Trump Doesn't Back Machado - 'A Good Woman But Can't Lead'

Με τον Νικολάς Μαδούρο, αλλά και τη σύζυγό του, στα χέρια της αμερικανικής Δικαιοσύνης, η Βενεζουέλα γρήγορα κάλυψε το κενό στην κορυφή της εξουσίας στη χώρα, αναθέτοντας καθήκοντα προέδρου στην ως χθες αντιπρόεδρο και «δεξί χέρι» του Μαδούρο, Ντέλσι Ροντρίγκες.
Η λύση ήταν αυτή που προέβλεπαν οι -τόσο ταλαιπωρημένοι από την μακρά ηγεσία του Μαδούρο και του Ούγκο Τσάβες- θεσμοί στη χώρα. Όσοι περίμεναν ή έλπιζαν σε ραγδαίες αλλαγές μάλλον διαψεύστηκαν. Μεταξύ τους θα ήταν όσοι θα ανάμεναν ο Λευκός Οίκος θα τασσόταν με την ηγέτιδα της αντιπολίτευσης και πρόσφατα βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο.
Πριν ακόμη λάβει χώρα η αμερικανική επιχείρηση τα ξημερώματα του Σαββάτου 3 Ιανουαρίου, ο Λευκός Οίκος είχε πάρει την απόφαση να μην στηρίξει τη Ματσάδο, γράφουν οι New York Times σε ρεπορτάζ για το παρασκήνιο αυτής της επιλογής.
«Είναι πολύ καλή γυναίκα, αλλά θα είναι πολύ δύσκολο να είναι ηγέτης, δεν τη σέβονται», έλεγε ο Ντόναλντ Τραμπ το Σαββατοκύριακο. Ο Αμερικανός πρόεδρος τόνιζε με αυτόν τον τρόπο ότι η Ματσάδο δεν έχει ισχυρά ερείσματα ούτε μεταξύ των πολιτικών, αλλά ούτε και μεταξύ της επιχειρηματικής τάξης που είχε διαμορφώσει μια κάποια σχέση ισορροπίας με τον Μαδούρο.
Διαβάστε επίσης: Στη διαβόητη φυλακή του Μπρούκλιν ο Μαδούρο-Δηλώνει «αιχμάλωτος πολέμου»
Για την ίδια τη Ματσάδο η απόφαση ήταν γροθιά στο στομάχι, το τελευταίο χτύπημα σε μια πολύμηνη προσπάθεια να προσεταιριστεί τον Τραμπ και τον κύκλο των αξιωματούχων του – και είναι αλήθεια ότι μερικές φορές υπερέβαλε εαυτόν, όπως όταν του αφιέρωσε το Νόμπελ Ειρήνης.
Στην πραγματικότητα τα σύννεφα στη σχέση της Ματσάδο με την Ουάσινγκτον είχαν αρχίσει να μαζεύονται εδώ και μήνες.
Τον περασμένο Ιανουάριο ο απεσταλμένος του Τραμπ Ρίτσαρντ Γκρένελ επισκέφτηκε το Καράκας και ζήτησε να τη συναντήσει, αλλά και να του παραδώσει μια λίστα με πολιτικούς κρατούμενους για απελευθέρωση. Παρά τις υποσχέσεις των ΗΠΑ για την ασφάλειά της, ούτε συναντήθηκε με τον Γκρένελ (έγινε πάντως ένα τηλεφώνημα σε καλό κλίμα) ούτε λίστα έδωσε, πιθανόν για να μην φανεί ότι ευνοεί κάποια πρόσωπα έναντι άλλων.
Οι ασαφείς σχεδιασμοί της για την επόμενη ημέρα επίσης ενόχλησαν την Ουάσινγκτον, όπως και οι ανακριβείς εκτιμήσεις ότι ο Μαδούρο και το καθεστώς του είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης.
Αλλά με τη σειρά της η Ματσάδο ήταν ενοχλημένη για το ότι ο Γκρένελ δεν είχε αποκαλέσει ανοιχτά τον Μαδούρο παράνομο ηγέτη.
Ο Τραμπ, γράφουν ακόμη οι New York Times, πείστηκε τελικά από ανώτατους αξιωματούχους, όπως ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ότι αν οι ΗΠΑ στήριζαν ανοιχτά την αντιπολίτευση, η Βενεζουέλα θα αποσταθεροποιούταν ακόμη περισσότερο. Αυτό, έλεγαν ακόμη, θα απαιτούσε και ενισχυμένη στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ.
Η αποξενωμένη Ματσάδο
Στην πράξη η Ματσάδο πλήρωσε την στρατηγική απόλυτης άρνησης να συνδιαλαγεί με τον Μαδούρο που, παρά το ότι είχε απήχηση σε μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης στη χώρα, την εμπόδισε να «χτίσει» ευρύτερες συμμαχίες που θα την έφερναν πιο κοντά στην εξουσία.
Ελάχιστα χρήσιμες στάθηκαν και οι σχέσεις της Ματσάδο με το Ρεπουμπλικανικό κόμμα στις ΗΠΑ, ειδικά μετά την άνοδο του Τραμπ που περιόρισε δραματικά τον ρόλο της ιδεολογίας.
Εν τω μεταξύ, η απόφαση της Ματσάδο να στηρίξει ολόθερμα το ενδεχόμενο κυρώσεων κατά της Βενεζουέλας ψύχρανε τις σχέσεις της με την επιχειρηματική ελίτ που είχε συμβιβαστεί με τον Μαδούρο και το καθεστώς του. Μέτωπο άνοιξε και με την κοινωνία των πολιτών η οποία επιχειρούσε να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής στη χώρα. Αντίθετα, η Ματσάδο έμοιαζε να απηχεί τις απόψεις όσων Βενεζουαλάνων ζουν στο εξωτερικό παρά όσους ακόμη ζουν εκεί.
Όλα αυτά ενώ οι «ύμνοι» προς τον Τραμπ και οι σιωπή για τις αποφάσεις του συνεχίζονταν χωρίς αλλαγή από την πλευρά της Ματσάδο. Όπως αποδείχτηκε, χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα.
Πηγή: Πρώτο Θέμα