'Εχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας, αυτός ο πόλεμος δεν θα τελειώσει γρήγορα και αυτό το βλέπουν και το καταλαβαίνουν πλέον όλοι, εκτιμά ο Διεθνολόγος Δημοσθένης Δημόπουλος ο οποίος μίλησε στο ΚΥΠΕ. Αναφέρει επίσης ότι ο μεγάλος κερδισμένος φαίνεται να είναι η Ρωσία.
Ο κ. Δημόπουλος ανέφερε πως οι Ιρανοί δεν έχουν καμία διάθεση για διαπραγματεύσεις με τους Αμερικανούς τους οποίους δεν εμπιστεύονται πλέον, γιατί και στον προηγούμενο πόλεμο χρησιμοποίησαν ως προκάλυμμα τις διαπραγματεύσεις για να αιφνιδιάσουν το Ιράν.
"Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη από τη μια πλευρά και οι Ισραηλινοί από την άλλη δεν έχουν καμία διάθεση να σταματήσουν τον πόλεμο ή να διαπραγματευθούν και στόχος τους είναι να εξοντωθεί το καθεστώς με κάθε τρόπο και ανεξαρτήτως κόστους", εξηγεί.
Προσθέτει ότι ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τη δεδομένη στιγμή όταν ξεκινούσε τον πόλεμο δεν φαίνεται να είχε πλήρη επίγνωση της κατάστασης γιατί ήταν και επηρεασμένος από την επιτυχία στη Βενεζουέλα.
"Θα πίστευε μάλλον ότι θα εξόντωνε τον Χαμενεί και το καθεστώς θα κατέρρεε ως πύργος από τραπουλόχαρτα και ο κόσμος θα ξεσηκωνόταν. Θα ήθελε να κέρδιζε γρήγορα τον πόλεμο αλλά δεν βλέπω πως αυτό θα συμβεί με όλες αυτές τις παραμέτρους και ενόψει ενδιάμεσων εκλογών και με προβληματικά τα ποσοστά του", αναφέρει.
Για το καταπόσο οι χερσαίες επιχειρήσεις είναι εφικτές εξηγεί ότι αυτό είναι ένα σενάριο εξίσου προβληματικό. Εξηγεί ότι ίσως αυτή τη στιγμή να αποδυναμώνεται το Ιράν γιατί καταστρέφονται εκτοξευτές πυραύλων και υπάρχουν εκτεταμένες ζημιές σε υποδομές "αλλά βλέπουμε ότι έχει αποθέματα και θέλει να αυξήσει το κόστος για τους Αμερικανούς και τους συμμάχους τους".
Προσθέτει ότι είναι δύσκολη μια χερσαία επιχείρηση λόγω μορφολογίας στο Ιράν με τεράστιες οροσειρές και ερήμους "και για να γίνει θα πρέπει να είναι μικρό και στοχευμένο κτύπημα".
"Ίσως εάν καταλάβουν ένα από τα νησιά του Περσικού Κόλπου όπου από εκεί γίνεται μεγάλος μέρος της προμήθειας ιρανικού πετρελαίου, το νησί Κάργκ. Κτυπώντας αυτό το νησί ασκούν πίεση στο καθεστώς γιατί ασκείται πίεση στην οικονομία. Το δεύτερο σενάριο και πολύ πιο δύσκολο εξίσου είναι να έχουμε μια χερσαία επιχείρηση από πολλές πλευρές και αυτό σημαίνει ότι γειτονικές χώρες, συμμαχικές των ΗΠΑ, θα εμπλακούν και αυτό σημαίνει αυτόματα μεγαλύτερη γενίκευση", εξηγεί.
Ο κ. Δημόπουλος εκτιμά ότι το βασικό πρόβλημα είναι εάν αυτές οι δυνάμεις στην περιοχή έχουν τη δυνατότητα να κάνουν μια τέτοια επιχείρηση όπου πχ. το Αζερμπαιτζάν δεν εκτιμά ότι θα ήθελε να εμπλακεί και δεν είναι βέβαιο και τι έχει να κερδίσει.
"Ίσως η Σαουδική Αραβία να έχει συμφέρον ως αντίπαλο δέος αλλά αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο. Σε μια γενικευμένη σύγκρουση και αν έχουμε και περισσότερες αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή αυτό ανοίγει το παράθυρο και για άλλους δρώντες. Μην ξεχνάμε επίσης ότι οι ΗΠΑ θέλουν να ανατρέψουν και το καθεστώς στην Κούβα, είναι ο πόλεμος τους με τα καρτέλ ναρκωτικών, είναι και το μέτωπο της Κολομβίας, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η κρίση Πακιστάν-Αφγανιστάν", εξηγεί.
