Appeal Court Upholds Conviction in Brutal Assault Case in Limassol

Το Εφετείο επικύρωσε την καταδίκη αλλοδαπού άνδρα για σειρά σοβαρών αδικημάτων που διαπράχθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Μαΐου 2024 στη Λεμεσό, σε βάρος δύο νεαρών γυναικών.
Ο εν λόγω άντρας βρέθηκε αρχικά ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού αντιμέτωπος με 13 κατηγορίες. Μετά την απόσυρση τεσσάρων, παρέμειναν εννέα, οι οποίες αφορούσαν όλες το ίδιο βίαιο επεισόδιο. Το πρωτόδικο δικαστήριο τον έκρινε ένοχο σε όλες, διαφοροποιώντας μόνο την 11η κατηγορία – από βαριά σωματική βλάβη σε πραγματική σωματική βλάβη – και επέβαλε ποινές πολύμηνης φυλάκισης, με βαρύτερη τα 26 έτη μηνών για την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης (κατηγορία 4), με τις ποινές να συντρέχουν.
Η γνωριμία στο παραλιακό μέτωπο
Σύμφωνα με τα ευρήματα που το Εφετείο παραθέτει αυτούσια, το βράδυ της 20ής Μαΐου 2024 η V., τουρίστρια από τη Λετονία, βρισκόταν στη Λεμεσό για διακοπές και καθόταν με τη φίλη της Ε. σε παγκάκι στο παραλιακό μέτωπο. Άκουγαν μουσική, κατανάλωναν αλκοόλ και συζητούσαν, όταν από το σημείο πέρασε ο κατηγορούμενος. Μια φιλική ανταλλαγή χαιρετισμών εξελίχθηκε σε ευχάριστη συζήτηση.
Οι δύο γυναίκες δέχθηκαν να επιβιβαστούν στο όχημά του για να πάνε για φαγητό. Μετέβησαν σε ταχυφαγείο, όπου εκείνος τις κέρασε, και στη συνέχεια προσφέρθηκε να τις επιστρέψει στο διαμέρισμά τους.
Η πρώτη άσεμνη ενέργεια εν κινήσει
Κατά τη διαδρομή, ενώ η V. καθόταν στη θέση του συνοδηγού, ο κατηγορούμενος τοποθέτησε το χέρι του στο πόδι της. Η κατάσταση κλιμακώθηκε απότομα: έβαλε το χέρι του μέσα από το φόρεμά της και άγγιξε το στήθος της. Η V., αιφνιδιασμένη, προσπάθησε να τον απωθήσει.
Αντί να σταματήσει, ο κατηγορούμενος φέρεται να ζήτησε να μεταβούν «στο δάσος να κάνουν έρωτα στα γρήγορα», με τη φίλη της να παραμένει στο όχημα. Η άρνηση της V. οδήγησε, σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σε έκρηξη θυμού.
Η μετατροπή της διαδρομής σε σκηνή εγκλήματος
Ο κατηγορούμενος αύξησε ταχύτητα, έκανε απότομες στροφές και σταμάτησε σε σκοτεινό, απόμερο παράδρομο του αυτοκινητόδρομου, χωρίς φωτισμό. Βγήκε από το αυτοκίνητο, άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και άρχισε να τραβά βίαια τη V. από τα πόδια. Η Ε., από το πίσω κάθισμα, προσπαθούσε να τη συγκρατήσει.
Τελικά, η V. σύρθηκε στο έδαφος. Εκεί, ο κατηγορούμενος κάθισε πάνω της, την κρατούσε από τον λαιμό και τη φίλησε στα χείλη, ενώ εκείνη δεν μπορούσε να κινηθεί.
Όταν η Ε. προσπάθησε να τον απομακρύνει, έγινε η ίδια στόχος. Ο κατηγορούμενος την άρπαξε, την έριξε στο έδαφος, κάθισε πάνω της και άρχισε να τη χτυπά. Οι δύο γυναίκες αντιστέκονταν απεγνωσμένα, εναλλάξ προσπαθώντας να αποσπάσουν τον δράστη η μία από πάνω στην άλλη.
