Πώς να το πεις τώρα, δηλαδή, και να είσαι και διπλωματικός, μην παρεξηγηθείς. Δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι, είναι απλό. Δεν θέλουμε την προστασία της Τουρκίας. Από πού ως πού;
Καλά το είπε ο Νίκος Χριστοδουλίδης: «Ό,τι και να πράξουν, ό,τι και να φέρουν στην Κύπρο (…) η Τουρκία δεν θα πάψει να είναι κατοχική δύναμη στην Κύπρο». Το λέω γιατί μέσα σε αυτό τον χαμό να ακούς και τις εξυπνάδες του Ερχιουρμάν και άλλων, Τούρκων και Ελλήνων, που κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται ότι η Κύπρος δεν έγινε «πολεμική μηχανή», έγινε για πρώτη φορά η γραμμή άμυνας της Ευρώπης. Στην πράξη. Κι αυτό δεν είναι μόνο σημαντικό, είναι σωτήριο για την Κύπρο που απειλείται. Όχι από τους μουλάδες αλλά από την Τουρκία.
Όταν, λοιπόν, σχολιάζει ο Ερχιουρμάν την άφιξη έξι τουρκικών F16 στα κατεχόμενα, και μιλά για την «αυξανόμενη στρατιωτική δραστηριότητα στο νησί», εννοώντας όσα κάνει η Κυπριακή Δημοκρατία για την ασφάλεια της Κύπρου, νομίζει πως απευθύνεται σε ανεγκέφαλους. «Προτεραιότητά μας είναι η ασφάλεια ολόκληρου του νησιού, όχι μόνο για τους Τουρκοκύπριους αλλά και για τους Ελληνοκύπριους», λέει. Προτεραιότητα των δυνάμεων κατοχής; Εκεί μείναμε; Όπως το 1974 που μας έριχναν φυλλάδια τα τουρκικά αεροπλάνα και μας έλεγαν ότι ήρθαν οι Αττίλες να μας προστατεύσουν…
Όσοι Τουρκοκύπριοι είναι πρώτα Κύπριοι και μετά Τούρκοι, και όσοι Ελληνοκύπριοι είναι πρώτα Κύπριοι και μετά ανόητοι, θα αντιλαμβάνονταν ότι οι ελληνικές και οι γαλλικές δυνάμεις και άλλες που έρχονται, δεν αναχαιτίζουν πυραύλους και ντρόουν που γράφουν ονόματα Ελληνοκυπρίων. Έρχονται για να κτυπήσουν την Κύπρο. Και η ευρωπαϊκή αεράμυνα που αναπτύχθηκε αφορά όλη την Κύπρο. Είναι και πρακτικό το ζήτημα. Όταν ένας πύραυλος ή ένα ντρόουν κατευθύνεται προς την Κύπρο αναχαιτίζεται όπου κι αν στοχεύει. Ακόμα και στις βρετανικές βάσεις. Οπότε η αποστολή των μαχητικών αεροσκαφών από την Τουρκία, δήθεν για να προστατεύσουν τους Τ/κ, είναι μια εξωφρενική πολιτική απάτη. Ε, μην μας το παρουσιάζει κιόλας ο καλός κ. Ερχιουρμάν ότι «προτεραιότητά τους είναι η ασφάλεια όχι μόνο των Τουρκοκυπρίων αλλά και των Ελληνοκυπρίων». Μην σώσουν.
Η ουσία όλης αυτής της περιπέτειας είναι ότι η Κύπρος, όλη η Κύπρος, ως ευρωπαϊκό έδαφος, είναι μέρος της ασφάλειας της Ευρώπης. Το ανέδειξαν χθες τόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσο και ο Εμανουέλ Μακρόν. Και όχι μόνο ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Και κατέρριψαν το επιχείρημα της Τουρκίας (το πρόβαλλε και επί σχεδίου Ανάν) ότι θέλει να είναι εγγυήτρια όλης της Κύπρου για να την προστατεύει σε αυτή την ταραγμένη περιοχή. Λοιπόν, δεν την χρειάζεται η Κύπρος την προστασία της. Έχει την ευρωπαϊκή προστασία. Την οποία προσδοκούμε πλέον να την έχει έναντι όλων των επιθέσεων, από όπου κι αν προέρχονται, ακόμα και από την Τουρκία.
Αυτό δεν είναι ματαιοδοξία, είναι προσδοκία, που έχει και την πολιτική της βαρύτητα. Αυτό θα έπρεπε να προβάλλουν οι ηγέτες μας όταν συζητούν τις τουρκικές εγγυήσεις. Κι αυτό θα έπρεπε να αντιλαμβάνονται όσοι Τουρκοκύπριοι πραγματικά θέλουν λύση. Τι να τις κάνουμε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις τουρκικές εγγυήσεις; Ειδικά τώρα που είναι σε εξέλιξη και η στρατιωτική αυτονομία της ΕΕ!
«Όταν κάποιος επιτίθεται στην Κύπρο, επιτίθεται στην Ευρώπη», έλεγε χτες ο Γάλλος Πρόεδρος από την Πάφο. «Δεν θα ανεχτούμε να εκτεθεί στον παραμικρό κίνδυνο μέρος της ευρωπαϊκής επικράτειας όπως η Κύπρος», έλεγε ο Έλληνας Πρωθυπουργός. «Για να διασφαλισθεί η ασφάλεια των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναπτύσσουμε μια ιταλική φρεγάτα στην Κύπρο», έλεγε προχτές η Ιταλίδα πρωθυπουργός, Τζόρτζια Μελόνι.
Κούφια λόγια; Μα, δοκιμάστηκαν στην πράξη αυτή τη φορά. Πρόκειται για την πρώτη δοκιμασία στην προστασία των συνόρων της Ευρώπης από στρατιωτικές επιθέσεις. Και αφού δεν έμειναν στα συνηθισμένα ευχολόγια συμπαράστασης από μακριά, εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να μην βασιστούμε σε αυτή την ασφάλεια. Εκτός φυσικά όσοι προτιμούν την τουρκική προστασία. Έχουμε και τέτοιους.
It's a European Border and It's Protected. Step Aside, Mr. Erhurman
The author comments on the increasing military presence in Cyprus, emphasizing that Cyprus has become a line of defense for Europe. He rejects statements by Turkish officials, such as Erhurman, who claim that Turkey seeks the security of the entire island, characterizing them as an attempt to mislead. The author stresses that Cyprus does not need Turkey's protection, but European protection, which it has secured. He criticizes Turkey's attempt to maintain its role as a guarantor power, emphasizing that this argument has been refuted. Furthermore, the author states that the arrival of Greek and French forces in Cyprus aims to protect the entire island, including the British bases, and not only the Greek Cypriots. He rejects the Turkish argument that the dispatch of fighter jets to the occupied territories aims to protect Turkish Cypriots, characterizing it as a “frenzied political deception”. The author concludes that Cyprus, as European territory, is now part of European security and that Turkey has no reason to intervene.
