Three Years Since Tempi: A Chronicle of the Tragedy and the 57 Lives Lost

Τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 28 Φεβρουαρίου, από τη νύχτα που Ελλάδα και Κύπρος βυθίστηκαν στο πένθος. Η σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, με 57 νεκρούς, παραμένει μια ανοιχτή πληγή στη συλλογική μνήμη.
Δεν ήταν μόνο οι ανθρώπινες ζωές που χάθηκαν. Εκείνη η νύχτα κλόνισε βαθιά το αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης των πολιτών, μετατρέποντας ένα ταξίδι ρουτίνας σε εθνική τραγωδία. Το αίτημα για δικαιοσύνη εξακολουθεί να συνοδεύει κάθε αναφορά στο δυστύχημα.
Το χρονικό
Ήταν 23:21 το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 όταν ο χρόνος «πάγωσε» για 57 ανθρώπους. Λίγα λεπτά πριν, δύο αμαξοστοιχίες κινούνταν στην ίδια γραμμή, σε αντίθετες κατευθύνσεις, χωρίς επιβάτες και προσωπικό να γνωρίζουν τον κίνδυνο. Για περίπου έντεκα λεπτά διένυσαν την ίδια τροχιά, μέχρι τη μοιραία σύγκρουση.
Η επιβατική αμαξοστοιχία Hellenic Train Intercity 62, με περισσότερους από 350 επιβάτες, κυρίως φοιτητές που επέστρεφαν στη Θεσσαλονίκη, συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία κοντά στον οικισμό Ευαγγελισμός, έξω από τη Λάρισα.
Η σύγκρουση ήταν σφοδρή. Τα πρώτα βαγόνια καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ η φωτιά που ακολούθησε δυσχέρανε τις προσπάθειες διάσωσης. Επιβάτες προσπαθούσαν να απεγκλωβιστούν, σπάζοντας παράθυρα και αναζητώντας διέξοδο μέσα σε σκηνές χάους.
Στο σημείο έσπευσαν ισχυρές δυνάμεις της Πυροσβεστικής, του ΕΚΑΒ και της Αστυνομίας. Οι εικόνες που αντίκρισαν οι διασώστες ήταν πρωτοφανείς, παραμορφωμένα βαγόνια, εγκλωβισμένοι επιβάτες, τραυματίες σε κρίσιμη κατάσταση.
Καθώς ξημέρωνε, γινόταν σαφές ότι επρόκειτο για το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Η αναγνώριση θυμάτων αποδείχθηκε δύσκολη και επίπονη διαδικασία για τις οικογένειες.
Την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε η παραίτηση του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, ενώ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκαν μαζικές συγκεντρώσεις με αίτημα την απόδοση ευθυνών.
Η τραγωδία άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα και στην Κύπρο. Οι οικογένειες των δύο Κυπρίων θυμάτων, του Κυπριανός Παπαϊωάννου και της Αναστασία Αδαμίδου, συνεχίζουν να βιώνουν τον αβάσταχτο πόνο της απώλειας.
Τρία χρόνια μετά, οι μνήμες παραμένουν ζωντανές. Η τραγωδία στα Τέμπη δεν αποτελεί απλώς ένα γεγονός του παρελθόντος, είναι μια διαρκής υπενθύμιση της ανάγκης για λογοδοσία, ασφάλεια και δικαιοσύνη.
Διαβάστε επίσης: Επιζών των Τεμπών: Οι φλόγες, η μυρωδιά και τα λεπτά που έκριναν τη ζωή