Φταίει ο Τραμπ που δεν έχει σε υπόληψη αυτή την ΕΕ;

Όντως, οι σκέψεις και οι προσπάθειες των μεγάλων και ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για φόρμουλες δύο ταχυτήτων, ώστε να αποφασίζουν και να προχωρούν οι λίγοι της πρώτης ταχύτητας και να έπονται οι πολλοί και αδύνατοι δεν είναι σημερινές. Και όταν πρωτοεμφανίστηκαν, βρήκαν τοίχο και παραμερίστηκαν.
Αλλά αυτοί που ζουν και παρακολουθούν από κοντά την ΕΕ λένε πως αυτή τη φορά τα πράγματα είναι αλλιώς. Το είπε και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών: Τώρα είναι η ώρα της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων. Και έχει την στήριξη της Γαλλίας. Και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ήδη στη δική του ταχύτητα, εκτός ΕΕ.
Προηγήθηκαν οι δασμοί Τραμπ στις ευρωπαϊκές εισαγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες, η απαίτησή του να πληρώνουν οι χώρες της ΕΕ για την άμυνα και την προστασία τους κάτω από την σκέπη του ΝΑΤΟ, η διεκδίκηση της Γροιλανδίας, η απειλή για νέους τιμωρητικούς δασμούς και ο δημόσιος χλευασμός της Ευρώπης από τον πλανητάρχη και τους υπουργούς του.
Για την ώρα, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών μέτρησε έξι χώρες στην πρώτη ταχύτητα που οραματίζεται. Άφησε όμως ανοικτή την πόρτα. Οι έξι μπορεί να γίνουν οκτώ, μπορεί και δέκα. Ή μπορεί, είπαν, να γίνουν ομάδες κρατών αναλόγως της θεματολογίας. Άλλο «διευθυντήριο» για άμυνα – ασφάλεια, πχ, άλλο για ενέργεια, άλλο για βιομηχανία και πρώτες ύλες, κ.λπ. Εμείς και η Μάλτα και η Ελλάδα μπορεί να φιλοξενηθούμε στην «ομάδα» για τον τουρισμό.
Περίεργα πράγματα για εμάς του Νότου και για αυτούς των Βαλκανίων και της ανατολικής Ευρώπης ή και των Βαλτικών Χωρών. Αλλά δεν είναι κουβέντες του παρασκηνίου. Είναι επίσημες δηλώσεις του αντικαγκελαρίου της Γερμανίας, τις οποίες στηρίζουν με τα χίλια ο καγκελάριος της Γερμανίας και ο πρόεδρος της Γαλλίας. Και από κοντά οι κυβερνήσεις Ιταλίας, Ισπανίας, Πολωνίας και Ολλανδίας. Και οι Σκανδιναυοί να παρακολουθούν και να τρέχουν τα σάλια τους. Κυρίως οι Σουηδοί.
Και πώς θα αποφασίζει η ΕΕ, όπως την ξέρουμε, χωρίς τη θετική ψήφο των 27, για τα θέματα που συμφωνήθηκε να απαιτείται η συγκατάθεση όλων; Πώς θα τροποποιηθεί η φόρμουλα της διαβαθμισμένης ψήφου χωρίς την ομοφωνία; Και πώς θα δεχθούν οι της δεύτερης ταχύτητας να περάσει από το παράθυρο η ουσιαστική κατάργηση του βέτο μέσα από τη γερμανική πρωτοβουλία; Ποιος ξέρει!
Έως αργά χθες δεν υπήρχαν έγκυρες πληροφορίες για το αποτέλεσμα της τηλεδιάσκεψης που συγκάλεσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών με άλλους πέντε ομολόγους του. Και από τα επίσημα όργανα της ΕΕ δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση. Κανένα σχόλιο. Ούτε η Ούρσουλα, ούτε ο Αντόνιο, ούτε η Μάγια. Ούτε η κυπριακή προεδρία. Τι να πει και αυτή; Είπαμε να χειριστούμε διαδικαστικά τα ευρωπαϊκά θέματα για ένα εξάμηνο, όπως κάνουν περιοδικά όλοι οι μικροί της Ένωσης, χωρίς να τους πάρει κανένας μυρωδιά και ξαφνικά βρεθήκαμε να κινδυνεύει επί των ημερών μας η Ευρώπη να χάσει τη Γροιλανδία, να φορτωθεί και άλλους αμερικανικούς δασμούς και τώρα να εκδηλώνει η Γερμανία τάσεις διάσπασης ή και διάλυσης του συγκροτήματος. Πόσα να προλάβουμε;
Είναι αλήθεια πως μάς έχουν προειδοποιήσει πως τον κόσμο που ξέραμε να τον ξεχάσουμε. Δεν μας είπαν όμως πως πρέπει να ξεχάσουμε και την ΕΕ που ξέρουμε. Αντίθετα, μας είπαν ότι οι συμμαχίες εξ ανάγκης αναθεωρούνται και προτεραιότητα αποκτά η σφυρηλάτηση μιας ανεξάρτητης ΕΕ, ισχυρής και εξωστρεφούς. Με νέους συμμάχους στην ανάγκη. Μόλις την Τρίτη πανηγύριζε η φον ντερ Λάιεν για τη μητέρα όλων των συμφωνιών και ο Επίτροπος Ενέργειας είπε πως πρέπει να απεξαρτηθούμε από το αμερικανικό υγροποιημένο αέριο και να βρούμε άλλους πωλητές ενεργειακών προϊόντων. Και ακούμε χθες επίσημες δηλώσεις Γερμανών ανώτατων αξιωατούχων για μία φόρμουλα δύο ταχυτήτων, η οποία αν μείνει στο τραπέζι ισοδυναμεί με συνταγή μεγάλης και μακράς εσωστρέφειας, στην καλύτερη περίπτωση. Στη χειρότερη, θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και οι ανέμοι θα παρασύρουν την Ευρωπαϊκή Ένωση στην ανυποληψία.
Φταίει ο Τραμπ που δεν έχει σε υπόληψη αυτή την Ευρωπαϊκή Ένωση;