Turkish Expansionism Disguised as Peacemaking

Η ΤΟΥΡΚΙΑ δεν έχει βλέψεις στα εδάφη κανενός, δήλωσε προ ημερών ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το ανέφερε τούτο περιγράφοντας το όραμα του για τη «Γαλάζια Πατρίδα», που συνιστά ένα επεκτατικό σχεδιασμό. Το ανέφερε τούτο σε ομιλία του στην τελετή τελετή παράδοσης του μη επανδρωμένου, οπλισμένου, επιθετικού σκάφους του τουρκικού ναυτικού «SANCAR». Περαιτέρω, η Άγκυρα ενισχύεται σε διάφορα άλλα επίπεδα, όπως είναι η πολεμική αεροπορία.
Ο ΡΕΤΖΕΠ Ταγίπ Ερντογάν δεν απευθυνόταν προφανώς στο εσωτερικό του ακροατήριο, αλλά σε τρίτους. Ενδεχομένως στους Αμερικανούς. «Θα ήθελα να επαναλάβω σήμερα ένα θέμα που έχω αναφέρει σε διάφορες περιπτώσεις. Δεν έχουμε βλέψεις σε μια σπιθαμή εδάφους κανενός. Ποτέ δεν επιδιώκουμε δύναμη και επιρροή με βάση την κυριαρχία». Ποιος τον πιστεύει άραγε;
ΔΕΝ έχει, όπως σημειώνει, βλέψεις στα εδάφη άλλης χώρας. Το λέει αλλά ξέρει πως τούτο σε καμία περίπτωση δεν ισχύει. Τι γυρεύουν στην Κύπρο τα τουρκικά στρατεύματα; Γιατί από το 1974 και εντεύθεν κατέχει, διά της ισχύος, εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και στο Αιγαίο; Η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας που αποσκοπεί; Στην αρπαγή θάλασσας και εδαφών; Αν όχι, γιατί συντηρεί αυτή την ένταση και την αμφισβήτηση για δεκαετίες;
Η ΚΑΤΟΧΙΚΗ Τουρκία έχει μονίμως επεκτατικές βλέψεις. Και δεν περιορίζεται στην περιοχή της, αλλά επεκτείνεται και σε άλλες περιοχές του πλανήτη, όπως είναι η Αφρική. Στη αφρικανική ήπειρο, η Άγκυρα υιοθετεί ήπια πολιτική επέκτασης. Παρουσιάζεται να εδραιώνεται σε χώρες και περιοχές μέσα από οικονομικές επενδύσεις, «φιλανθρωπίες», και χορηγίες γενικά.
Η ΑΓΚΥΡΑ είναι μια επεκτατική δύναμη, που δεν λειτουργεί στη βάση του διεθνούς δικαίου. Και αυτή διαχρονική στάση και συμπεριφορά της, που είναι διαχρονική, δεν ενοχλεί σχεδόν κανένα, πλην βεβαίως την Ελλάδα και την Κύπρο.
ΔΕΝ τους ενοχλεί επειδή δεν τους επηρεάζει. Προς το παρόν. Γιατί και κάποιες χώρες, όπως το Ισραήλ για παράδειγμα, που βρίσκονται σήμερα απέναντι στην Άγκυρα, κάποτε είχαν συμπορευθεί. Και τότε, που συμπορεύονταν, δεν υπήρχε αντίδραση στην τουρκική συμπεριφορά. Έτσι λειτουργούν οι διεθνείς σχέσεις και τα συμφέροντα, που αλλάζουν αναλόγως των συγκυριών και των εξελίξεων.
Ο ΤΟΥΡΚΟΣ Πρόεδρος συνήθως δεν κρύβεται σε ό,τι αφορά τις επιδιώξεις της χώρας του. Κάποιο προφανώς λόγο έχει για να λειτουργεί σήμερα με δήθεν ήπιο τρόπο.
Η ΟΥΣΙΑ είναι πως η Τουρκία και ο Ερντογάν δεν κρίνονται από μια δήλωση, αλλά από τη συμπεριφορά τους έναντι τρίτων κρατών. Αλλά και από τη συμπεριφορά του καθεστώτος έναντι των πολιτών του, των μειονοτήτων.