Σε νέα επίθεση κατά της V., ο κατηγορούμενος της έβγαλε το εσώρουχο και τις παντόφλες, ενώ εκείνη βρισκόταν στο έδαφος.
Το τηλεφώνημα που έσωσε τη ζωή τους
Ενώ η βία συνεχιζόταν, η V. κατάφερε να βρει το κινητό της στην τσάντα της. Με ελάχιστη μπαταρία, κάλεσε πρώτα την αδελφή της Ε., χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια, επικοινώνησε με τον S., τον οποίο γνώριζε από παιδική ηλικία. Του ζήτησε έντρομη να έρθει άμεσα. Του έστειλε την τοποθεσία μέσω εφαρμογής «WhatsApp». Η ώρα ήταν 01:34 τα ξημερώματα της 21ης Μαΐου.
Μόλις ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι είχε ζητηθεί βοήθεια, έτρεξε στο όχημά του και προσπάθησε να διαφύγει. Όμως, κατά την αποχώρησή του, κινήθηκε με το αυτοκίνητο προς την κατεύθυνση της V., που βρισκόταν στο έδαφος. Εκείνη προσπάθησε να σηκωθεί. Το πλαϊνό μέρος του μπροστινού προφυλακτήρα την χτύπησε στο εσωτερικό του γονάτου, ρίχνοντάς τη προς τα πίσω. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το σημείο.
Αίμα στον δρόμο και τραύματα στο σώμα
Οι δύο γυναίκες κρύφτηκαν σε θάμνους, σοκαρισμένες. Όταν έφθασε ο S., εντόπισε κηλίδες αίματος, ένα εσώρουχο και μια παντόφλα στο οδόστρωμα. Λίγο αργότερα έφθασε η Αστυνομία.
Μεταφέρθηκαν στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Αν και αρχικά αποχώρησαν λόγω καθυστέρησης στην εξέταση, επέστρεψαν την επόμενη ημέρα. Τα ιατρικά ευρήματα ήταν αποκαλυπτικά.
Η Ε. έφερε εκχυμώσεις στον δεξιό ώμο και βραχίονα, πολλαπλές εκδορές σε αντιβράχιο, αγκώνα και βραχίονα, εκδορές στη θωρακική και οσφυϊκή χώρα, εγκαύματα τριβής σε γόνατα και κνήμη και, κυρίως, οξύ κάταγμα στέρνου με μικρή γωνίωση στο κάτω μέρος του σώματος του στέρνου.
Η V. έφερε εγκαύματα τριβής στα γόνατα και στις κνήμες, αιμάτωμα στο αριστερό γόνατο και εκχυμώσεις στο βραχίονα.
Η πρωτόδικη κρίση θεμελιώθηκε στη μαρτυρία οκτώ μαρτύρων κατηγορίας, περιλαμβανομένης της V., καθώς και στην ιατρική τεκμηρίωση. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως από πλευράς υπεράσπισης.
Το Δικαστήριο αξιολόγησε λεπτομερώς κάθε κατάθεση και κατέληξε στα ανωτέρω ευρήματα, τα οποία αποτέλεσαν τη βάση των καταδικών για βαριά και πραγματική σωματική βλάβη, άσεμνες επιθέσεις και αμελή και απερίσκεπτη πράξη κατά την οδήγηση.
Η έφεση
Στο δεύτερο σκέλος της απόφασης, το Εφετείο στρέφεται στους έξι λόγους έφεσης με τους οποίους ο καταδικασθείς επιχείρησε να ανατρέψει την πρωτόδικη κρίση. Ο πυρήνας της υπερασπιστικής επιχειρηματολογίας ήταν ότι η υπόθεση οικοδομήθηκε πάνω σε «τρωτή» και «αντιφατική» μαρτυρία και ότι τα ευρήματα του Δικαστηρίου δημιουργούσαν εύλογες αμφιβολίες ως προς την ενοχή του.
