Livadia Farmers Fear for Livestock as Foot-and-Mouth Disease Spreads

Η αγωνία και η θλίψη κατατρώνε τους κτηνοτρόφους της επαρχίας Λάρνακας, που ζουν υπό το φόβο της απώλειας των ζώων τους, λόγω της εξάπλωσης του αφθώδους πυρετού. Στα Λιβάδια, την περιοχή που εντοπίστηκε το πρώτο κρούσμα αφθώδους πυρετού, οι κτηνοτρόφοι ζουν δραματικές στιγμές. Μέχρι το πρωί της Τρίτης (24/2) σε 4 κτηνοτροφικές μονάδες της περιοχής εντοπίστηκαν κρούσματα, με τους υπόλοιπους κτηνοτρόφους να λαμβάνουν μέτρα γνωρίζοντας πως πλέον, λόγω της εγγύτητας των υποστατικών, δεν περνά από το χέρι τους η διάσωση των ζώων τους.
«Είμαι σοκαρισμένος. Ο πατέρας μου είναι άρρωστος στο κρεβάτι και πρώτη φορά έρχεται έτσι ευθύνη πάνω μου. Προσπαθώ να δω πού θα καταλήξει αυτό το πράμα. Αυτό που ζούμε είναι όπως αυτό που έζησε η Λεμεσός το καλοκαίρι με τες φωτιές. Είμαστε παιδκιά του πόνου, πρέπει να αντέξουμε». Συγκλονιστικά λόγια προερχόμενα από έναν κτηνοτρόφο μόλις 20 ετών, που καλείται να διαχειριστεί μια δραματική κατάσταση.
Είναι ο Ανδρέας Ελευθερίου Σαρμαλής από τα Λιβάδια Λάρνακας. Λέει πως ήξερε από πολύ μικρός τι ήθελε να κάνει στη ζωή του. «Είπα θέλω να κάμω τούτην τη δουλειά, πως θέλω ν’ αρπάξω την ευκαιρία από τα μαλλιά, αφού έχει φάρμα ο πατέρας μου. Εμείς έχουμε 250 κατσίκες που τώρα εγεννήσαν. Προσέχουμε τα ζώα μας», αναφέρει, σημειώνοντας πως υπάρχει ζήτημα στην κτηνοτροφική περιοχή Λιβαδιών λόγω της εκτροφής πουλιών. «Εδώ και χρόνια έχει εδώ πάνω από 5.000 περιστέρια και άλλα είδη πουλιών, που μετακινούνται στις μάντρες μας και μπορούν να μεταφέρουν την αρρώστια».
«Ζούμε πολλά δύσκολες στιγμές. Στιγμές αγωνίας. Μια ζωή δαμαί γεμάτη κόπους και μόχθους», λέει ο Νικόλας Κυριάκου, ο οποίος διαθέτει κτηνοτροφική μονάδα με 300 αιγοπρόβατα στα Λιβάδια. Είναι κι αυτός νεαρός κτηνοτρόφος, μόλις 26 χρόνων. Κουβαλά, όμως, στις πλάτες του πολλά χρόνια δουλειάς. «Είμαι από μωρό στη δουλειά μαζί με τον πατέρα μου. Αγαπούμε τα ζώα μας και τα φροντίζουμε. Ελπίζουμε να γλιτώσουν και τα δικά μας και τα ζώα όλου του κόσμου. Ευελπιστούμε να έρθουν τα εμβόλια, να γλιτώσουν τα ζώα μας και να περιοριστεί ο ιός». Κληθείς να σχολιάσει τις πληροφορίες που φέρουν κτηνοτρόφους να λαμβάνουν σανό από τα κατεχόμενα, είπε: «Αυτό προσωπικά δεν το πιστεύω. Κουβέντες θα ειπωθούν πολλές. Από κει και πέρα νομίζω πως κανένας δεν ξέρει τι έγινε. Από τη στιγμή που ελέγχουν, δεν είναι τόσο εύκολο να περάσει ο σανός εδώ, εκτός εάν υπάρχουν άλλα κοντραμπάντα που αυτό δεν το ξέρω. Υπό κανονικές συνθήκες δεν πρέπει να περνά σανός».
«Το πιο εύκολο είναι να θανατώσεις τα ζώα. Ρώτα ένα κτηνοτρόφο, όμως, πώς νιώθει. Τα ζώα είναι τα παιδιά μας. Όταν ήταν η κρίση με τις ζωοτροφές, όλοι στερήσαμε τις οικογένειές μας, για να μην πεινάσουν τα ζώα μας. Δημιουργήσαμε χρέη για να μην πεινάσουν, δεν είναι εύκολο να σκοτώσεις τα ζώα», είπε συγκινημένος ο κτηνοτρόφος Σπύρος Χατζηκυριάκου. «Έχει 40 χρόνια που είμαι εδώ. Εγώ καταστρέφομαι… Είμαι 65 χρόνων, τι θα γίνω από δω και πέρα;», διερωτήθηκε, σημειώνοντας πως έχει 263 κατσίκες και φοβάται μήπως προσβληθούν.
Ρωτήθηκε πώς πιστεύει ότι φτάσαμε ως εδώ και είπε χαρακτηριστικά: «Μάθαμε στην Κύπρο να τρέχουμε τα γεγονότα από πίσω. Τρέχουμε να σάσουμε αυτά που μπορούσαμε να προλάβουμε. Λεν έφεραν ζωοτροφές. Οι ζωοτροφές δεν είναι ένα πακέτο τσιγάρα να το βάλω στο αυτοκίνητο να το μεταφέρω». Σε ερώτηση για τον τρόπο μεταφοράς ζωοτροφών στις ελεύθερες περιοχές, ο κ. Χατζηκυριακου είπε πως, «τούτα εγώ λέω τα κουβέντες του καφενέ. Ο σανός είναι πολύ ογκώδες πράμα. Πόθεν επεράσαν; Σημαίνει ότι δεν ελέγχουμε τη γραμμή κατάπαυσης του πυρός. Δεν είναι κάτι που περνά εύκολα».
Έθεσε ακόμη ερωτήματα για τον ενταφιασμό των μολυσμένων ζώων στην περιοχή. «Κανονικά έπρεπε να γίνει καύση», σημείωσε και διερωτήθηκε κατά πόσον θα μολυνθούν τα υπόγεια νερά, αφού τους καλοκαιρινούς μήνες ποτίζουν τα ζώα τους.