The Visit That Changed Nothing for Greece and Cyprus

Τώρα που «καταλάγιασε ο κουρνιαχτός» και η σκόνη που είχε σηκωθεί στην Άγκυρα κάθισε, θα τοποθετηθώ για τη συνάντηση του Πρωθυπουργού της Ελλάδας, Κυριάκου Μητσοτάκη με τον ισλαμιστή Πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.
Άκουσα τις φωνές των υποστηρικτών του κ. Μητσοτάκη και τις κραυγές των αντιπάλων του, που μιλούσαν για «προδοσία» που θα επιτελεστεί στο Λευκό Παλάτι του αυταρχικού Τούρκου ηγέτη. Και οι δύο πλευρές -περισσότερο φυσικά οι ψεκασμένοι εθνικιστές- ζουν μέσα στην υπερβολή. Ούτε ο Έλληνα Πρωθυπουργός κατήγαγε περήφανη νίκη μέσα στην Άγκυρα -υπογράμμισε καθαρά τις ελληνικές θέσεις-, ούτε φυσικά παρέδωσε μέρος της ελληνικής κυριαρχίας στον νεοσουλτάνο.
Ήταν μία συνάντηση χωρίς απώλειες για τον κ. Μητσοτάκη. Αντίθετα θα σημείωνα ότι είπε όσα έπρεπε να τονίσει και δημόσια διότι φαντάζομαι ότι το θέμα της «απειλής πολέμου» το έθεσε ιδιωτικά στον Ερντογάν με πιο έντονο τρόπο. Διότι είναι παλαβό -για να μην χρησιμοποιήσω άλλη λέξη- με το casus belli σε ισχύ να μιλούν η Αθήνα και η Άγκυρα για «καλές σχέσεις», για «νέα εποχή» και τα υπόλοιπα που ακούσαμε μετά τη συνάντηση.
Θα το θέσω όσο πιο απλά γίνεται, επειδή η αθηναϊκή ελίτ νομίζει ότι οι πολίτες είναι βλάκες. Η Τουρκία, ως γνωστό, με απόφαση της Εθνοσυνέλευσης, απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο. Αυτό είναι το ένα παράδοξο. Το άλλο, το οποίο οι «μουσαμάδες» των Αθηνών, βαθιά μέσα τους, το έχουν ξεχάσει είναι αυτό: Η Τουρκία κατέχει παράνομα το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και η κατοχική δύναμη κατάφερε να επιτύχει τον στόχο της, επειδή η ελληνική Χούντα, που κυβερνούσε τότε την Ελλάδα, πρόδωσε την Κύπρο. Και χρησιμοποιώ τη λέξη με όλη τη σημασία της. Ήταν προδοσία. Οι χουντικοί άφησαν τους Τούρκους να εισβάλουν, αφού προηγουμένως εκτέλεσαν το πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου. Δεν είναι σύνθετα τα πράγματα, όπως προσπαθούν κάποιοι να τα παρουσιάσουν.
Η σημερινή Τουρκία είναι το ίδιο επικίνδυνη για την Ελλάδα και την Κύπρο όπως τότε, όπως είναι πάντα. Κάθε φορά που έχει μία δυσκολία, είτε στις Βρυξέλλες είτε στην Ουάσιγκτον, ο ισλαμιστής Ερντογάν θυμάται την Ελλάδα. Πότε λέει την αλήθεια; Όταν βρίζει τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και όταν …καλεί τον ελληνικό λαό να τον καταψηφίσει; Ή όταν τον χαρακτηρίζει δήθεν πολύτιμο φίλο του. Μα θα ξεχάσουμε και αυτά ξέρουμε; Ο Ερντογάν ζητούσε απεγνωσμένα αυτή τη συνάντηση με τον κ. Μητσοτάκη, διότι ελπίζει ότι θα υποχωρήσει στο θέμα του SAFE, και θα επιτρέψει τη στρατιωτική ενίσχυση της κατοχικής δύναμης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όμως, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ξέρει ότι θα είναι πολιτική «αυτοκτονία» να αλλάξει στάση. Διότι, ο Ερντογάν υπέγραψε τη συμφωνία για τα μαχητικά F-16 επειδή χρησιμοποίησε την δήθεν «καλή σχέση» του με την Ελλάδα. Ξέρουμε ότι διακινεί ξανά στο Κογκρέσο αυτό τον ισχυρισμό. Στο τέλος θα χάσουμε και τα αυγά και τα καλάθια. Ο Ερντογάν «καλλιεργεί» το δήθεν καλό κλίμα. Και αφήνω στην άκρη τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας που τα βλέπει όλα ρόδινα, που δακρύζει με τη σκέψη ότι πέτυχε τη συνάντηση. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας αποκλείεται να τρώει κουτόχορτο.
Και φαντάζομαι ότι μέτρησε τα δάκτυλα του πριν φύγει από το Λευκό Παλάτι. Διότι ο Ερντογάν συνηθίζει να παίρνει και να μην δίνει ποτέ.
Δεν λέω… Καλώς πήγε στην Άγκυρα -αν και δεν ήταν τόσο μεγάλη ανάγκη- διότι είχε την ευκαιρία, για πολλοστή φορά φαντάζομαι, να εξηγήσει στον Ερντογάν ότι ποτέ δεν θα βελτιωθούν οι σχέσεις όπως γίνεται με τις σοβαρές χώρες, όσο απειλεί την Ελλάδα και όσο κατέχει το έδαφος της Κύπρου.