Η αξιολόγηση της μαρτυρίας και τα όρια του Εφετείου
Το Εφετείο υπενθυμίζει τις πάγιες αρχές που διέπουν την επέμβασή του σε ευρήματα αξιοπιστίας. Παραπέμπει ρητά στις αποφάσεις ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (Ποινική Έφεση 273/2022, 6.11.2025), ΠΙΣΣΑΡΙΔΗΣ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (Ποινικές Εφέσεις 67/2023 και 68/2023, 29.5.2025) και ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ (2008) 2 Α.Α.Δ. 816, τονίζοντας ότι η αξιολόγηση της ζωντανής μαρτυρίας ανήκει κατ’ εξοχήν στο πρωτόδικο Δικαστήριο.
Το Εφετείο επεμβαίνει μόνο όταν τα ευρήματα αντιστρατεύονται την κοινή λογική, είναι αυθαίρετα ή δεν στηρίζονται στη μαρτυρία που το ίδιο το Δικαστήριο αποδέχθηκε. «Ρήγμα» στην αξιολόγηση, επισημαίνεται, δημιουργείται μόνο όταν οι αντιφάσεις είναι ουσιώδεις και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία.
Με αυτό το νομικό πλαίσιο, το Δικαστήριο εξετάζει έναν προς έναν τους λόγους έφεσης.
Οι αιτιάσεις για την αξιοπιστία της παραπονούμενης
Με τους λόγους 1, 4 και 5, ο εφεσείων αμφισβήτησε την αξιοπιστία της V., καθώς και μαρτύρων που σχετίζονταν με την άμεση μετέπειτα εξέλιξη των γεγονότων. Προβλήθηκαν ισχυρισμοί για αντιφάσεις ως προς την περιγραφή της επίθεσης, την κατάσταση της μπαταρίας του κινητού, το χτύπημα από το όχημα, την αποχώρηση από το νοσοκομείο και ενδεχόμενη μέθη των γυναικών.
Το Εφετείο απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς αυτούς. Επισημαίνει ότι επιχειρείται «αναγωγή φραστικών τοποθετήσεων σε ουσιώδεις αντιφάσεις», κάτι σύνηθες στη ζωντανή διαδικασία και χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Η απομόνωση μεμονωμένων αναφορών, τονίζεται, δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη σφαιρική αξιολόγηση της μαρτυρίας.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο, κατά την κρίση του Εφετείου, ανέλυσε διεξοδικά κάθε πτυχή και εξήγησε γιατί αποδέχθηκε τη μαρτυρία της V. ως αξιόπιστη. Δεν διαπιστώνεται ούτε παράλογο συμπέρασμα ούτε σύγκρουση με αποδεκτή μαρτυρία.
Η επίκληση «εύλογης αμφιβολίας»
Με τον δεύτερο λόγο, ο εφεσείων υποστήριξε ότι η συνολική μαρτυρία δημιουργούσε υποβόσκουσες αμφιβολίες. Προβλήθηκαν ζητήματα περί διαδικασίας αναγνώρισης, περί παρουσίας δικηγόρου κατά την κατάθεση των παραπονούμενων, καθώς και ισχυρισμοί ότι οι ίδιες επιτέθηκαν στον κατηγορούμενο.
Το Εφετείο σημειώνει ότι η συμμετοχή του ίδιου του εφεσείοντα στα γεγονότα ήταν αδιαμφισβήτητη – ο ίδιος προέβαλλε απλώς διαφορετική εκδοχή. Ως προς την παρουσία δικηγόρου, απορρίπτει τον υπαινιγμό περί καθοδήγησης ως ατεκμηρίωτο. Η απλή παρουσία συνηγόρου, υπογραμμίζεται, δεν γεννά τεκμήριο αναξιοπιστίας.
