Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν ο Αμερικανός πρόεδρος δώσει νέα παράταση για τις ειρηνευτικές συνομιλίες, έχοντας την πίεση διαφόρων παραγόντων εντός κι εκτός των τειχών των ΗΠΑ
Καθώς όλοι προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τις διαρκείς, διαδοχικές, αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ σχετικά με το μέλλον του πολέμου στο Ιράν, είναι προφανές ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι που υποχρέωσαν τον πρόεδρο των ΗΠΑ να υπαναχωρήσει από το τελεσίγραφο του Σαββάτου και να δώσει νέα παράταση πέντε ημερών στις υποτιθέμενες ειρηνευτικές συνομιλίες με το Ιράν.
Ένα εικοσιτετράωρο μετά, και ενώ οι χρηματαγορές, αλλά και η τιμή του πετρελαίου ανεβοκατέβαιναν με εντυπωσιακό ρυθμό, η είδηση την οποία πιθανώς εσπευσμένα έδωσε ο Ντόναλντ Τραμπ για πολύ καλές συνομιλίες με το Ιράν και για αναστολή επιθέσεων σε ενεργειακές υποδομές της χώρας μέχρι την Παρασκευή, δεν φαίνεται να επιβεβαιώνεται, τουλάχιστον από το Ιράν. Το μόνο που έχει επιβεβαιωθεί είναι ότι υπήρξαν κρούσεις από τις ΗΠΑ για επαφή με την Τεχεράνη, αλλά τίποτε περισσότερο.
Ακόμη, δε, κι αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες ότι επιδιώκεται συνάντηση στο Ισλαμαμπάντ με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο Βανς και τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου Μοχάμαντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, είναι προφανές ότι δύσκολα μπορεί να καταλήξουν σε συμφωνία, καθώς οι όροι που θέτουν οι δύο πλευρές δεν έχουν αλλάξει από την έναρξη του πολέμου.
Και σε όσα σενάρια διοχετεύθηκαν στα διεθνή μέσα ενημέρωσης, δεν διαφαίνεται κάποια προσέγγιση, ούτε ακόμη για το σημαντικό διακύβευμα της πλήρους και ελεύθερης αποκατάστασης της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Για το βήμα πίσω, που φαίνεται να έκανε το πρωί της Δευτέρας ο Τραμπ, υπάρχουν πολλοί λόγοι που πιθανόν τον υποχρέωσαν να «θάψει» το τελεσίγραφο και να δώσει χρονική παράταση, ώστε να δοθεί χώρος στη διπλωματία.
Λάθος υπολογισμοί της διάρκειας του πολέμου από τις ΗΠΑ
Οι ΗΠΑ, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, ξεκινώντας έναν τέτοιο πόλεμο, προφανώς δεν είχαν υπολογίσει σωστά τη διάρκειά του και κυρίως είχαν παραβλέψει κρίσιμους παράγοντες, όπως το ενδεχόμενο να πληγούν υποδομές στις χώρες του Κόλπου, κρίσιμες όχι μόνο για τις ίδιες αλλά και για την παγκόσμια ενεργειακή ασφάλεια και την οικονομία.
Επίσης, δεν είχε υπολογιστεί πλήρως ο κίνδυνος οριστικού κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ, παρά το γεγονός ότι σε όλα τα σενάρια πολέμου με το Ιράν αυτό αποτελούσε έναν υπαρκτό κίνδυνο.
Τα σενάρια για παρέμβαση των ΗΠΑ με στόχο το άνοιγμα των Στενών είναι υψηλού ρίσκου και προϋποθέτουν ακόμη και χερσαία εμπλοκή, κάτι που είναι εξαιρετικά «τοξικό» για την αμερικανική κοινή γνώμη και ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια χωρίς τέλος εμπλοκή στο ιρανικό έδαφος.
Παράγοντες και στο εσωτερικό
Υπάρχουν όμως και ορισμένοι άλλοι παράγοντες που αφορούν το εσωτερικό των ΗΠΑ και υποχρέωσαν τον Ντόναλντ Τραμπ σε αυτή τη «στροφή».
Το Πεντάγωνο ζήτησε επιπρόσθετο προϋπολογισμό 200 δισ. δολαρίων, γεγονός που προκαλεί σοκ στην κοινή γνώμη στις ΗΠΑ, ενώ είναι αμφίβολο αν θα εξασφαλίσει την έγκριση του Κογκρέσου. Το κόστος για τις ΗΠΑ είναι ήδη μεγάλο και έχει ξεπεράσει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ μια περαιτέρω κλιμάκωση θα εκτοξεύσει ακόμη περισσότερο αυτά τα ποσά.
