Will the Western Camp Split in Two?

Ήταν αρκετά σαφής χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απαντώντας σε ερωτήσεις για τη νέα αμερικανόφερτη κρίση στην Ευρώπη, με τους δασμούς που απειλεί να επιβάλει ο Τραμπ σαν τιμωρία σε έξι χώρες-μέλη της ΕΕ, καθώς επίσης στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Νορβηγία.
Είπε, πρώτον: Η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία των κρατών είναι αδιαπραγμάτευτη και ισχύει και στην παρούσα φάση.
– Άρα, η Γροιλανδία δεν παζαρεύεται, κ. Τραμπ και να μας συγχωρείτε.
Και είπε, δεύτερον: Για όλα τα θέματα, η θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι ότι πρέπει να αφήσουμε τη διπλωματία να φέρει αποτελέσματα και ακολούθως, αναλόγως των εξελίξεων και των αποτελεσμάτων, να παρθούν οι σχετικές αποφάσεις.
– Πιθανότατα, η Κύπρος την Πέμπτη, στο έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, θα ταχθεί στο πλευρό των κρατών-μελών που δεν ευνοούν μετωπική σύγκρουση με τις ΗΠΑ, ούτε λήψη σκληρών δασμολογικών μέτρων, αλλά ζητούν διπλωματικό διάλογο για αναστολή της απόφασης Τραμπ να αυξήσει τους δασμούς, με αφορμή την στάση των οκτώ χωρών αναφορικά με τη Γροιλανδία.
Το θέμα όμως δεν είναι μόνο δασμολογικό – οικονομικό, είναι γεωπολιτικό και είναι και ενδοΝΑΤΟϊκό. Και με τον αλλοπρόσαλλο Τραμπ κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι εξέλιξη θα έχει αυτή η κρίση. Και έχει δίκαιο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης όταν επισημαίνει πως η σύγκληση έκτακτου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και μάλιστα με φυσική παρουσία και όχι με τηλεδιάσκεψη, όπως έχει γίνει πολλές φορές σε προηγούμενες περιπτώσεις, δείχνει τη σοβαρότητα του θέματος για την ΕΕ.
Και δεδομένης αυτής της σοβαρότητας και των αντικρουόμενων θέσεων που υπάρχουν εντός της Ένωσης, με τη Γαλλία να πρωτοστατεί για επιθετικά δασμολογικά αντίποινα στον Τραμπ, η θέση της Κύπρου να δοθεί χώρος στη διπλωματία δεν θα περάσει απαρατήρητη.
Από την άλλη, οι εκτιμήσεις αναλυτών και ξένων πρακτορείων συγκλίνουν πως την επιλογή της διπλωματίας και του διαλόγου, αντί σκληρών οικονομικών μέτρων κατά των ΗΠΑ, την υιοθετεί για την ώρα η πλειοψηφία των κρατών. Και όλα είναι πιο απλά όταν κινείσαι στο πλειοψηφικό ρεύμα. Αν θεωρήσουμε δεδομένο πως εν τέλει η ΕΕ θα αποφύγει, σε αυτή τη φάση, τη χρήση του πολυδιαφημισμένου «εμπορικού μπαζούκας», που δεν χρησιμοποιήθηκε ακόμα έναντι κανενός και θα επιλέξει τον δρόμο του διαλόγου, θα πρέπει να αναμένουμε να δούμε πώς θα ανταποκριθεί ο Τραμπ. Θα μπει σε διάλογο με την ΕΕ για να αποσύρει τους νέους επιλεκτικούς δασμούς ή θα επιμείνει να ζητά τη συνθηκολόγηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την παράδοση της Γροιλανδίας στην αφεντιά του;
Αν γίνει το δεύτερο, η Προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από την Κυπριακή Δημοκρατία θα εξελιχθεί σε έναν επώδυνο μπελά και πολύ πιθανό τα έκτακτα Συμβούλια, με φυσική παρουσία, να γίνουν ρουτίνα το επόμενο διάστημα. Και οι θέσεις αρχών που ορθώς εξέφρασε χθες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ίσως να μην είναι αρκετές ή πλήρως αρεστές σε κάποιους από τους εταίρους μας.
Ούτε μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, σε περίπτωση που ο Τραμπ επιμείνει σε τιμωρητικά μέτρα και στην αξίωση για «αγορά» της Γροιλανδίας με τη συναίνεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η σημερινή πλειοψηφία υπέρ της διπλωματικής διαχείρισης να ανατραπεί. Και να οδεύσουμε θέλοντας και μη προς μετωπική σύγκρουση.
Όταν ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επέλεγε την ανεπιφύλακτη πρόσδεση στο δυτικό στρατόπεδο, κανένας δεν μπορούσε να προβλέψει πως αυτό το στρατόπεδο θα μπορούσε να μοιραστεί στα δύο, με τους Ευρωπαίους εταίρους μας -τους περισσότερους έστω- στο ένα και τις Ηνωμένες Πολιτείες στο άλλο.