Videogate: The Paranoia of the Presidential Palace and its Inner Circle

Το Προεδρικό κατέβαλε μεγάλες προσπάθειες για να πείσει ότι το βίντεο αποτελεί υβριδική επίθεση κατά της Κύπρου από ξένο κράτος, αφήνοντας να νοηθεί ότι πίσω από όλο αυτό βρίσκεται η Ρωσία. Υπήρξαν διαρροές από το Προεδρικό και διάφορες προσπάθειες από άτομα που πρόσκεινται στον Πρόεδρο να πείσουν τους πολίτες ότι δεν είναι τυχαίο το timing της κυκλοφορίας του βίντεο, φωτογραφίζοντας την παρουσία του Προέδρου της Ουκρανίας στην πρόσφατη τελετή ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ.
Κανείς μέχρι στιγμής δεν έχει αδιάσειστα στοιχεία για να υποστηρίξει μετά βεβαιότητας αυτό το σενάριο. Είναι ένα σενάριο που μένει να αποδειχθεί και είναι άγνωστο εάν θα τεκμηριωθεί ποτέ αυτός ο ισχυρισμός. Με λίγα λόγια, είναι το αφήγημα του Προεδρικού, το οποίο προσπαθεί να επιστρατεύσει τον πατριωτισμό, εφαρμόζοντας τη στρατηγική της παράνοιας για να στρέψει τα βλέμματα αλλού. Δηλαδή, οι πολίτες να μην ασχοληθούν με όσα έχουν δει στο βίντεο αλλά να νιώσουν ότι δέχονται επίθεση από τον δημιουργό του βίντεο και έτσι να απορρίψουν το περιεχόμενο χωρίς δεύτερη σκέψη.
Αυτό το αφήγημα δεν μπορεί να σταθεί στη λογική διότι ο Πρόεδρος της Ουκρανίας τα τελευταία χρόνια ταξίδεψε σε όλες τις χώρες της Δύσης και κανένα βίντεο δεν ακολούθησε την επίσκεψή του. Όπως και την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης έχουν αναλάβει εκ περιτροπής όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ και κανένα παρόμοιο βίντεο δεν κυκλοφόρησε σε αυτές τις χώρες. Μόνο στην Κύπρο συνέβη αυτό και ο λόγος είναι απλός. Οι δημιουργοί του βίντεο βρήκαν άτομα της εξουσίας και του περίγυρου, τα οποία μίλησαν χωρίς κανέναν ενδοιασμό για ορισμένες πρακτικές που ακολουθούνται στην Κύπρο σε σχέση με την προεκλογική εκστρατεία και τις ξένες επενδύσεις.
Εάν αυτές οι πρακτικές, που περιγράφονται στο βίντεο, συνιστούν ποινικό αδίκημα, τότε, θα πρέπει να γίνει διερεύνηση και να αποδοθούν ευθύνες. Αυτό είναι δουλειά των αρμόδιων Αρχών και θα φανεί στην πορεία εάν τελικά λειτουργούν οι θεσμοί στη χώρα μας. Όμως παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον ο τρόπος που προσπαθεί να δικαιολογήσει την κατάσταση ο περίγυρος του Προεδρικού. Θυμίζει δικτατορικά καθεστώτα η επιχειρηματολογία τους. Την κατασκευή αόρατου ή ορατού εχθρού και τη δημιουργία παρανοϊκού κλίματος. Αυτή είναι η κλινική περίπτωση της παράνοιας, να νιώθεις δηλαδή ότι σε καταδιώκουν και να βυθίζεσαι στην τρέλα ενός μύθου για το δικό σου μεγαλείο. Είμαστε τόσο σπουδαίοι που δεχόμαστε υβριδικό πόλεμο από μεγάλες δυνάμεις.
Είναι παράνοια να το πιστεύεις αυτό διότι ακόμη δεν έχουμε ενώπιόν μας αδιάσειστα στοιχεία για να υποστηρίξουμε αυτή την ερμηνεία και αγνοούμε το ενδεχόμενο ο δημιουργός του βίντεο να έχει άλλους σκοπούς, άσχετους με τον ανταγωνισμό και τη σύγκρουση των κρατών. Αλλά βολεύει η συλλογική παράνοια το Προεδρικό διότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες τις οποίες πρέπει να αναλάβουν κάποιοι. Πολιτικές ευθύνες αναλαμβάνονται μόνο σε υγιή πολιτικά συστήματα και όταν οι κοινωνίες δεν πέφτουν θύμα προπαγάνδας του συστήματος εξουσίας. Όταν πολιτικές ηγεσίες δεν καταφεύγουν σε νοσηρές άμυνες, αρνούμενες να αναγνωρίσουν την πραγματικότητα.