Ο κ. Δημόπουλος ανέφερε ότι η στάση του Τραμπ ως ειρηνοποιός κράτησε ουσιαστικά ένα χρόνο όταν δεν πήρε το νόμπελ Ειρήνης και θεωρούσε ότι με τα οικονομικά εργαλεία θα μπορούσε να αναγκάσει τους υπόλοιπους να υποκύψουν όπως έγινε με μικρές, αδύναμες χώρες.
"Δεν του βγήκε και αναγκάστηκε σε υποχώρηση. Πίστευε ότι με γρήγορα χειρουργικά κτυπήματα όπως στη Βενεζουέλα θα τελείωνε αλλά δεν του βγήκε, του βγήκε ίσως στο προηγούμενο κτύπημα των δώδεκα ημερών στο Ιράν, αλλά το Ιράν είναι μεγαλύτερη χώρα με πολύ καλύτερη οργάνωση και είχε χρόνια ολόκληρα να οργανωθεί . Το Ιράν δεν είναι Βενεζουέλα", αναφέρει.
Επίσης, προσθέτει, το κτύπημα κατά της ηγεσίας δεν επηρέασε καθόλου το καθεστώς και ενώ ο Τραμπ πίστευε ότι το καθεστώς θα κατέρρεε και θα έβγαινε στους δρόμους, αυτό δεν έγινε. Εξηγεί επίσης ότι έχασε το ηθικό πλεονέκτημα όταν το πρώτο κιόλας κτύπημα ήταν στο σχολείο με 170 κορίτσια νεκρά.
Εξηγεί επίσης ότι το Ιράν έχει σημασία για την Κίνα και ίσως οι ΗΠΑ να πίστευαν ότι ένα κτύπημα στο Ιράν σου αφήνει κέρδη έναντι του πρώτου εν δυνάμει εχθρού σου "αλλά αυτό το κτύπημα δεν έχει να κάνει με την Κίνα αυτή καθ' αυτή αλλά είναι ένα επιπρόσθετο κέρδος".
Αναφορικά με την κοινή γνώμη σε ΗΠΑ και Ισραήλ αναφέρει ότι ένα μεγάλο ποσοστό στο Ισραήλ είναι υπέρ και "θέλει να "καθαρίσει" με το Ιράν αλλά αυτό δεν ισχύει τόσο για τις ΗΠΑ".
Ο κ. Δημόπουλος θεωρεί εξάλλου ότι ο μεγάλος κερδισμένος αυτή τη στιγμή είναι η Ρωσία, γιατί πλέον μπορούν χώρες να παρακάμπτουν κυρώσεις για πετρελαϊκά προϊόντα για να συγκρατηθούν οι τιμές με εντολές Τραμπ και γιατί η Δύση ολόκληρη έχει στραμμένη την προσοχή της στην Μέση Ανατολή και η Ουκρανία μπήκε σε δεύτερο ρόλο. "Είναι και οι σχέσεις της με την Κίνα και οι πωλήσεις πετρελαίου στην Κίνα ως ο μόνος και μεγαλύτερος προμηθευτής άρα ενισχύεται ο ρόλος της", εξηγεί
Αναφέρει τέλος ότι ναι μεν είναι απομακρυσμένο σενάριο αλλά είναι στο τραπέζι το σενάριο και ενός κτυπήματος με τακτικά πυρηνικά όπλα από το Ισραήλ. Θα πρόκειται, εξήγησε, για ένα στοχευμένο κτύπημα σε βάσεις και σε υποδομές χωρίς βεβαίως να εξαϋλώσουν πόλεις. "Δεν παύει όμως να είναι μια έκνομη πράξη που θα προκαλέσει τεράστια διεθνή κατακραυγή", κατέληξε.
Διαβάστε επίσης: Ντόναλντ Τραμπ: Θέλει να «χτυπήσει πολύ σκληρά το Ιράν» την επόμενη εβδομάδα
Πηγή: ΚΥΠΕ
Analysis: 'Long Road Ahead in the War - Russia the Big Winner'
International Relations expert Demosthenes Dimopoulos estimates that the war will not end soon and that Russia is the big winner. He points out the lack of trust between Iran and the US, as well as Israel's uncompromising stance. Mr. Dimopoulos notes that former President Trump did not fully understand the situation when the war began, influenced by previous successes. He also examines the possibility of ground operations in Iran, considering it difficult due to the country's terrain, but not impossible, with a possible target being an island in the Persian Gulf. Finally, he emphasizes that a generalized conflict would require the participation of neighboring countries and could open the door for other actors, while also mentioning other fronts that occupy the US, such as Cuba, drug cartels, Ukraine, and the Pakistan-Afghanistan crisis.
