EFAs 2026: A Reflection of European Cinema

Τα 38α Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, το ευρωπαϊκό αντίστοιχο των Όσκαρ, θα πραγματοποιηθούν αυτό το Σάββατο στο Βερολίνο.
Παραδοσιακά διοργανώνονται τον Δεκέμβριο, όμως η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου άλλαξε φέτος τα δεδομένα μεταφέροντας την τελετή, ώστε τα EFA να τοποθετηθούν καλύτερα μέσα στη διεθνή σεζόν βραβείων, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μετά τις Χρυσές Σφαίρες.
Παρότι τα EFA συχνά μένουν εκτός συζήτησης όταν μιλάμε για βραβεία, το 2026 σηματοδοτεί μια νέα προσέγγιση: οι ευρωπαϊκές παραγωγές μετράνε, αξίζουν να γιορτάζονται και δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από το Χόλιγουντ.
Και ακόμη κι αν τα λαμπερά Όσκαρ αναπόφευκτα θα αποσπάσουν το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής των μέσων, η καλλιτεχνική αξία και η τόλμη στη δημιουργία αποδεικνύουν ότι οι ευρωπαϊκές ταινίες είναι από τις καλύτερες που υπάρχουν.
Και, ας το παραδεχτούμε: η φετινή αμερικανική σεζόν βραβείων μοιάζει ήδη τελειωμένη υπόθεση. Απλώς δώστε στο One Battle After Another όλα τα βραβεία που του αξίζουν· αφήστε τον Timothée Chalamet να κρατήσει το πρώτο του Όσκαρ για το Marty Supreme (το έχει κερδίσει μετά από εκείνη την εξαντλητική καμπάνια προώθησης)· και ας γιορτάσουμε συλλογικά το Sinners όσο περισσότερο γίνεται.
Όσον αφορά τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, το πρόγραμμα καμαρώνει για μια πιο πολυποίκιλη, πιο συναρπαστική επιλογή ταινιών, πολλές από τις οποίες δεν βρέθηκαν στο επίκεντρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα: χέρια ψηλά όσοι έχουν δει την εντυπωσιακή ταινία κινουμένων σχεδίων κωμωδίας-τρόμου των Raitis και Lauris Abele, Dog of God, ή τη διασκευή της Mailys Vallade και του Liane-Cho Han στο μυθιστόρημα της Amelie Nothomb, Amélie et la métaphysique des tubes (Little Amelie)...
Και οι δύο ταινίες περιλαμβάνονται στις 15 ταινίες που διεκδικούν το βασικό βραβείο, την Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία, και μολονότι δεν μπαίνουν ως φαβορί, η συμπερίληψή τους δείχνει για άλλη μια φορά πόσες ακαταμάχητες παραγωγές της ΕΕ αναδεικνύουν τα EFA και πόσο αυτές οι ταινίες χρειάζονται καλύτερη και ευρύτερη διανομή, ώστε το κοινό να μη χάσει την ευκαιρία να δει πραγματικά διαμάντια.
Φέτος, ανάμεσα στα φαβορί για την Καλύτερη Ευρωπαϊκή Ταινία είναι το συγκινητικό οικογενειακό δράμα του Joachim Trier Sentimental Value (που έχει ήδη χαρίσει στον Σουηδό θρύλο Στέλαν Σκάρσγκορντ μία Χρυσή Σφαίρα και αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι η Renate Reinsve είναι μία από τις πιο μαγνητικές παρουσίες στη μεγάλη οθόνη), η σεισμική μετααποκαλυπτική οδύσσεια του Oliver Laxe Sirāt και ο Χρυσός Φοίνικας του Jafar Panahi It Was Just An Accident, ένα απορροφητικό και πολιτικά φορτισμένο θρίλερ για το τίμημα της εκδίκησης, που δείχνει πώς κάποιοι δημιουργοί αναγκάζονται να τα βάλουν όλα στη ζυγαριά για χάρη της τέχνης τους.
Ποντάρουμε ότι το Sentimental Value θα βγει νικητής, μια ταινία που ήδη συγκεντρώνει έντονο buzz για βραβεία στις ΗΠΑ και που αναμφίβολα θα αναμετρηθεί με το The Secret Agent του Kleber Mendonça Filho για το πολυπόθητο αγαλματίδιο των Όσκαρ, και ας είμαστε ειλικρινείς, το πιο ενδιαφέρον: Καλύτερη Διεθνής Ταινία.
Με λίγα λόγια, τα EFA αξίζουν περισσότερη προσοχή, και φέτος η τελετή έχει μια ημερομηνία αντάξια του κύρους της στη διεθνή σκηνή.
Βεβαίως, λίγο παραπάνω θόρυβος και καμπάνιες μάρκετινγκ για την προώθηση των βραβείων δεν θα έβλαπταν, αλλά τα EFA βρίσκονται μόλις στην 38η χρονιά τους. Δώστε τους χρόνο. Με τη νέα τους θέση στο ημερολόγιο των βραβείων και μια εξαιρετική σειρά υποψηφίων, είναι σαφές ότι πρόκειται για μια τελετή που αξίζει να αναφέρεται στην ίδια πρόταση με τα Όσκαρ.
Με πληροφορίες από euronews.com