Με ομόφωνη κρίση του Εφετείου απορρίφθηκε η έφεση κατηγορουμένου που κρατείται προσωρινά ενόψει της εκδίκασης ιδιαίτερα σοβαρής υπόθεσης ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας, επικυρώνοντας την απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου για συνέχιση της κράτησής του μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2026.
Ο σύζυγος (εφεσείων) αντιμετωπίζει ένα βαρύ κατηγορητήριο που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, δεκαεπτά κατηγορίες για βιασμό συζύγου από σύζυγο, αδικήματα άσκησης βίας από μέλος της οικογένειας σε άλλο μέλος της οικογένειας, κοινή επίθεση, απαγωγή, σεξουαλική παρενόχληση, πρόκληση ανικανότητας για αντίσταση με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος, καθώς και συμπεριφορές που προκαλούν σοβαρή ψυχική βλάβη και παρενόχληση. Όλα τα αδικήματα φέρονται να τελέστηκαν σε βάρος της συζύγου του, ΑJS, στο Παραλίμνι, κατά το χρονικό διάστημα από την 1η Μαρτίου έως και τις 21 Ιουνίου 2021, υπό το πλαίσιο τόσο του Ποινικού Κώδικα όσο και της ειδικής νομοθεσίας για την ενδοοικογενειακή βία και τη βία κατά των γυναικών.
Η προσωρινή κράτηση του κατηγορουμένου διατάχθηκε αρχικά στις 25 Απριλίου 2025, με το Κακουργιοδικείο να κρίνει ότι υφίστανται δύο αυτοτελείς και σοβαροί λόγοι: ο κίνδυνος μη προσέλευσης στη δίκη και ο κίνδυνος επαναδιάπραξης αδικημάτων. Η κρίση αυτή επικυρώθηκε από το Εφετείο τον Ιούνιο του 2025, καθιστώντας τελεσίδικη τη βάση της κράτησης.
Στις 22 Δεκεμβρίου 2025, η υπεράσπιση επανήλθε με νέο αίτημα αποφυλάκισης υπό όρους, υποστηρίζοντας ότι προέκυψαν «νέα στοιχεία» ικανά να ανατρέψουν τη μέχρι τότε εικόνα. Επίκεντρο των ισχυρισμών αποτέλεσαν έγγραφα του Crown Prosecution Service του Ηνωμένου Βασιλείου, από τα οποία –κατά την υπεράσπιση– προέκυπτε ότι υλικό που διαβιβάστηκε στις κυπριακές αρχές είχε χαρακτηριστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο ως «unused material», δηλαδή ως μη αξιοποιηθέν αποδεικτικό υλικό σε ποινική διαδικασία. Η υπεράσπιση υποστήριξε ότι το γεγονός αυτό αποδυναμώνει την εύλογη υποψία καταδίκης και, συνακόλουθα, τη νομιμότητα της συνέχισης της στέρησης της ελευθερίας του κατηγορουμένου.
Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε τις θέσεις αυτές, κρίνοντας ότι δεν τέθηκε ενώπιόν του οποιοδήποτε νέο στοιχείο ικανό να διαφοροποιήσει ουσιαστικά τα δεδομένα που οδήγησαν στην αρχική απόφαση κράτησης. Με παραπομπή σε πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και πρόσφατες αποφάσεις του Εφετείου, έκρινε ότι η υπόθεση δεν δικαιολογούσε επανεκτίμηση της κράτησης και διέταξε τη συνέχισή της, λαμβάνοντας υπόψη και τον συνολικό χρόνο κράτησης μέχρι την επαναορισθείσα δικάσιμο.
Η απόφαση αυτή αποτέλεσε αντικείμενο έφεσης με τέσσερις λόγους, με τον εφεσείοντα να προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να προβεί σε ουσιαστικό και αποτελεσματικό έλεγχο της νομιμότητας της κράτησης, παραβιάζοντας το Άρθρο 5 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, και ότι εσφαλμένα απέρριψε την ύπαρξη νέου αποδεικτικού υλικού.
Το Εφετείο, εξετάζοντας την υπόθεση υπό το πρίσμα της πρόσφατης νομολογίας του, υπενθύμισε ότι ο έλεγχος σε τέτοιες περιπτώσεις περιορίζεται στην ορθότητα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου Δικαστηρίου και ότι η επέμβαση του Εφετείου δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Καθοριστικό ρόλο στην κρίση του Εφετείου διαδραμάτισε το γεγονός ότι η κράτηση του εφεσείοντα στηρίχθηκε και στον κίνδυνο επαναδιάπραξης αδικημάτων, λόγος αυτοτελής και επαρκής για τη στέρηση της ελευθερίας, ο οποίος είχε ήδη κριθεί ορθός και τελεσίδικος με την απόφαση του Ιουνίου 2025.
Υπό τα δεδομένα αυτά, το Εφετείο έκρινε ότι το αίτημα που σχετιζόταν αποκλειστικά με τον κίνδυνο φυγοδικίας δεν μπορούσε να εξεταστεί ουσιαστικά, αφού εξακολουθούσε να υφίσταται ο κίνδυνος επαναδιάπραξης νέων αδικημάτων. Επιπλέον, σημείωσε ότι τα έγγραφα του CPS αφορούσαν διαφορετικό και άσχετο αδίκημα, μεταγενέστερης ημερομηνίας, χωρίς οποιαδήποτε συνάφεια με το κατηγορητήριο ενώπιον του Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου, και ως εκ τούτου δεν ήταν ικανά να ανατρέψουν την εκτίμηση περί πιθανότητας καταδίκης.
Με αυτά τα δεδομένα, το Εφετείο απέρριψε στο σύνολό της την έφεση και επικύρωσε την απόφαση για συνέχιση της κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2026, οπότε και θα παρουσιαστεί εκ νέου ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου για τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας.
Διαβάστε επίσης: Έρευνες για περιστατικά σεξ. παρενόχλησης Βρετανίδων εργαζομένων στην Αγ. Νάπα
Cyprus: Appeal Denied in Domestic Violence and Sexual Assault Case
The Court of Appeal has denied the appeal of a defendant charged with serious offenses of domestic and sexual violence, upholding the decision of the Permanent Criminal Court of Famagusta to continue his pre-trial detention until January 22, 2026. The defendant faces charges of rape, common assault, kidnapping, sexual harassment, and mental harm, allegedly committed between March and June 2021 in Paralimni. The decision was based on the assessment that there is a risk of non-appearance at trial and a risk of re-offending. The defense had submitted a request for release, citing new evidence from documents of the Crown Prosecution Service of the United Kingdom, which however the Court deemed did not affect the case. The Court rejected the defense's claims that there was new evidence that could overturn the detention decision, and stressed that the case did not justify a reassessment of the detention. The Court of Appeal's decision confirms the need to protect victims of domestic violence and effectively address related offenses.
You Might Also Like
«Όχι» σε αποφυλάκιση υπό έκδοση υπόπτου, λόγω αυξημένου κινδύνου διαφυγής
Jan 5
Κακουργιοδικείο: Αβάσιμη η ένσταση υπεράσπισης στην υπόθεση Κιουνζέλ
Jan 5
«Όχι» σε απελευθέρωση καταζητούμενου στη Γαλλία-Επικαλέστηκε τα δύο παιδιά του
Jan 8
Διέμενε παράνομα στην ΚΔ και όταν συνελήφθη, ζήτησε άσυλο - «Όχι» Ανωτάτου
Jan 12
Φρίκη στη Λεμεσό: Κακοποιούσε σεξουαλικά 13χρονη στη βεράντα του σπιτιού της
Jan 13