Η FED διατήρησε τα επιτόκια στο 3,7% και αναθεώρησε την πρόβλεψή της για τον πληθωρισμό από το 2,5% στο 2,7%. Και φυσικά υπάρχουν και οι ενδιάμεσες εκλογές, καθώς η αύξηση της τιμής της βενζίνης στα πρατήρια στις ΗΠΑ ακυρώνουν κάθε αφήγημα του προέδρου Τραμπ εν όψει των Ενδιάμεσων Εκλογών του Νοεμβρίου.
Ο γρίφος με τα Στενά του Ορμούζ
Για την επιχείρηση ανοίγματος των Στενών του Ορμούζ υπήρξε αποστασιοποίηση από όλους τους εταίρους και συμμάχους των ΗΠΑ, παρά την έκκληση, συνοδευόμενη από απειλές του προέδρου Τραμπ, ακόμη και οι χώρες που υπέγραψαν την κοινή δήλωση εμφανίζονται πρόθυμες να συμβάλουν περισσότερο σε επίπεδο διακηρύξεων παρά επί του πεδίου.
Ήδη έχουν πληγεί 40 ενεργειακές υποδομές στην περιοχή, σε εννέα χώρες, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασε ο επικεφαλής της Διεθνούς Επιτροπής Ενέργειας Φ. Μπιρόλ, ο οποίος έκανε λόγο για μια ενεργειακή κρίση που ξεπερνά ακόμη και τα δύο σοκ της δεκαετίας του ’70. Σε αυτήν πρέπει να συνυπολογιστούν και οι συνέπειες από τον περιορισμό στις εξαγωγές λιπασμάτων αλλά και ηλίου από τις χώρες του Κόλπου, που απειλούν την παγκόσμια γεωργία, την υψηλή τεχνολογία και τις
εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης.
Ελλείψεις σε LNG στη Ταϊβάν
Ένας ακόμη σημαντικός παράγοντας, όπως σημειώνουν αμερικανικά ΜΜΕ, είναι ότι η διατάραξη της ομαλής ροής ενέργειας από τον Περσικό Κόλπο θα προκαλέσει ελλείψεις LNG σε χώρες όπως η Ταϊβάν, η οποία διαθέτει αποθέματα μόνο για λίγες εβδομάδες, ενώ έχουν διακοπεί από το Κατάρ και οι εξαγωγές ηλίου, που είναι απαραίτητο για την παραγωγή
ημιαγωγών.
Η Ταϊβάν είναι παγκόσμιος ηγέτης στην παραγωγή ημιαγωγών, ελέγχοντας πάνω από το 60% της παγκόσμιας παραγωγής και πάνω από το 90% των πιο προηγμένων τσιπ. Η κυρίαρχη εταιρεία στον τομέα, η TSMC, προειδοποίησε για τις σοβαρές συνέπειες που θα έχει η διατήρηση αυτών των διαταραχών στην τροφοδοσία με ενέργεια και πρώτες ύλες.
Κανείς δεν γνωρίζει πώς θα αντιδράσει ο πρόεδρος Τραμπ την Παρασκευή, όταν εκπνεύσει η προθεσμία που έδωσε προκειμένου να γίνουν «συνομιλίες» με το Ιράν, και εάν, εφόσον υπάρξει αδιέξοδο, θα επαναφέρει το τελεσίγραφο του περασμένου Σαββάτου, ενώ οι αγορές θα έχουν κλείσει και στην περιοχή θα έχει αφιχθεί η δύναμη των πεζοναυτών που κατευθύνεται εκεί, για την περίπτωση που απαιτηθεί χερσαία επέμβαση.
Ή αν θα προτείνει τελικά μια ακόμη παράταση, η οποία θα προσφέρει λίγο ακόμη χρόνο στην Τεχεράνη και θα τον διευκολύνει να αποφύγει μια επικίνδυνη κλιμάκωση.
Πηγή: Πρώτο Θέμα
What Trump Will Do When the Deadline for Iran Expires. Scenarios for the Future of the War
As the international community tries to decode Donald Trump's statements about the war in Iran, it is clear that there are many factors that have led him to give a new extension to peace talks. The US appears to have underestimated the duration of the war and its potential consequences, such as disruption to energy security and the possibility of closing the Strait of Hormuz. The initial US assessment of the war proved incorrect, as they had not foreseen Iran's resistance and the potential consequences for Gulf countries. The possibility of closing the Strait of Hormuz is a significant risk, while a ground intervention would be extremely dangerous and unacceptable to American public opinion. In addition, the Pentagon has requested an additional budget of $200 billion, which is causing concern among the American public. There are also internal pressures and disagreements about the strategy to be followed. The situation remains uncertain and diplomacy appears to be the only way out, although the terms set by both sides remain unchanged. Despite efforts for dialogue, no approach is apparent, even on issues such as restoring navigation in the Strait of Hormuz. The outcome of the crisis remains unclear and depends on the decisions of Donald Trump and the ability of the parties involved to find a diplomatic solution.