Η δε συζήτηση περί μέθης των παραπονούμενων απασχόλησε ρητά το πρωτόδικο Δικαστήριο, το οποίο αξιολόγησε τη σχετική μαρτυρία και κατέληξε σε σαφή συμπεράσματα. Δεν εντοπίζεται, σύμφωνα με το Εφετείο, κανένα κενό ή παράλειψη διερεύνησης.
Η βαριά σωματική βλάβη και η απουσία της Ε. ως μάρτυρα
Με τον τρίτο λόγο έφεσης, ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι εσφαλμένα καταδικάστηκε για βαριά σωματική βλάβη (κατηγορία 4), ιδίως αφού η Ε. – η οποία υπέστη το κάταγμα στέρνου – δεν κατέθεσε αυτοπροσώπως.
Το Εφετείο απορρίπτει και αυτή την αιτίαση. Επισημαίνει ότι ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε το σύνολο της σχετικής μαρτυρίας: η περιγραφή των γεγονότων από τη V. και η ιατρική μαρτυρία. Το οξύ κάταγμα στέρνου, με συγκεκριμένη γωνίωση, συνιστούσε σοβαρό τραυματισμό. Το πρωτόδικο συμπέρασμα ότι ο τραυματισμός προήλθε από την επίθεση του εφεσείοντα ήταν «καθ’ όλα επιτρεπτό» και σύμφωνο με την κοινή λογική.
Η απουσία της ίδιας της Ε. από το εδώλιο των μαρτύρων δεν δημιουργούσε νομικό κενό, δεδομένης της υπόλοιπης αποδεκτής και επαρκούς μαρτυρίας.
Η επικίνδυνη οδήγηση ως ποινικά κολάσιμη πράξη
Τέλος, με τον έκτο λόγο, αμφισβητήθηκε η καταδίκη για αμελή και απερίσκεπτη πράξη κατά την οδήγηση (άρθρο 236(α) του Ποινικού Κώδικα).
Το Εφετείο παραθέτει το απόσπασμα της πρωτόδικης απόφασης: ο κατηγορούμενος, εν μέσω σκότους και με περιορισμένη ορατότητα, εκκίνησε απότομα το όχημά του και κινήθηκε με ταχύτητα προς την κατεύθυνση όπου η V. βρισκόταν πεσμένη στο έδαφος, χτυπώντας την στο γόνατο με τον προφυλακτήρα.
Η συμπεριφορά αυτή, σημειώνει το Δικαστήριο, «εκφεύγει του βαθμού της αστικής αμέλειας» και συνιστά περιφρόνηση για την ασφάλεια και σωματική ακεραιότητα του θύματος, πληρώντας τα στοιχεία του ποινικού αδικήματος.
Καμία υπέρβαση ή σφάλμα δεν εντοπίζεται στη νομική αυτή ανάλυση.
Η τελική κρίση
Μετά την απόρριψη όλων των λόγων έφεσης, το Εφετείο καταλήγει ότι δεν υφίσταται κανένα πεδίο επέμβασης. Τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν εύλογα επιτρεπτά, στηρίζονταν σε αποδεκτή μαρτυρία και δεν παρουσίαζαν «ρήγμα» λογικής ή αποδεικτικής βάσης.
Η έφεση απορρίπτεται στο σύνολό της. Η καταδίκη και οι επιβληθείσες ποινές επικυρώνονται.
Η υπόθεση αυτή, όπως αποτυπώνεται στη δικαστική κρίση, σκιαγραφεί με ανατριχιαστική καθαρότητα την κλιμάκωση μιας φαινομενικά αθώας γνωριμίας σε βίαιο επεισόδιο πολλαπλών επιθέσεων, με σοβαρούς σωματικούς τραυματισμούς και με στοιχείο επικινδυνότητας που δεν περιορίστηκε στη σωματική βία, αλλά επεκτάθηκε και στην οδική συμπεριφορά του δράστη κατά τη διαφυγή του.
Διαβάστε επίσης: Κομπίνα με γάμο στην Κύπρο για να αρπάξει την περιουσία της νεκρής συζύγου του