Το άρθρο της Svenska Dagbladet (6 Ιουλίου 1955) αποτυπώνει με σαφήνεια ότι η Κύπρος αντιμετωπιζόταν ήδη πριν από την ανεξαρτησία της ως κρίσιμος στρατιωτικός κόμβος στον βρετανικό και ευρύτερο δυτικό γεωπολιτικό σχεδιασμό. Με αφορμή την απόφαση της Βρετανίας να εγκαταλείψει τη βάση του Σουέζ, το δημοσίευμα εντάσσει την Κύπρο σε μια αλυσίδα στρατηγικών βάσεων μαζί με το Άντεν και το Σάιμονσταουν της Νότιας Αφρικής, που στόχο είχαν τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής, της Διώρυγας του Σουέζ και της θαλάσσιας οδού γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Είνια ενδιαφέρον πως η Κύπρος στο δημοσίευμα εμφανίζεται μάλιστα διχοτομημέμη και υπενθυμίζεται πως τα σχέδια διχοτήμητης υπάρχουν ήδη από το 1948
Σύτμφωνα με το σουηδικό δημοσίευμα που εντόπισε το ιστολόγιο Υπερβόρειοι, η Κύπρος επιλέχθηκε ως εναλλακτική λύση στο Σουέζ όχι επειδή θεωρούνταν ιδανική, αλλά λόγω έλλειψης καλύτερης επιλογής. Στρατιωτικοί κύκλοι εξακολουθούσαν να βλέπουν το Σουέζ ως την πραγματική κύρια βάση, ενώ η Κύπρος προοριζόταν κυρίως ως εφεδρικός χώρος, ενδιάμεσος σταθμός και βάση για περιορισμένες επιχειρήσεις. Παρά τα σοβαρά μειονεκτήματα του νησιού, έλλειψη μεγάλων λιμανιών, σιδηροδρόμων και επαρκούς οδικού δικτύου – μέχρι το 1952 είχαν επενδυθεί τεράστια κονδύλια για στρατηγεία, στρατιωτικές μονάδες και αεροπορικές εγκαταστάσεις, με δύναμη περίπου 10.000 ανδρών.
Το άρθρο αναδεικνύει επίσης τη σημασία του Άντεν ως πύλης προς το Σουέζ και ενδιάμεσου σταθμού προς την Άπω Ανατολή, επισημαίνοντας τις ανησυχίες του Λονδίνου για την αστάθεια στην περιοχή και τις σχέσεις της Υεμένης με την Αίγυπτο. Παράλληλα, τονίζεται ότι η βρετανική αποχώρηση από το Σουέζ και την Παλαιστίνη δεν θα έπρεπε να εκληφθεί ως προηγούμενο αποαποικιοποίησης, καθώς, σύμφωνα με τη βρετανική άποψη , επρόκειτο για «ειδικές περιπτώσεις».
Τέλος, το δημοσίευμα καταγράφει τη στρατηγική επαναξιολόγηση της θαλάσσιας διαδρομής γύρω από την Αφρική, λόγω της πιθανότητας αποκλεισμού της Διώρυγας του Σουέζ και της απειλής των πυρηνικών όπλων. Η συμφωνία Βρετανίας–Νότιας Αφρικής για τον ναυτικό έλεγχο της διαδρομής αυτής παρουσιάζεται ως κομβικό στοιχείο ενός σκληρότερου διεθνούς περιβάλλοντος, όπου το ουσιώδες δεν είναι οι τυπικές συμφωνίες, αλλά η δυνατότητα χρήσης στρατιωτικών βάσεων σε περίπτωση πολέμου, ακόμη και αν ορισμένα κράτη παραμείνουν ουδέτερα.
Cyprus as a Backup Suez – What the British Saw in 1955 with a Partition Map
An article from the Swedish newspaper Svenska Dagbladet, published in July 1955, reveals the strategic role the British envisioned for Cyprus, even before its independence. Following the decision to abandon the Suez base, Cyprus was intended as an alternative and backup base for controlling the Middle East and sea routes. The article notes that Cyprus had already been planned as partitioned since 1948. Despite acknowledging the island's shortcomings in infrastructure such as large ports and a railway network, Britain had invested heavily in military facilities in Cyprus, maintaining a force of approximately 10,000 personnel there. Aden was also considered a critical hub for controlling the region. The British government was keen to emphasize that its withdrawal from Suez and Palestine did not constitute a precedent for general decolonization, but rather specific cases dictated by strategic reasons. Maintaining the ability to intervene militarily was of paramount importance. Finally, the article highlights the re-evaluation of the sea route around Africa, due to the possibility of blocking the Suez Canal and the growing threat of nuclear weapons. The agreement with South Africa to control this route underscores the need for reliable military bases in an increasingly unstable international environment.
You Might Also Like
Κύπρος: Μικρό κράτος, μεγάλη δυναμική
Jan 17
Μέγκαν Φοξ και MGK: Ξαναχωρίζουν μετά τη γέννηση της κόρης τους
Jan 19
Υπ. Εξωτερικών: Υποστήριξη σε σταθερότητα Συρίας, απαραίτητη για περιφερειακή ασφάλεια
Jan 20