Η Ελλάδα και η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών της Ευρώπης, διέκοψαν κάθε σχέση με τη Ρωσία επειδή εισέβαλε πριν από 4 χρόνια στην Ουκρανία και από τότε κατέχει μέρος του εδάφους της. Καλώς έπραξαν. Διότι οι εισβολείς και οι καταχτητές έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται.
Όμως, γιατί δεν δείχνουν την ίδια αντιμετώπιση και για την Τουρκία; Είναι διαφορετική η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία από την τουρκική στην Κύπρο; Όχι φυσικά. Δεν υπάρχει καμία διαφορά. Η εισβολή είναι εισβολή και η κατοχή είναι κατοχή. Ένα και αυτό.
Είμαι βέβαιος ότι ο Πρωθυπουργός γέλασε με την καρδιά του όταν ο Ερντογάν τον χαρακτήρισε «πολύτιμο φίλο». Σίγουρα θα γέλασε και με τους αναλυτές στην Αθήνα που προσπαθούσαν να …ερμηνεύσουν την τουρκική δήλωση ή την αφίσα του κ. Μητσοτάκη με τον Ερντογάν σε δρόμο της Άγκυρας. Είχε …λογική η απορία τους ότι δεν θα δούμε ποτέ την ίδια αφίσα στους δρόμους της Αθήνας. Διότι για την πλειοψηφία του ελληνικού λαού, ο Ερντογάν είναι ο επικεφαλής της χώρας που απειλεί την Ελλάδα και κατέχει, σχεδόν, τη μισή Κύπρο. Μα είστε με τα καλά σας; Θέλετε να δείτε αφίσα του Πρωθυπουργού της Ελλάδας με τον Τούρκο ισλαμιστή πρόεδρο στο Σύνταγμα;
Ήταν μία επίσκεψη που δεν άλλαξε τίποτα για την Ελλάδα και την Κύπρο. Είτε γινόταν είτε δεν γινόταν τα αποτελέσματα θα ήταν τα ίδια. Θα υποστήριζα μάλιστα με βεβαιότητα ότι οι δηλώσεις του κάθε Τσελίκ, που είναι το απόλυτο τσιράκι του Ερντογάν, εκφράζουν με ακρίβεια την Τουρκία.
Έτσι σκέφτονται για την Ελλάδα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ανοησίες, που πρέπει να σταματήσει να τις πιστεύει ο κ. Γεραπετρίτης. Είμαι βέβαιος, ότι ο πολιτικός προϊστάμενος του γνωρίζει πως οι Τούρκοι μας κοροϊδεύουν.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ Ι: Ο τέως πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) έδειξε στην νυν επικεφαλής της Δεξιάς, ποιος ξέρει να παίζει το παιγνίδι του Κυπριακού καλύτερα απ’ όλους στο νησί. Αν δεν γνωρίζαμε ότι είχε δουλειά στη Νέα Υόρκη, θα λέγαμε ότι θα μπορούσε να ταξιδεύσει ειδικά για να συναντήσει τον κατοχικό ηγέτη, Τουφάν Έρχιουρμαν και να ενημερωθεί για τα αποτελέσματα της συνάντησης του με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ. Πάντως, κερδίζει τον τίτλο του πιο πονηρού πολιτικού στον ελληνικό χώρο. Ειλικρινά το λέω: Ποιος άλλος θα σκεφτόταν κάτι τέτοιο; Πάντως, για ένα περίεργο λόγο, οι φίλοι του στην αμερικανική μεγαλούπολη είναι βέβαιοι ότι θα επιστρέψει στην προεδρία του κόμματος!
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙ: Οφείλω να ομολογήσω ότι το κυπριακό υπουργείο Εξωτερικών, υπό τον κ. Κωνσταντίνο Κόμπο, παίζει μεγάλη (διπλωματική) «μπάλα». Η συνεργασία του με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι υποδειγματική. Προσωπικά με εντυπωσιάζει ότι καταφέρνει να συνεννοηθεί με τον Έλληνα ομόλογό του, Γιώργο Γεραπετρίτη. Δεν είναι κάτι εύκολο άλλωστε!
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΙΙΙ: Όταν οι άνθρωποι είναι πατημένοι κάτω στη γη επιλέγω να μην ασχολούμαι. Και το λέω για όσους ρωτούν τη γνώμη μου για τον δήμαρχο της Πάφου. Αντιμετωπίζει μεν βαριές κατηγορίες, αλλά θα περιμένω να αποφανθεί η κυπριακή Δικαιοσύνη. Παρακολουθώ τα βίντεο της κ. Ιωάννας Φωτίου, ακούω με προσοχή όσα λέει. Αναφέρει συχνά ότι κατέχει τα στοιχεία και τις αποδείξεις. Εάν επιβεβαιωθεί η εν λόγω κυρία, όχι μόνο για την υπόθεση του κ. Φαίδωνος, θα ομιλούμε για την απόλυτη ήττα της κυπριακής Αστυνομίας, η οποία φαίνεται ότι κουκούλωσε πολλά σκάνδαλα. Ο νέος υπουργός έχει την ευκαιρία να μείνει στην ιστορία, εάν καθαρίσει τους διεφθαρμένους. Είναι δυνατόν η κυπριακή μαφία να διευθύνεται μέσα από τις φυλακές και οι αρχές να το γνωρίζουν;