αβίβ, ενισχύοντας σημαντικά την πεποίθηση ότι επίκειται χτύπημα των Αμερικανών, και μάλιστα άμεσο, μετά το μάλλον προδιαγεγραμμένο ναυάγιο της Πέμπτης.
Ίσως και ενωρίτερα.
Η συγκέντρωση ιπτάμενων τάνκερ δεν είναι τυχαία· οι αποστάσεις από πιθανές ζώνες επιχειρήσεων απαιτούν εναέριο ανεφοδιασμό, ίσως και περισσότερες από μία φορές, για κάθε αποστολή, ειδικά στο βόρειο τμήμα, όπου βρίσκεται η Τεχεράνη.
Απορίας άξιον είναι βέβαια εάν τα αεροσκάφη αυτά θα παραμείνουν σε ισραηλινό έδαφος ή θα φύγουν για βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή, κυρίως στον Κόλπο. Η απορία αυτή προκύπτει από το γεγονός ότι μεγάλα, έγκυρα ΜΜΕ μετέδωσαν πριν από έναν μήνα ότι η Ιερουσαλήμ είχε στείλει – εν γνώσει των ΗΠΑ – μήνυμα στην Τεχεράνη, μέσω Μόσχας, ότι δεν επιθυμούσε κλιμάκωση και πως δεν θα επιτεθεί στο Ιράν εάν δεν επιτεθεί το ίδιο πρώτα. Η είδηση μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση του Ισραήλ αρχικά και δεν διαψεύστηκε.
Βεβαίως, σε μια τέτοια κατάσταση, τα πάντα αλλάζουν σε λεπτά, ούτε καν ώρες, πόσω μάλλον εάν μιλάμε για μήνα. Πριν από έναν μήνα, το Ισραήλ, με την απίστευτη προκατάληψη που υπάρχει διεθνώς εναντίον του, ίσως ήθελε να κρατήσει τα προσχήματα ή και να φέρει το Ιράν σε δύσκολη θέση, μειώνοντας το περιθώριό του για ακραίες κινήσεις, τόσο διπλωματικά όσο και στρατιωτικά.
Παρενθετικά: Αξίζει να σημειωθεί ότι το 2025 η γενική συνέλευση του ΟΗΕ καταδίκασε 15 φορές το Ισραήλ και… μία το Ιράν. Πριν βιαστεί κανείς να πει ότι ήταν λογικό, λόγω πολέμου στη Γάζα, είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι πάντα αυτό συνέβαινε: στη δεκαετία μέχρι το 2023 (2013-2023), η Γ.Σ. του ΟΗΕ είχε καταδικάσει 11 φορές το Ιράν.
Για όλα τα υπόλοιπα 191 κράτη-μέλη – που καταδικάστηκαν – υπήρξαν μαζί 67 συνολικά καταδίκες.
Στο ίδιο διάστημα, το Ισραήλ καταδικάστηκε από τη Γ.Σ. του ΟΗΕ… μόλις 174 φορές.
Η γενική συνέλευση του ΟΗΕ αποτελείται, άλλωστε, από 24 μόλις Πλήρεις Δημοκρατίες, κατά τον έγκυρο δείκτη του Economist, 50 Ελαττωματικές Δημοκρατίες (Flawed Democracies), 34 Υβριδικά Καθεστώτα, 59 Αυταρχικά Καθεστώτα, δηλαδή δικτατορίες απόλυτες. Οι υπόλοιπες 26 χώρες είναι είτε εξαιρετικά μικρές είτε είναι δύσκολη η συλλογή στοιχείων. Ή και τα δύο.
Τώρα πια, οι ΗΠΑ δεν καλούν το Ισραήλ σε αυτοσυγκράτηση. Υπάρχει ένας διάλογος ο οποίος εκπνέει – κυριολεκτικά και οριστικά – την Πέμπτη, εάν οι μουλάδες δεν υποχωρήσουν, και δεν διαφαίνεται κάτι τέτοιο. Οι διαδηλωτές αψηφούν τις δεκάδες χιλιάδες δολοφονίες από αυτό το τυραννικό καθεστώς σε μερικά μόλις 24ωρα. Απόψε, δε, εστάλη μαζικά στα ιρανικά κινητά το μήνυμα: «Προς τον καταπιεσμένο λαό του Ιράν. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είναι άνθρωπος της δράσης. Περιμένετε».
Την ίδια ώρα, χώρες αρχίζουν να αδειάζουν τις πρεσβείες τους, εάν δεν το έκαναν ήδη στο πρόσφατο παρελθόν, όχι μόνο στην Τεχεράνη αλλά και στη Βηρυτό, αφήνοντας απολύτως απαραίτητο προσωπικό, λόγω του κινδύνου τρομοκρατικών επιθέσεων από τη Χεζμπολάχ.
Χώρες όπως η Ινδία καλούν τους υπηκόους τους να φύγουν, με όποιον τρόπο μπορούν, από το Ιράν, ενώ από χθες η εναέρια κίνηση πάνω από τη χώρα έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζεται για το ενδεχόμενο αυθαίρετων συλλήψεων ξένων υπηκόων.
Η Πέμπτη θα δείξει, λογικά, πότε ξεκινούν οι επιθέσεις. Με τον Χαμενεΐ να ρίχνει αδιαλείπτως λάδι στη φωτιά – και τους μετριοπαθείς, όπως ο πρώην Πρόεδρος Ροχανί, να έχουν συλληφθεί ή να έχουν τεθεί υπό κατ’ οίκον περιορισμό – οι ΗΠΑ ίσως επιτεθούν, αφού το καθεστώς της Τεχεράνης δεν πρόκειται να αλλάξει, πιθανότατα, τη στάση του.