Ο Επστάιν δεν ήταν απλώς ένας άθλιος μαστροπός

Του Πατριάρχη
Όσο ξεφυλλίζει κανείς αποσπάσματα από τα τρία εκατομμύρια σελίδες των αρχείων Επστάιν που αποδεσμεύτηκαν, τόσο αντιλαμβάνεται ότι το «νησί των οργίων» δεν ήταν παρά το προπέτασμα καπνού για μια πολύ πιο σκοτεινή επιχείρηση. Δεν επρόκειτο μόνο για την ικανοποίηση των ενστίκτων της ελίτ, αλλά για το στήσιμο ενός παγκόσμιου ιστού, όπου η Μόσχα είχε τον ρόλο του αόρατου επιτηρητή.
Στο επίκεντρο των νέων αποκαλύψεων βρίσκεται ο Θόρμπιορν Γιάγκλαντ, ο Νορβηγός πρώην Πρωθυπουργός και πρώην Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τα email του 2018 είναι αποκαλυπτικά. Ο Επστάιν εμφανίζεται να προτείνει στον Γιάγκλαντ να μεταφέρει στον Βλαντιμίρ Πούτιν πως ο Σεργκέι Λαβρόφ θα μπορούσε να αποκτήσει «πολύτιμες γνώσεις» για τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ αν μιλούσε μαζί του.
Ο Γιάγκλαντ, ένας άνθρωπος που από τη θέση του στο Συμβούλιο της Ευρώπης έπρεπε να προασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία, εμφανίζεται να διατηρεί στενές επαφές με τον καταδικασμένο παιδεραστή, ανταλλάσσοντας φιλοφρονήσεις για «υπέροχα βράδια» και κανονίζοντας συναντήσεις από το Στρασβούργο μέχρι τη Νέα Υόρκη. Είναι να αναρωτιέται κανείς. Πόσο «τυχαία» ήταν η επιμονή του Γιάγκλαντ να παραμείνει η Ρωσία στο Συμβούλιο της Ευρώπης, παρά την προσάρτηση της Κριμαίας; Η Μόσχα ήξερε να χρησιμοποιεί τις επαφές του Επστάιν για να στρογγυλεύει τις γωνίες και να ανοίγει πόρτες που θα έπρεπε να είναι ερμητικά κλειστές.
Αυτές οι διασυνδέσεις ρίχνουν φως και στην ανεξήγητα αδιάφορη στάση πολλών Ευρωπαίων και Αμερικανών πολιτικών απέναντι στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Τα έγγραφα δείχνουν πως η συλλογή πληροφοριών και το kompromat (το εκβιαστικό υλικό) δεν ήταν απλώς μια παράπλευρη δραστηριότητα, αλλά το κύριο προϊόν του δικτύου Επστάιν.
Όταν βλέπουμε σήμερα την απροθυμία ορισμένων κύκλων (κυρίως του Τραμπ) να στηρίξουν ουσιαστικά το Κίεβο ή την επιμονή τους σε «ειρηνευτικά σχέδια» που θυμίζουν συνθηκολόγηση, η εξήγηση μπορεί να κρύβεται στις χιλιάδες ώρες βίντεο που φέρονται να κατέχουν οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες. Ο εκβιασμός είναι ένα όπλο που δεν λήγει ποτέ. Η διείσδυση του Πούτιν στη Δύση πέτυχε, γιατί βρήκε πρόσφορο έδαφος στην ηθική σήψη ανθρώπων που κρατούσαν τις τύχες του ελεύθερου κόσμου στα χέρια τους.
Η χρηματοδότηση ακροδεξιών σχηματισμών, όπως αυτού της Λεπέν, ήταν το επόμενο βήμα.
Ο στόχος ήταν διπλός. Από τη μία ο εκβιασμός των κεντρώων ηγετών και από την άλλη η ενίσχυση εκείνων που θα διέλυσαν την ΕΕ από μέσα. Τα αρχεία Επστάιν αποκαλύπτουν μια Ρωσία που επένδυσε συστηματικά στην αποδόμηση της δυτικής ενότητας, χρησιμοποιώντας ως νόμισμα την σεξ και τον φόβο.
Σήμερα, η Ουκρανία δεν πολεμά μόνο τα τανκς του Πούτιν στο πεδίο της μάχης. Πολεμά και τις σκιές που άφησε πίσω του το δίκτυο Επστάιν στις πρωτεύουσες της Δύσης. Γιατί ένας πολιτικός που φοβάται το αρχείο του Κρεμλίνου, είναι ένας πολιτικός που έχει ήδη ηττηθεί.