Ξανά μανά ο Έρχιουρμαν. Έχει πρόβλημα, το επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία. Που σημαίνει ότι κάτι κάνουμε σωστά. Αν θέλουμε φυσικά να λέμε αλήθειες.
Τα είπε και στο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Αναντολού να το ξέρουν και στην Τουρκία. Ότι η Κυπριακή Δημοκρατία στρέφεται προς στρατιωτικές συμφωνίες και συμμαχίες με στόχο τη δημιουργία ισορροπίας ισχύος απέναντι στην Τουρκία, χαρακτηρίζοντας μάλιστα την προσέγγιση αυτή μη ρεαλιστική. Δηλαδή, όπως το είπε άλλες φορές πιο καθαρά, ό,τι και να κάνετε εσείς οι αδύνατοι Ελληνοκύπριοι, εμείς και η Τουρκία είμαστε πιο δυνατοί, δεν έχετε σωτηρία.
Μπορεί να έχει και δίκαιο. Αλλά, τόσο καλός άνθρωπος γιατί το λέει με τόση κακία; Τέλος πάντων, το ζήτημα, είναι γιατί να του φαίνεται παράξενο και να το καταγγέλλει κάθε τόσο. Ότι η Κυπριακή Δημοκρατία στρέφεται προς στρατιωτικές συμφωνίες και συμμαχίες. Τι θα έπρεπε να κάνει δηλαδή;
Επί μισό αιώνα δεν έκανε τέτοιες συμφωνίες, καθόταν, ή υποκλινόταν, και περίμενε να φωτίσει ο θεός τους Τούρκους να λύσουμε το Κυπριακό, να απαλλαγούμε από την κατοχή και από την θηλιά της Τουρκίας. Τι κατάλαβε; Το εκτίμησαν τουλάχιστον οι Τούρκοι της Κύπρου που δεν είναι εχθροί μας, είναι αδελφοί μας, και ήρθαν να συνεννοηθούμε για το καλό όλων μας;
Οι στρατιωτικές συμφωνίες και συμμαχίες, λοιπόν, ήταν η πιο ρεαλιστική εξέλιξη μιας καταστροφικής πορείας που εσείς χαράξατε, κύριε Έρχιουρμαν. Για να έχουμε κι εμείς μια ελπίδα ότι την επόμενη φορά μπορεί και να μην είναι τόσο εύκολο να μας εξοντώσετε. Διότι, τελικά, αποδεικνύεται ότι αυτό θέλετε. Και οι κακοί και οι καλοί Τούρκοι. Οπότε, προσπαθούμε κι εμείς οι αδύνατοι να πιαστούμε από σανίδες σωτηρίας. Όχι για να επιτεθούμε στην Τουρκία ή στην τ/κ κοινότητα, αλλά για να σωθούμε, να σώσουμε τις ζωές των παιδιών μας.
Από ποιους; Μα, από εσάς, κύριε Έρχιουρμαν, ας μην κοροϊδευόμαστε. Διότι, όταν λες ότι σε αντίθεση με εμάς τους αιμοβόρους που κάνουμε στρατιωτικές συμφωνίες και συμμαχίες, ο Πρόεδρος Ερντογάν με τα μηνύματα του δίνει διαρκώς έμφαση στην ειρήνη και τη διπλωματία, δεν ταυτίζεσαι με τα συμφέροντα ούτε της Κύπρου, ούτε της κοινότητας με την οποία υποτίθεται ότι θέλεις να συνεργαστείς. Ταυτίζεσαι με τα συμφέροντα εκείνου που απειλεί να εξοντώσει αυτή την κοινότητα.
Μιλά ο Τουρκοκύπριος πολιτικός, που μας πούλησε τόσες ελπίδες συνεννόησης (και πολλοί τις αγόρασαν), για «στρατιωτική κινητικότητα» στην Κυπριακή Δημοκρατία, λες και δεν βλέπει κανένας τι συμβαίνει στα κατεχόμενα. «Επικρίνουν τα F-16 που στάλθηκαν εδώ από την Τουρκία», λέει «και θεωρούν ότι έχουν ακόμη και το δικαίωμα να μιλούν γι΄ αυτό».
Οι Ελληνοκύπριοι γενικά δεν έχουν δικαιώματα. Δεν έχουν δικαίωμα ούτε να μιλούν! Γιατί το λέει αυτό ο Ευρωπαίος Τουρκοκύπριος; Διότι «η Τουρκία είναι εγγυήτρια δύναμη για ολόκληρο το νησί. Και η Γαλλία; Και η Ολλανδία; Ποιο καθεστώς έχουν;». Δεν ξέρει άραγε ότι έχουν το καθεστώς του εταίρου; Ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι τα ευρωπαϊκά σύνορα στην Ανατολική Μεσόγειο;
Η Γαλλία, η Ολλανδία, η Ιταλία, η Ισπανία, αλλά και η Ελλάδα, είναι εδώ ως αλληλέγγυες στο κράτος – μέλος της ΕΕ. Και δεν υπάρχει κίνδυνος ούτε να καταλάβουν εδάφη, ούτε να σκοτώσουν Ε/κ ή Τ/κ, ούτε να μείνουν στην Κύπρο (τετελεσμένα) ως κατακτητές μετά την κρίση. Η Τουρκία είναι εδώ ως εισβολέας κατακτητής και απειλητικός δυνάστης. Είναι τόσο ορατή η διαφορά, κι αφού ούτε αυτό θέλει να το δει ο Ερχιουρμάν, και παριστάνει το θύμα, ας μην ονειρευόμαστε συνεννόηση. Είναι ζήτημα αντίληψης. Και αλληλοσεβασμού, που δεν υπάρχει.
Erciyurman's Criticism of Cyprus's Military Alliances
Turkish politician Erciyurman has reiterated his criticism of the Republic of Cyprus, arguing that its turn towards military agreements and alliances is unrealistic and will not change the balance of power in its favor. The author counters that Cyprus, after decades of passive stance and failure to reach a solution through negotiations, was forced to seek alternative solutions for its security, as Turkey continues to pose a threat. The creation of military alliances is seen as an attempt at deterrence and self-preservation, not as an act of aggression. The author accuses Erciyurman of malice and hypocrisy, as while criticizing Cyprus, Turkey strengthens its military presence on the island. He emphasizes that Cyprus seeks to protect its citizens from the Turkish threat and that military agreements are an attempt to find a "lifeline" in a difficult situation.
