PASYKI: Recurring Pattern of Destabilization in Public Hospital Administration

Ένα παγιωμένο και επαναλαμβανόμενο μοτίβο αποσταθεροποίησης, που εκδηλώνεται με παραιτήσεις, μη ανανεώσεις θητειών και παρατεταμένα κενά σε καίριες διοικητικές θέσεις, αποτυπώνει, σύμφωνα με την ΠΑΣΥΚΙ, την εικόνα των δημοσίων νοσηλευτηρίων σε επίπεδο διοίκησης.
Σε ανακοίνωσή της η ΠΑΣΥΚΙ αναφέρει ότι η θέση Επιχειρησιακού Διευθυντή, η οποία παραμένει κενή για διάστημα πέραν των τριών μηνών, σε συνδυασμό με την πολύ πρόσφατη παραίτηση του Εκτελεστικού Γενικού Διευθυντή Λευκωσίας, δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα. «Εντάσσονται σε μια συνεχή αλυσίδα διοικητικής αποσάθρωσης, την οποία η Πολιτεία γνωρίζει, ανέχεται και στην πράξη συντηρεί», αναφέρει.
Η διοικητική αυτονόμηση, προστίθεται, προωθήθηκε ως μεταρρύθμιση, στην πράξη όμως, χωρίς επαρκείς δικλείδες εποπτείας, χωρίς μηχανισμούς λογοδοσίας και χωρίς εγγυήσεις διοικητικής συνέχειας, έχει εξελιχθεί σε θεσμικό άλλοθι αποποίησης ευθυνών.
«Ποιος ασκεί σήμερα την πραγματική διοίκηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων; Και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για την εμφανή αδυναμία στελέχωσης, διατήρησης και στήριξης μιας σταθερής διοικητικής πυραμίδας; Η παρατεταμένη διοικητική αποσταθεροποίηση υπονομεύει τη λειτουργική ικανότητα του συστήματος, ακυρώνει κάθε σοβαρό στρατηγικό σχεδιασμό, εξαντλεί το προσωπικό και τελικά θέτει σε αντικειμενικό κίνδυνο την ποιότητα και την ασφάλεια της παρεχόμενης φροντίδας υγείας», σημειώνεται.
Το επαναλαμβανόμενο μοτίβο παραιτήσεων και διοικητικών αδιεξόδων δημιουργεί εύλογα το ερώτημα κατά πόσο το υφιστάμενο μοντέλο διοίκησης είναι πλέον λειτουργικό ή έχει εισέλθει σε φάση θεσμικής απαξίωσης”, σημειώνει η ΠΑΣΥΚΙ, αναφέροντας ότι τα δημόσια μοσηλευτήρια δεν είναι νομικό πείραμα, ούτε οργανισμός που μπορεί να λειτουργεί με προσωρινές διευθετήσεις και διοικητικό αυτοσχεδιασμό. «Είναι κρίσιμες υποδομές δημόσιου συμφέροντος και η Πολιτεία έχει συνταγματική, πολιτική και θεσμική υποχρέωση να διασφαλίζει τη στοιχειώδη τους διοικητική επάρκεια. Η εποπτεία δεν είναι διακοσμητική. Είναι υποχρέωση ουσίας», επισημαίνει.
Αν δεν υπάρξει άμεση, ουσιαστική και θεσμικά σοβαρή παρέμβαση, “η λεγόμενη μεταρρύθμιση της αυτονόμησης κινδυνεύει να καταγραφεί όχι ως εξυγίανση, αλλά ως ο μηχανισμός που οδήγησε στη σταδιακή αποσύνθεση των δημόσιων νοσηλευτηρίων”, καταλήγει η ανακοίνωση της οργάνωσης.