Lack of Baby Changing Facilities Sparks Debate in Cyprus

«2026 στην Κύπρο και μιλάμε, πολεμάμε ακόμα για τα αυτονόητα». Με αυτή τη φράση ξεκινά η ανάρτηση πατέρα μικρών παιδιών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η οποία άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση γύρω από την έλλειψη χώρων αλλαγής πάνας σε καφετέριες, εστιατόρια, παιδότοπους αλλά και δημόσιους χώρους, καθώς και τον αποκλεισμό πατεράδων αφού τέτοιοι χώροι υπάρχουν μόνο στις γυναικείες τουαλέτες.
Η ανάρτηση, που προκάλεσε δεκάδες αντιδράσεις και σχόλια, θέτει το ερώτημα για το πως είναι δυνατόν, εν έτει 2026, να μην υπάρχει ένα ξεκάθαρο πλαίσιο που να διασφαλίζει βασικές υποδομές για οικογένειες με μικρά παιδιά. «Ας προβληματιστούμε όλοι. Για τα πιο απλά, τα ουσιαστικά, που θα κάνουν την καθημερινότητά μας καλύτερη», καταλήγει.
Δείτε την ανάρτηση του:
Ο κ. Λούκας Παναγή, εκπαιδευτικός και συγγραφέας παιδικών παραμυθιών, εξηγεί αναλυτικότερα στο philenews ότι η ανάρτησή του προέκυψε μέσα από επαναλαμβανόμενες προσωπικές εμπειρίες. Όπως αναφέρει, επισκεπτόμενος συχνά καφετέριες και εστιατόρια, διαπίστωσε ότι αρκετά υποστατικά δεν διαθέτουν χώρους αλλαγής πάνας για παιδιά. «Όταν ρωτούσα τους υπεύθυνους αν υπάρχει τέτοιος χώρος, συχνά με κοιτούσαν με απορία», σημειώνει. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως λέει, υπήρχε αλλαξιέρα μόνο στις γυναικείες τουαλέτες, γεγονός που δεν του επέτρεπε να αλλάξει το παιδί του. «Πολλές φορές αναγκαζόμουν να βγω έξω, σε πλατείες, να το αλλάξω μέσα στο καρότσι ή οπουδήποτε αλλού μπορούσα», αναφέρει.
Η κυρίαρχη αίσθηση που του προκαλούσε αυτή η κατάσταση ήταν η απογοήτευση. «Συχνά μιλάμε για ισότητα, όμως στην πράξη είμαστε έτη φωτός πίσω», επισημαίνει, συνδέοντας το ζήτημα και με τα στερεότυπα γύρω από τον ρόλο του πατέρα.
Όπως εξηγεί, η ανάρτησή του δεν είχε προσωπικό χαρακτήρα. «Τα παιδιά μου αύριο θα μεγαλώσουν και δεν θα χρειάζονται αλλαγή πάνας. Το έκανα για τους επόμενους, για να μην βρουν τις δυσκολίες που βρίσκουμε εμείς», σημειώνει, τονίζοντας ότι στόχος του ήταν να αναδείξει το ζήτημα και να προβληματίσει τις αρμόδιες αρχές.
Στη συζήτηση που άνοιξε κάτω από την ανάρτηση, πολλοί πολίτες μοιράστηκαν αντίστοιχες εμπειρίες. Γονείς αναφέρουν ότι χρειάστηκε να ρωτήσουν σε πολλαπλά υποστατικά μέχρι να βρουν αλλαξιέρα, ακόμη και σε πολυσύχναστες περιοχές, ενώ άλλοι επισημαίνουν ότι συχνά απουσιάζουν βασικά ζητήματα υγιεινής, όπως η ύπαρξη αντισηπτικών σε χώρους που φιλοξενούν παιδιά. Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε το σχόλιο του κ. Ανδρέα Μαυρικίου, Προέδρου της Επαρχιακής Επιτροπής Λεμεσού – Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, ο οποίος αναφέρει ότι, παρά τη νομοθεσία που ψηφίστηκε το 2018 για την προστασία του μητρικού θηλασμού και τη δημιουργία χώρων φροντίδας, το πλαίσιο οφείλει πλέον να εξελιχθεί. Όπως τονίζει, η φροντίδα του παιδιού δεν αποτελεί αποκλειστικά γυναικεία υπόθεση και η απουσία υποδομών σε ανδρικές ή ουδέτερες τουαλέτες αποκλείει ουσιαστικά τους πατέρες, υπογραμμίζοντας την ανάγκη η ύπαρξη προσβάσιμου χώρου αλλαγής πάνας για όλους τους γονείς να καταστεί υποχρεωτική προϋπόθεση αδειοδότησης για κάθε επιχείρηση εστίασης και ψυχαγωγίας.
Η οπτική του ΠΑΣΙΚΑ
Από την πλευρά του Παγκύπριου Συνδέσμου Ιδιοκτητών Κέντρων Αναψυχής (ΠΑΣΙΚΑ), ο Γ.Γ. Φάνος Λεβέντης, εκφράζει την άποψη ότι το ζήτημα των χώρων αλλαγής πάνας δύσκολα μπορεί να ρυθμιστεί μέσω νομοθεσίας. Όπως σημειώνει, πρόκειται για μια υπηρεσία που είναι θεμιτό να υπάρχει, καθώς διευκολύνει τους επισκέπτες και μπορεί να αποτελέσει συγκριτικό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις που την προσφέρουν.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το θέμα θα μπορούσε ενδεχομένως να εξεταστεί σε επίπεδο πολεοδομικών όρων, κυρίως για νέα υποστατικά που αιτούνται άδεια λειτουργίας, ενώ σε περιπτώσεις όπου αλλαξιέρες υπάρχουν μόνο στις γυναικείες τουαλέτες, σημειώνει ότι αυτό θα μπορούσε, πρακτικά και κατόπιν συνεννόησης, να εξυπηρετήσει και πατέρες χωρίς να θεωρείται ανυπέρβλητο πρόβλημα. Παράλληλα, αναγνωρίζει τη λογική και την αναγκαιότητα ύπαρξης τέτοιων υποδομών, υποδεικνύοντας ως πιο ρεαλιστική λύση την τοποθέτηση πτυσσόμενων αλλαξιέρων τύπου «συρταράκι» και στις ανδρικές τουαλέτες, πέραν των γυναικείων.
Όπως αναφέρει, προτίθεται να συντάξει σχετική παράγραφο και να την προωθήσει στα μέλη του Συνδέσμου, ακόμη και μέσω δημόσιας ανακοίνωσης, εκτιμώντας ότι τέτοιες παρεμβάσεις εξυπηρετούν τόσο τον επισκέπτη όσο και την επιχείρηση. «Ως ΠΑΣΙΚΑ δεν έχουμε έντονη αντίθεση στην ύπαρξη τέτοιων υποδομών», σημειώνει, προσθέτοντας ωστόσο ότι η έμφαση δίνεται περισσότερο στην καλλιέργεια επιχειρηματικής κουλτούρας και ευαισθησίας, παρά στην επιβολή μέσω νόμου. Καταληκτικά, επισημαίνει ότι η επιβολή συχνά προκαλεί αντιδράσεις, γι’ αυτό και ο Σύνδεσμος επενδύει στη σταδιακή αλλαγή νοοτροπίας.